AFFECTION [Completed]

Part 17

(Zawgyi)

ကေလးငိုသံစူးစူးေလးက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကြန္ျပဴတာကို အာရံုစိုက္လို႔မရေအာင္ ဒုကၡေပးေနတယ္... လကုန္ရက္နီးလာလို႔ လစာကိစၥေတြကို အရင္က စာရင္းအင္းဌာနက၀န္ထမ္းေတြ လုပ္ရတာျဖစ္ေပမယ့္ အခုကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ လုပ္ေနရတယ္... အမွားအယြင္းျဖစ္လို႔ကလဲမရ...

၀န္ထမ္းေတြက Appa ရွိစဥ္ စီးပြားေရးထိုးက်သြားကတည္းက တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ထြက္ကုန္ၾကတာ အခုဆိုမေလာက္မငနဲ႔... အသစ္ထပ္ေခၚထားေပမယ့္လဲ လာေလၽွာက္တဲ့သူက အနည္းအက်ဥ္းသာ... အခုလဲ အလုပ္ကိုေသခ်ာစူးစိုက္ေနစဥ္ ကေလးငိုသံေၾကာင့္ စိတ္ေတြညစ္ညဴးလာရတယ္...

"သမီးရယ္ တိတ္ပါကြာ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ"

Changmin ကလဲ ကေလးသိပ္မထိန္းတတ္... ကေလးပိစိေကြးေလးကို မခ်ီတတ္ခ်ီတတ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ပါးစပ္ကလဲအငိုတိတ္ဖို႔သာေျပာေနတယ္... ဘယ္လိုတိတ္ေအာင္လုပ္ေပးရမလဲဆိုတာ သူသိပံုမရ....

"Yahh Shim Changmin ငါတခုခုနဲ႔ေကာက္မေပါက္ခင္ ထြက္သြားစမ္း နားညီးလာၿပီ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းလုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး"

"Nae... Miyahae Hyung"

ကၽြန္ေတာ္စိတ္တိုတိုနဲ႔ေအာ္ထုတ္လိုက္ေတာ့ Changmin ကေလးကိုခ်ီရက္နဲ႔ပင္ အခန္းထဲကေန အေျပးတပိုင္းနဲ႔ထြက္သြားေတာ့တယ္... ကေလးတာ၀န္ကိုအျပည့္ယူထားရတဲ့သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္မဆူခ်င္မေျပာခ်င္ေပမယ့္ သူကသိမွမသိတတ္တာ... ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ေနတာ သူမျမင္ဘူးလား...

"Aishh တကယ္စိတ္ရႈပ္ဖို႔ေကာင္းတယ္"

စားပြဲေပၚမွာလက္ေထာက္ကာ ဆံပင္ေတြကိုထိုးဖြထားရင္း ကၽြန္ေတာ္စိတ္ၿငိမ္ေအာင္ အရင္ဆံုးႀကိဳးစားလိုက္ရတယ္... ၿပီးေတာ့မွအာရံုကိုျပန္စုစည္းၿပီး အလုပ္ထဲမွာစိတ္ႏွစ္ထားလိုက္တယ္...

ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားတယ္မသိ ဇက္ေၾကာေတြတက္ၿပီး ေညာင္းကိုက္လာေတာ့မွ ခဏနားဖို႔သတိရေတာ့တယ္... နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ညေတာင္မိုးခ်ဳပ္စျပဳေနၿပီ... ကိုယ့္ပခံုးေတြကို ကိုယ့္ဘာသာႏွိပ္ေနရင္း Changmin ကိုေတာင္ ဖ်တ္ခနဲသတိရလိုက္ေသးတယ္... သူသာရွိရင္ကၽြန္ေတာ္ေျပာေနစရာမလို အလိုက္တသိနဲ႔ႏွိပ္ေပးတတ္တယ္ေလ...