AFFECTION [Completed]

Part 32 (Final)

(Zawgyi)

စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္တဲ့ မဂၤလာပြဲႀကီးတခု...
စင္ေပၚမွာရပ္ေနတဲ့သတို႔သား Dr.Choi ဆီသို႔ ဖခင္ရဲ႕လက္ကိုဆြဲကိုင္ကာ ရွက္ျပံဳးေလးျပံဳးရင္း လွမ္းေလၽွာက္လာသူက ျပည္သူ႔အခ်စ္ေတာ္ Kim Jaejoong ရယ္ပါ...

ေနာက္ဆံုးေတာ့လဲ Jaejoong တေယာက္ သူ႔ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မႈအစစ္အမွန္ကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိသြားၿပီေပါ့... စေတြ႕ကာစက အရယ္အျပံဳးမရွိ မ်က္ႏွာထားတည္တင္းလွတဲ့ Jaejoong အခုေတာ့လဲ အျမဲတမ္းလိုိလို အျပံဳးပန္းေတြပြင့္လန္းေနခဲ့ၿပီပဲ...

ဖာသာရဲ႕ေရွ႔မွာတဦးနဲ႔တဦး သစၥာတိုင္တည္ေနၾကတဲ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ေငးၾကည့္ေနရာမွ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေဘးမွာထိုင္ေနတဲ့ Minnie ကို ငဲ့ေစာင္းၾကည့္မိေတာ့ အားက်ေသာမ်က္ဝန္းမ်ားနဲ႔ စင္ျမင့္ထက္ကိုေငးေနတာေတြ႕ရတယ္...

ဟုတ္သားပဲ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္လက္ထပ္စဥ္က ဒီတိုင္းတရားရံုးမွာ လက္မွတ္သြားထိုးရံုသာ... ထိုအခ်ိန္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လဲ လက္မခံခဲ့တဲ့မဂၤလာပြဲမို႔ ၿပီးၿပီးေရာခပ္လြယ္လြယ္ပဲ လုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတာ.. သူ႔စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ ခ်စ္သူနဲ႔အတူတူ အခုလိုမ်ိဳးလက္ထပ္ခ်င္ရွာမွာပဲေလ...

"Minnie ahh အားက်ေနတာလား...?? ကုိယ္တို႔ေရာအဲလိုျပန္လက္ထပ္မလား..??"

သူ႔လက္ေလးကုိဆုပ္ကိုင္ကာ ကၽြန္ေတာ္ခပ္တိုးတိုးေမးေတာ့ သူငဲ့ေစာင္းၾကည့္ရင္း အျပံဳးေလးနဲ႔ေခါင္းခါျပတယ္...

"Hyung အခုလို Minnie ေဘးမွာရွိေနတာကပဲ Minnie အတြက္ အႀကီးမားဆံုးလက္ေဆာင္ပါ မဂၤလာပြဲကို တခမ္းတနားက်င္းပေနစရာ မလိုပါဘူး Hyung ရယ္"

ေနရာတကာေရာင့္ရဲႏိုင္လြန္းတဲ့ Minnie ပါပဲ... သူ႔ရဲ႕အခုလိုျဖဴစင္လြန္းတဲ့ စိတ္ထားေလးနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားကို အပိုင္သိမ္းသြားႏိုင္ခဲ့တာေလ... ကၽြန္ေတာ္တို႔တေယာက္ကိုတေယာက္ အခ်ိန္အတန္ၾကာတဲ့အထိ ျပံဳးကာစိုက္ၾကည့္ေနမိေသးတယ္... ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့သူ႔ကို တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပိုပိုခ်စ္မိေနတာ ေသခ်ာေနပါၿပီ...

Jaejoong သူကိုင္ထားတဲ့ပန္းစည္းကို ေနာက္ျပန္လွမ္းပစ္လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလးေတြ ေကာင္ေလးေတြ အသဲအသန္ဝိုင္းလုၾကေပမယ့္ ပန္းစည္းကသူတို႔လက္ေတြၾကားကေန လြင့္ထြက္ကာ လူမတိုးႏိုင္လို႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာမတ္တပ္ရပ္ေငးေနတဲ့ Junsu ရဲ႕ လက္ထဲ ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္သြားရွာတယ္...