Engage With A Vampire Prince

Chapter 33

Lawrence POV

Di ko maintindihan ang nangyayari kay Sokisha. Kahapon pa sya ganyan. Sumasama ang tingin nya minsan . Yung tingin na parang mapapatay ka nya ano mang oras? At madalas parang wala sya sa sarili. Di ko nababasa ang isip nya. Kailan pa nya natutunan ang pagbablangkuhin ang isip nya? Di ko sya tinuruan non at wala namang pwedeng magturo sa kanya kila Euro dahil hindi naman sila close.

Napatingin ako sa kanya na nakaupo sa dulo ng kama. Tulala nanaman.

"Babe ayos ka lang? Tanong ko sa kanya. 

Tumingin sya sakin na parang may pagtataka."Oo ayos lang ako. " tugon naman nito.

Sinubukan ko ulit basahin ang nasa isip nya. Pero tulad ng kanina. Wala akong mabasa. At ang malala pa. Sumakait ang ulo ko pag sinusubukan ko.

"Anong meron? Bakit laging ang tahimik mo?"

"W..wala naman. Masama lang pakiramdam ko." Sabi nito ng hindi tumitingin sa akin

Sinungaling! Alam kong may dahilan sya.

Tumingin ako sa kanya at sinuri syang mabuti. Hindi ako pwedeng magkamali. Alam kong may mali sa kanya. At hindi ako titigil hanggat di ko nalalaman kung ano ang dahilan ng pagkaka ganyan nya.

Sokisha's POV

Anong nangyayari sakin? Bakit nagkakaganto ako? May mga time na nagdaan tapos wala akong maalala  sa mga panahon na yun. Bawat oras may kulang.

Parang may kung sinong humahawak sa utak at kung minsan parang may kumokontrol sakin.

Di ko maintindihan. Minsan din parang may nagagawa ako ng hindi ko alam na ginagawa ko. (Gets nyo po ba? Sorry na! Di ko rin masyadong maexplain e 😁✌)

Ano bang nangyayari? Minsan sinusubukan kong sabihin kay Lawrence pero di ko magawa kasi parang may pumpipigil talaga sakin e.

Di ko maintindihan.

Sinisubukan kong alalahanin ang nangyayari pero wala. Di ko magawa. Parang merong bumubura sa alala ko

Tinignan ko si Lawrence na nakatingin din sakin

"B...bakit?"

"Anong nangyayari sayo?" Tanong nya sakin.

"A..ano bang nangyayari sakin? Tanong ko rin sa sarili ko

Ano nga ba?

Sh****t ano ba yan! Bakit wala akong maalala sa ibang ilang minuto ng nangyari sakin?

"H..hindi ko alam. Ano nga bang nangyayari sakin? Ano bang ginagawa ko? Bakit minsan wala akong maalala?" Tanong ko sa kanya na mesyo naluluha na

Tinignan nya ako ako. Siguro sinusubukan nyan basahin ang nasa isip ko.

Bigla syang yumakap sakin ng makitang tumulo na talaga ang luha ko.

"Shhhh!! It's ok. Malalaman din natin yan" sabi nito at hinagod-hagod ang likod ko " Matulog kana. Baka pagod ka na, gigisingin nalang kita mamaya pag kakain na." Sabi nito at tumango nalang ako

Sya naman inalalayan nya akong humiga at pagkatapos ay kinumutan nya ako. At hinalikan sa noo.

"Sleep well" ani nito at ngumiti.
Bunangon sya at akmang aalis ng hinawakan ko ang kamay nya

Lumingon sya saakin ng may pagtataka. "Wag mo akong iwan, natatakot ako, baka mamaya may magawa ako ng hindi ko namamalayan," sabi ko sa kanya nang nagmamakaawa

"Ok.. Di ako aalis." Ani nito at ngumit."thank you" pasalamat oo sa kanya at sinuklian ang ngiti nya." Ok now sleep" sabi niti at sinubod ko naman.