The Demon's First Love

Pahina 13

LAWS OF NATURE

Gusto kong bago kami umalis ay makaalala ako. Kahit iilan lang, because I feelso empty, there are days where I'd just stare into nowhere and get hurt for something I don't remember.

"No." Matigas niyang sinabi. His jaw clenched.

"I want to know my life before. Mas masakit sa aking mabuhay na may puwang sa puso at isip..." My heart aches for things my brain can't remember, hindi nakakaalala ang utak ko ngunit ang puso ko ay naghihinagpis sa sakit.

Naalala ko ang mga araw na nangangapa ako, hindi ko alam bakit tulala lang ako at pilit na iniisip bakit ako nasasaktan kahit hindi ko alam ang dahilan. Alam ko lang na may pilit akong inaalala ngunit sa tagal ng panahon ay nakalimutan na kung bakit at ano iyon.

"If you make me remember my past by dream, it won't hurt me, Silver.." Tinawag ko sya sa paraang pagtawag ko daw sa kanya noon.

Mabilis nya akong nilingon. Madilim pa rin ang ekspresyon ngunit alam kong natibag sya dahil sa pagtawag ko sa kanya. Kinuha ko ang pagkakataong iyon para ilapit ang aking mukha. Marahan ang pagdampi ng labi ko sa kanya at mabilis lang.

He's clenching his jaw. He looked so dangerous and lethal, but really attractive. Nahiya ako sa ginawa kaya agad kong nilayo ang mukha ko.

"What if I still don't want to?" Hamon nya.

Natahimik ako. He stared at me while I scan his whole face and how he changed a lot. Walang pasubali kong nilapat muli ang labi sa kanya. Mas matagal at mas malalim kumpara sa una. Nang hindi sya tumugon ay tiningala ko sya. "Gusto kong malaman paano kita nakilala, paano tayo noon. Before I leave-"

"It would only strain you, Annora. At hindi ka aalis, hindi ka maghihiwalay sa akin." Hinawakan nya ang magkabilaan kong braso habang ang kamay ko ay nasa kanyang dibdib.

"It's been three years! Hindi pa rin bumabalik ang alaala ko. Do you think babalik pa? Paano kung mamatay na lang akong hindi nakakaalala?"

Bahagyang humigpit ang hawak nya tila may hindi nagustuhan sa sinabi ko. "Maybe I'll die before remembering everything! Ikaw hindi kita maaalala, mamamatay akong-"

"Walang mamamatay! Stop mentioning death, Annora!"

Natigilan ako. Iyon pala ang kinagalit nya lalo. Umawang ang bibig ko at nawalan ng salita. pero nang ilang segundo ay hindi sya nagsalita, tiningala ko siya. "I told you it won't hurt me, I'll sleep while you make me remember."

Binitawan nya ang braso ko. Lumabas ako sa closet at dumiretso sa kama. Umupo ako at kinalma ang sarili sabay hawak sa dibdib nang biglang lumitaw sya sa harap ko. Towering over me, looking too surreal with his glowing eyes.

He knelt in front of me and held my hand. Dinala nya ang kamay ko sa kanyang labi at hinalikan.

"Kung ayaw mo, di bale na lang. I-I'll just wait for my memories to come back." I said, almost a whisper. Pumikit sya at halatang nahihirapan.

Tumango sya. Tumango rin ako bilang pagsang-ayon at pag-tanggap na hindi nya talaga ako mapagbibigyan sa bagay na ito. His actions confuses me so much. Ganito rin ba kami noon? Ginagawa nya ba ito noon? Ganito ba kami ka-close?

Hinuli nya ang panga ko at giniya ang mukha palapit sa kanya. Umawang ang bibig ko. Sa tagal na ganoon ang posisyon namin ay nahiya akong husto. Umangat ang sulok ng labi nya bago dinampian ng magaan na halik ang labi ko.

Sinubukan kong itulak ang dibdib nya ngunit kalaunan ay napapikit ako at nanghina ang braso. Tumugon ako sa halik nya kaya lumayo sya para magmura ng mahina.

"Don't make me too excited." Aniya sa pagitan ng halik. His tongue approached my lips wanting me to open my mouth so he could explose inside.

"Silver.." Hindi ko sinasadyang iba ang tonong tawag ko.