Shpirtin grimcon
e përpelitet nëpër dhomë të zbrazët
e pa dritare
Ku të gjindet filli i jetës
e rritet në mua bernga
si ta kthej atë shprese të vetme
Në jetë thashë :
S'dua të frymojnë ereat e liga
si të zhduke brengen thashë
më shpresë të re
që zenë sythë në shpirt
E pastaj...
Brenga ma lodhë shpirtin
unë bejë polemik me vetmin
si të zgjidhe këtë merr kahje
si shkelqim i verës së mengjesit.
