Diğer herkes göreve giderken beni Damian ile bıraktılar.İkimiz evde mal mal oturuyoruz.Ama o yanımda olsun yeter.Geleli 2 hafta oldu ve onun iyi olmadığını biliyorum.Çok durgun odasından hiç çıkmıyor.Onunla konuşmaya korkuyorum.Ama bir abi olarak konuşmam şart.Ama bir sürpriz ile onu şaşırtarak. Çarşıya gittim ilk önce.Hayvan barınağı vardı.Oraya uğradım.3 tane kedi aldım.Kedilere zaafı vardı.O yağmurda arabadan hızla kedilere zarar vermeden eve girdim ve kedileri odama,yatağın üzerine koyup koridorun sonuna yürüdüm.Odasının kapısını tıkladım ve içeri girdim.Kulaklıklarını takmış camın önüne geçmiş yağmurlu havaya bakıyordu.Müziğin sesi geliyordu,benim ona gönderdiğim albümü dinliyordu.Yanına gidip kulaklığının birini çıkardım."Hey."Bana gülümseyerek döndü,Gözünden yaş akıyordu."Hey.Bişi mi oldu?"O hali beni parçalıyordu.Kapıyı gösterdim ve sırıttım."Benimle gel."Surat astı."Grayson halim Yok rahat bırakın beni."Israr edince öfleye pöfleye odasından çıktı.Ellerimi gözlerine kapattım."Richard ne oluyor?!"Odama doğru yok alırken "Bekle."dedim.Odama girince Hemen sordum."Hazır mısın?"Öfledi ve cevap verdi."Evet hadi.Bitsinde kurtulayım."Yavaşça ellerimi çektim yatağa bakınca ağzı açık kaldı. "Sürpriz." "G-Grayson!!!" Bana sarıldı ve yatağa koştu.Bir kediyi kucağına alıp oturdu.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Biraz kedilerle oynadıktan sonra onu bahçeye çıkardım. "Kedilere ne isim vereceksin?" "Bilmem.Düşünüyorum.Sağol Dick." "Önemli değil." "Geri geldikten sonra bana çok destek çıktın.Abiliğinin hakkını verdin." "Damian...Sorun değil." "Babamı hiç görüyor Musun?" "Hayır.Arkham'da" "Jason'nı yaptığından sonra hak etti bence." "Damian...O Ne yaparsa yapsın senin baban." "Biliyorum..." Çömeldim.Ağlıyordu."Gel buraya." "Teşekkürler Grayson." Bana sarıldı.Ona iyi bir moral olmuştum.Yarın 15.Yaşına giricekti ve bunun hakkını vermem gerekti.Evde sadece ikimiz olucaktık.Abiliğin hasını yapıcaktım.
