Trapped (Book 1)

Kabanata 19

Kabanata 19: Kung wala ka

Nagpalipas muna ako ng hiya sa loob ng comfort room. Hindi ko na alam kung ilang minuto akong nakatingin sa reflection ko sa salamin. Gustuhin ko mang huwag ng bumalik doon ay alam kong mali dahil malamang na naghihintay sila. Sana lang ay wala na roon si Ryde.

Huminga ako nang malalim bago hinila ang mga binti ko palabas do'n. Ramdam ko pa rin ang hiya sa mga akusasyon ko kay Ryde na hindi sya nag-reply pero ngayon ay nakahinga na ako nang maluwag. Nabasa nya ang message ko at nag-reply sya--- Hindi nga lang na-send pero ngayon, nabasa ko na--- Dapat ay hindi na lang sya nag-reply.

Pagkapasok ko sa cafeteria ay saktong palabas na rin sina Jean, Fairy at Quin. Tumingin ako sa likod nila at wala na silang ibang kasama. Malamang na pumasok na rin 'yon sa klase nila.

"Oh? Tapos ka na sa drama?" Tanong ni Jean. Nakangisi ito sa akin at malamang na may iniisip na naman sya. Malamang na iba na naman ang naiisip nya sa nangyari kanina!

"Hindi lang sya nag-reply, over ka na mag-react?" Quin rolled her eyes. Hinila ako ni Jean palabas. "Can I get his phone number?" She asked.

Sandali kong hinarap si Quin bago umiling. "My mom taught me to not give any personal information of someone without their consent. I'm sorry..." I said. That's true and I always keep that in my mind. Malay ko bang ayaw ibigay ng isang tao ang impormasyon na 'yon tapos ako ibibigay ko lang? Nope.

Pumanhik kami sa hagdan dahil sa third floor ang room namin for the next subject. Nakahawak pa rin si Jean sa aking braso kaya malamang na may kailangan na naman sya sa akin. Alam kong gusto nyang malaman ang buong detalye sa nangyari kanina.

"Nevermind... Kukunin ko na lang sa kanya. I won't beg for you to give his phone number."

Sandali kong ibinalin ang ulo ko sa direksyon ni Quin bago ngumiti. "Good," Sabi ko.

Pagkapasok namin sa room ay kakarating lang ng prof namin. Nag-umpisa ang klase at maayos naman ang lahat. Oh well, maliban sa babaeng nasa tabi ko na kanina pa pasulyap-sulyap sa akin. Sana lang ay matiis pa nyang itikom ang bibig nya dahil wala akong planong sagutin ang mga katanungan nya dito.

Matapos mag-discuss ng prof namin ay ipinasulat nya sa notes namin ang mga nakasulat sa white board. "Shut up, Jean. Hindi ka nya tunay na kaibigan para sabihan ng mga sikreto." Dinig kong bulong ni Jean. Hindi ko tuloy alam kung bulong ba talaga 'yon, malamang na gusto nyang marinig ko. Agh!

Nanatili akong tahimik na nagsusulat. "See... Don't push her to open up, Jean. Kung kaibigan ka talaga nya ay sasabihin nya sa'yo kahit hindi ka magtanong." Napapikit ako sa inis nang marinig na naman ang malakas na bulong nya.

I let a heavy sigh. "Let's talk about that later..." I whispered. Halos mapatalon ako sa gulat nang hampasin nya ako sa braso.

"You're really my bestfriend," mahina itong tumawa.

Matapos nga ng klase ay hindi na ako nilubayan ni Jean, kulang na lang ay sumabit na sya sa akin dahil sa kakakapit nya sa braso ko. Hindi ko naman sya tatakbuhan at isa pa ay gusto kong malaman nya ang nangyari.

Hindi na muna kami lumabas ng room. Hinintay naming makalabas ang lahat bago ko hinarap si Jean. Halos matawa sa mukha nyang excited na excited. Sharing secrets with your friends is not that bad at all. Si Jean lang ang nakakaalam ng mga sikreto ko at kahit na lumabas ang mga 'yon ay wala akong isisisi sa kanya. Secrets are meant to be revealed.

"Shall we start?" I teased her.

She groaned. "Please..."

Huminga ako nang malalim. "May nangyari kahapon..." Simula ko. Bigla ko na naman naalala ang mga nangyari kahapon.