CREATURES-THE QUEST

CHAPTER 62: SAVE

Alyssa's POV

I don't know how to fullfil his wish, how can I be happy? hindi ko kayang gawin sa tuwing naaalala ko ang mga masasayang ala ala naming dalawa. Paano ba ako magsisimula para sumaya? napakahirap gawin

"Alyssa?"naririnig ko ang boses ni Elize pero hindi ko manlang kayang magsalita kahit isang letra lang

"Ayusin mo na ang sarili mo"tugon niya, hindi ko alam kong papaano ko aayusin ang sarili ko ngayong pakiramdam ko ay wasak na wasak na ako

"Nandito lang kami tandaan mo" pagpapatuloy niya, naramdaman kong umupo siya sa gilid ng kama ko

"I have something to give you" napatingin ako dahil sa sinabi niya, may hawak siya ngayong isang libro?

"This is a book of our kingdom. The book of Guardians life but nobody can open this"Alyssa, ano namang connection ng libro nayan?

"I know it will help you, they said na kapag may makabukas ng libro na iyan ay maaari mong maibalik ang buhay ng isang guardian"parang nabuhay lahat ng pag asa ko sa katawan, napaupo ako dahil sa mga sinabi niya

"Pero ang malaking problema hindi ko alam kong papaano ito buksan" Elize

"Here, take this"sabay bigay niya sakin nung libro

"Nararamdaman kong mabubuksan mo yan"she said and kiss my cheek at pagkatapos ay umalis na siya

"Thank you Elize"mahina kong banggit sakanya kahit umalis na siya, agad akong nagteleport papunta sa lugar kung saan huli ko siyang nakasama, sa tuktok ng heartpea garden. Ilang araw na ba ang nagdaan ng huli akong tumawa? hindi ko na yata maalala, tinignan ko ang libro na ibinigay sa akin ni Elize. May parang ugat sa gitna nito na nagsisilbi niyang lock pagkatapos ay may mga puting balahibo sa bawat gilid ng libro, napakaluma na nito. Paano ko ba ito mabubuksan?

"I already miss you, Gian"I said at napaiyak na lang ulit ako, wala yatang araw na hindi kita namimiss

"Bakit mo naman ako iniwan?"tanong ko sa hangin at niyakap ang libro, mahal na mahal ko siya at napakasakit na alam kong ako ang dahilan kong bakit siya nawala

"Be happy"parang may bumulong sa tenga ko sa mga kataga na iyan, biglang bumalik lahat sa akin ang mga huli niyang salita, mga salitang imposibleng matupad.

"Im sorry Gian"mga katagang nabanggit ko nalang, Im sorry kasi hindi ko alam kong kaya ko yang gawin ang mga hinihiling mo.

"Gian"I utter between my sobbing, maya maya lang ay nabitawan ko ang libro dahil lumiwanag ito ng sobra, nakakasilaw ang liwanag. Narinig kong parang nababali yung mga ugat sa libro at hindi ko na alam pa ang mga sumunod na nangyari dahil parang may humigop sa akin na malakas na pwersa dahilan para mapapikit nalang ako at hinayaan kong saan ako dadalhin ng pwersang iyon;

Para akong bumagsak sa kung saan, ang sakit ng pagkakabasak ko! pagmulat ko ng aking mata teka nasaan ako? napapalibutan ako ngayon ng malalaking mga bato! napasok ba ako doon sa libro? tumayo ako at pinagpagan ko ang aking sarili, naghanap ako ng pwede kong puntahan saan ba? naglakad lakad ako dito sa kung saan saan pero nakulong na yata ako dito sa mga malalaking bato na ito! hindi pwede! kailangan kong lumabas! kailangan kong mahanap si Gian!

Naghanap ako ng pwede kong daanan at sa paghahanap ko parang may naririnig akong kakaibang ingay! ano yun?! napakalaki, dumadagundong at parang pumipito! nagpalinga linga ako sa paligid at paglingon ko sa aking likuran ko ay damn!

A tornado! dali dali akong tumakbo pero too late! shit! napasok ako dito sa loob! para akong mawawalan ng hangin dito, nakakahilo! can someone save me now?

Halos mapapikit na ako dito pero sa tuwing naalala ko si Gian ay parang nabubuo ang lakas ko, I know his helping me now. Hindi gumagana ang kapangyarihan ko sa lugar na ito kaya kailangan ko ngayon ay lakas. May nakita akong parang liwanag dito sa loob at pilit kong inaabot iyon, kahit mahirap kahit halos maubos na ang lakas ko ay pilit ko itong kinukuha at sa wakas ay nagtagumpay at nakalabas ako. Ngayon nasaan ako? nandito ako ngayon sa isang malawak na lugar, walang tao kundi ako lang