Characters:
Y/N (Your Name)
Kris
~~~~~~
Denny's POV:
Hay nako! Sobrang nakakatamad naman dito sa bahay! Lagi na lang ako naiiwan magisa. T_T
Nagpagulong gulong ako sa kama ko. "Walang magawa sa bahayyy~! Pakanta kong sabi. Hay nabaliw na ko. Feeling ko nasa mental ako! XD Kung nandito lang sana si Kris hindi ako magisa ngayon. T^T
*tok tok tok tok tok*
Hinayaan ko lang kasi alam kong may susi pareho sila mommy and daddy. Kapag di ako sumagot ng 10 katok sila na magbubukas ng pinto.
*tok tok tok tok tok tok tok tok tok*
Putspa yan! Bakit ba di na lang nila buksan? Ang ingay eh!
Lumapit ako sa pinto at binuksan. Nagulat ako sa nakita ko. May lalaking nakatayo ngayon sa harap ko ang pogi at matangkad. Nangliliit tuloy ako. At nakablack na jacket and shades. Gabing gabi na nakashades pa! Matinde si kuya! XD
Sino siya? Kaibigan ba siya nila mommy? O baka naman magnanakaw? Rapist? Kidnapper? Tsk! Ano ka ba naman Y/N?! Kung isa siya jan sa hinala mo bakit siya kakatok? Sana hinila ka na niya kanina pa at tinakpan yang bibig mo! At nakatayo lang siya jan na parang statue? Ay ewan! Baliw na nga ata talaga ako.
"Uhm, ano po yun? Sino po hanap niyo?" Tanong ko sa kanya.
"Ikaw si Y/N, diba?" Luh? Pano niya ko nakilala? Baka naman stalker to?!
"O-oo ako nga po. Bakit?"
"Haha! Wag kang matakot. And wag kang mag po dahil magkasing age lang tayo. Di mo ba ko namumukaan?" Huh? Nu daw? Sino ba siy- Oh my gosh! Ang shunga shunga mo Y/N!
"Kris?! Omo! Ikaw nga!" Niyakap ko siya ng mahigpit! Kyah! Namiss ko 'tong lalaking to!
Kababata ko si Kris. Lagi kami magkasama noon.
Madaming happy memories na nagflashback sakin habang magkayap kami. Bakit siya umalis? Eto yung story! XD
<<FB
*Sniff* "Aalis ka na ba talaga? Sabi mo sabay tayong magccollege? 3rd year na tayo. Hintay ka pa onti please." Umiling siya. "Daya mo talaga!" Sabi ko sa kanya. Aalis na kasi siya papuntang Korea para doon na magaral at itupad yung dream niyang maging isang idol.
"Tsk. Ano ka ba naman Y/N? Diba sabi mo kapag matutupad na yung dream ko maging idol susuportahan mo ko? Sabi mo di ka iiyak sa flight ko?"
Pinunasan ko yung luha ko. "Di na nga. Ge! Layas na! Hehe. *sniff* Magiingat ka dun ah?!"
"Wait lang bago ako umalis." May kinuha siyang box sa bulsa niya. Binuksan niya at may laman itong necklace. "Yan para di mo ako makalimutan. Bye Y/N, I will find you and come back to be by your side." Niyakap niya ko pagkatapos niyang sabihin yun. Niyakap ko din siya. Humiwalay na siya at nginitian ako. Yung last na ngiti niya sakin.
Pagkatapos nun di na kami nagkacontact for 4 years.
>End of Flashback
Humiwalay na kami sa pagkayakap at pinapasok ko siya pero di siya pumayag.
"Pwede ba tayong lumabas? Please?" Tumungo ako. Hinila ko na lang siya paloob para dun ako hintayin. Umupo na siya sa sofa at umakyat na ko sa kwarto ko.
Nagmadali ako kaya mabilis akong natapos. "Lika na!" Sabi ko at lumabas na kami.
"Uhm... Kris? San ba tayo pupunta?" Tanong ko sa kanya dahil kanina pa ko kating kati kung saan kami pupunta.
"Sa park." Maikling sagot niya. Okay? Kala ko naman sa resto. Gutom na ko eh. T^T
-Sa park-
Naglakad lakad lang kami ni Kris dito sa park. Putspa! Kanina pa kami naglalakad! Pagod at gutom na ko ah!
"Kris kumain ka na ba?" Kasi ako HINDI PA! Pero syempre nakakahiya naman sabihin yun diba?
"Di pa. Kakain tayo pagtapos natin dito."
"Eh ano ba kasi ginagawa natin dito?" Iritang tanong ko dahil nagwawala na talaga yung tyan ko. Food please. T^T
Tumigil siya dun sa maliit na bridge. Lumapit ako. Hinawakan niya yung parehong balikat ko at tiningnan ako ng seryoso.
"Y/N, namiss kita ng sobra. Yung necklace ba sinusuot mo pa?" Tumango ako at pinakita sa kanya.
"Y/N, kaya ako bamalik dito kasi baka ngayon na lang ulit kita makikita. Busy ako sa work pero di ko kayang di ka isipin. Dahil sa nawalan tayo ng communication sa isa't isa, di na ko mapakali kung ano na ba nangyayari sayo. Buti na lang at hindi kayo lumipat ng bahay."
"Nagaalala din ako kasi baka... Alam mo na... Magkaboyfriend ka na." Ha? So? Di ba dapat maging masaya siya kapag nagkabf na ko? Hindi ka ba magiging masaya pagsinagot kita? Echosera talaga ako kahit kailan. Baka
"Bakit ka naman nagaalala? Kaya ko naman humanap ng matinong boyfriend no? Haha!" Sabi ko kay Kris kaso seryoso parin yung mukha niya.
"Ok Y/N, isang beses ko lang 'to sasabihin. Di ko na uulitin ulit. Y/N... I really like you. No, I mean I really love you! And everyday of my life that I spent without you... It's like a human with no air. So please accept my feelings!" Omo! O.O
Putspa! Engrish! Nosebleed ako! XD Pero seriously? He loves me? Aww... I love him too.
"Kris, I love you too. But it will be hard for us to be in touch with each other. You're an idol and I'm not. You're in Korea and I'm here in the Philippines." Wait lang, pause muna. Nadugo na ilong ko! Napasabak tuloy ako sa pageenglish!
"We can work this out. Your my inspiration. The one that keeps me going. Can you please accept my love?"
"Yes Kris, I will. I love you!"
We hugged each other. He held my hand, "So do you want to eat now? I already finish my business here." He said smiling at me while I keep nodding my head because of hunger.
~End~
~~~~~~
A/N:
Hi! Please vote and comment. If you want any dedications you can just tell me. Thanks for reading! Let's love and support EXO even more! Saranghaja! Annyeong~!
~MiToesMiNise
