''Hoe bedoel je gewoon laten rusten? Jullie kunnen makkelijk praten want jullie zijn niet verkracht! De heletijd moet ik hetzelfde aanhoren. Ik rust niet tot dat ik weet wie mij heeft verkracht! Al duurd het heel mijn fucking leven lang'' schreeuwde ik.
Mijn vader en schoonvader vinden dat ik het gewoon achter moet laten en het moet accepteren dat ik ben verkracht want het is volgens hun mektab. Leuk en aardig allemaal maar ik zit er nog steeds mee!
Defne is met haar man op vakantie gegaan. Waar? Weet ik ook niet. Het was blijkbaar een verrassing. Mooi leven heeft ze ook.
Hoe zou het zijn om een wereldreis te maken helemaal alleen? Zonder familie noch man. Dat zou echt rustgevend zijn. Maar dit is geen rustplaatst helaas.
Ik had altijd gedroomt om naar Australië te gaan. Het lijk me daar zo mooi.
Of Peru. De monumenten die de Maya's hebben gemaakt en nu nog steeds zo mooi zijn gebleven.
Of Noorwegen. Hoe mooi het daar is. Vooral in de winter wanneer de noordelicht verschijnt. SubhanAllah.
Maar ze weten me toch te vinden dus ja. Welloeh rust voor mij.
Waar zal ik beginnen? Ik kan in de kantoor van me schoonvader zoeken, maar dan krijg ik zeker weten een kogel door me hoofd dus die risico neem ik niet. Ik kan in Samad zijn kamer beginnen of telefoon? Of mijn familie leden. Maar mijn familieleden heb ik lang niet meer gesproken. Ik denk dat niemand mij mag.
Na lang gedacht te hebben weet ik waar ik naartoe ga. Naar marokko! Mijn oma heeft altijd van me houden sinds de dag dat ik ben geboren. Ik ben ook tenslotte haar eerste kleindochter. Ik zit achter de laptop en zoek vliegtickets.
Ik kan ook meteen een jurk zoeken voor mijn henaefeest die binnekort al is.
En marokko is tenslotte een heel mooi land alleen de mensen daar maken het lelijk.
Oppeens hoor ik de bel. Waarom moeten mensen altijd komen wanneer het hun uitkom.
Ik loop naar de deur en zie Samad. Shit hem was ik ook helemaal vergeten.
Hij loopt zonder pardon het huis binnen.
''Uhm ook hallo?'' Zei ik.
'Kifesh vliegtickets naar marokko?' Vroeg hij verbaasd. Ook dit nog erbij.
''Ik ga naar mijn oma. Problemen ermee?'' Vroeg ik. Ik ga hem irriteren. Geweldig.
''Ja? Waarom ga je naar je oma?''Vroeg hij.
''Gozer, ga je me ook nu verbieden om naar me oma te gaan?'' Zei ik nu geirriteerd.
'Marokko is gevaarlijk' zei hij. ''Kom je toch mee?'' Zei ik. Hij komt sowieso niet. Hij heeft de pest aan Marokko sinds de dag dat zijn moeder levend begraven werd. ''Isra, nee je blijft hier gewoon' zei hij. 'Wollahme ik blijf hier. Ben je kk lijp in je hoofd. Je hebt niks te zeggen over mij dus flikker op.'' Schreeuwde ik.
''Als jij gaat , heb je een groot probleem'' fluisterde hij.
''Je bent TE dichtbij. Is niet gezond'' zei ik.
Hij lachtte sarcastisch. ''Begrepen'' zei hij.
''Nee. Ik ben niet bang voor je. En vertrek nu. Je irriteert me." Zei ik.
''Je gaat spijt krijgen.'' Zei hij.
''De enige die spijt gaat krijgen ben jij nadat je met me bent getrouwd''zei ik.
Maar dat heb ik natuurlijk pas gezegd toen hij vertrok.
