Hiçbir şey, senin beni öyle hissetirmenle karşılaştırılamaz
Bu evrenin sınırını bulamasak da
Garip, çünkü seni hissedebiliyorum
EXO-Forever
---
7 Mart 1953
Kim Junmyeon, senin kaldığın odanın önünden geçerken neyi fark ettim biliyor musun? O zamandan beri oraya kimse girmedi. Çocuk gibi bir hayale kapıldım, eğer odaya kimse girmediyse hala senin kokun vardır belki diye düşündüm, tüm deliliğimin yanında en beklenmedik düşüncem buydu, kabul ediyorum.
Hayal kırıklığına uğradım.
Ne yastıklar ne de yorgan kokunu saklamış, sen gideli çoktan bir ay olmuş.
Bana artık mektuplarımız yetmiyor Junmyeon, bana artık odada unuttuğun o gömleğin de yetmiyor. Umarım sen gitmeden önce sana bıraktığım armağan hala aklında, beni delirttiği kadar seni de delirtiyordur.
Havalar hala soğuk, kendine dikkat etmeni temenni ediyorum.
Saygı ve özlemle,
Changsha Hanedanlığı, Çin
Prens Zhang Yixing.
*
yn: bir süre mektuplaşacağız, ara bölüm gözüyle bakabiliriz bence :"))
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Lose Control
Fanfiction"Çok fazla düşünme Sadece sarıl bana böylece Gece yarısı olduğunda bana aitsin, bebeğim" Rüzgar nazikçe suratını ve saçlarını okşarken öylece karşısındaki adamın gözlüklerle bile parıldaması kesilmeyen yaramaz gözlerine baktı. "Deli Prens'in tekisi...
