Life is hard - B-Brave fanfic

please forgive me

Samuel.

Ik kom thuis van Dioni als ik zie hoelaat het is. 22.30. Ik besluit Noa toch te appen en vraag hoe het met d'r gaat. Ik wil me omkleden als ik gebeld word. 'Hallo met Sam?' 'Hey met Noa. Wil je praten?' 'Jow' 'Samuel, het spijt me. Ik had naar je moeten luisteren vanaf het begin maar ik kan nu niet meer terug' 'Dat ben je zelf schuld' 'Ik weet het Samuel, kan je me asjeblieft helpen?' 'En mezelf nog meer in de problemen brengen. No way' 'Samuel asjeblieft, met jou hulp kan ik hier uitkomen' 'Noa ik wil best af en toe met je praten. Maar ik ga je niet helpen om van je nieuwe vriendje af te komen.' 'Samuel asjeblieft vergeef me!' 'Doei Noa.' Ik hang op en gooi mijn telefoon op mn bed. 

Ik sla een handdoek om mijn middel en loop naar mijn kamer. Ik trek een onderbroek aan en ga in bed liggen. Ik kijk nog wat tv en langzaam val ik in slaap.

Mijn wekker gaat, ik sta langzaam op en kleed me aan. Een halfuur later zit ik op de fiets naar school. Ik heb geen zin. Ik loop naar de rest van de jongens en we lopen met zijn allen naar het lokaal. De bel gaat. De geschiedenisleraar begint met zijn les als de conrecter binnen komt lopen. 'Mag ik even jullie aandacht'? Een van jullie medeleerlingen heeft vannacht een ongeluk gehad.' Ik kijk de klas rond, Noa is er niet. 'Noa is vandaag geschept door een auto. Volgens haar moeder mag ze vanavond wel weer naar huis. Dat kwam ik even mededelen' zegt de conrector en hij loop het lokaal weer uit. 

In de pauze lopen we naar de aula. Als Cassius Sven ziet loopt hij er met vuisten op af. 'Wat heb je met Noa gedaan!' roept Cassius. 'Mongooltje, wat moet jij nou weer van me!' roept Sven. 'WAAR IS NOA' schreeuwt Cassius. Als Sven geen antwoord geeft is het genoeg voor Cassius. Cassius geeft Sven een slag in zijn gezicht. En Sven valt op de grond. Hij is knock-out