Στα δίκτυα των Αναμνήσεων

Κεφάλαιο 2

"Μην κλαις όταν ο ήλιος έχει φύγει, διότι τα δάκρυα δε σε αφήνουν να δεις τα αστέρια.
Violeta Para"

Η συνάντηση τελείωσε και τα συμβόλαια υπογράφηκαν και από τις δύο πλευρές. Πλέον και επίσημα ο όμιλος μας έχει αναλάβει την διαφήμιση και το οικονομικό δυναμικό του εστιατορίου του κυρίου Τζανετάκη " Οίστρος ".

Μπήκα στο γραφείο μου και έπεσα φαρδιά στην καρέκλα κλείνοντας το πρόσωπο μου στις παλάμες μου. Πάτησα το κουμπί της ενδοεπικοινωνιας με την Κατερίνα και της συζητά τον φάκελο του καινούργιου εστιατορίου που αναλάβαμε για να ετοιμάσω την πρώτη έκθεση σχετικά με τις ιδέες μου για την διαφήμιση και την αύξηση του κέρδους τους.

Η πρώτα χτύπησε και η Κατερίνα μπήκε μέσα με τον φάκελο και μου τον παρέδωσε τις ζήτησα να μου ετοιμάσει ένα καφέ. Παρατηρώντας τα έγγραφα είδα ότι λείπουν κάποια αρκετά σημαντικά για την συνέχεια της συνεργασίας μας. Παρατήρησα ότι στα χαρτιά υπήρχαν μόνο τα τηλέφωνα του εστιατορίου και του πατρικού του Φιλίππου στην Κρήτη μιας που έφευγε συχνά.

Έτσι λοιπόν τράβηξα την ατζέντα μου από το πρώτο συρτάρι. Το ροζ δεν ήταν ποτέ το χρώμα μου αλλά μιας που ήταν δώρο μια πολύ σημαντικής φίλης τη χρησιμοποιώ για ατζέντα γραφείου με τηλέφωνα που ίσως χρειαστώ κάποια στιγμή εκεί πρέπει να είναι και το τηλέφωνο του Φιλίππου. Και ναι όντως είχα κρατήσει το προσωπικό του νούμερο. Φυσικά και δεν θα του τηλεφωνούσα σε αυτό αφού θα καρφώνουν απευθείας.

Χωρίς πολύ σκέψη πληκτρολόγησα τον αριθμό του εστιατορίου του Φιλίππου και μπροστά μου είχα σημειωμένα όσα χαρτιά χρειαζόμουν για να ολοκληρώσω τον φάκελο του. Μετά από τέσσερα χτυπήματα μια αρκετά γνωρίζει αντρική  φωνή σε εμένα σήκωσε το τηλέφωνο .

<< Παρακαλώ. >> ακούστηκε η αντρική φωνή από την άλλη γραμμή

<< Γειά σας ονομάζομαι Αμαλία Κορνάρη και είμαι η κοπέλα που ανέλαβε την διαφημιστική καμπάνια του εστιατορίου. Θα μπορούσα να μιλήσω με τον κύριο Τζανετάκη. >> είπα όσο πιο ήρεμα γινόταν

<< Χάρηκα δεσποινίς Κορνάρη. Ο κύριος Τζανετάκης βρίσκεται στην Κρήτη αυτή τη στιγμή πέταγε με το αεροπλάνο μετά από την λήξη της σύσκεψης σας. Συμβαίνει κάτι σοβαρό; >> είπε ο κύριος από την άλλη γραμμή

<< Περίπου απλά μου λείπουν κάποια έγραφα για να ξεκινήσω την καμπάνια και τηλεφώνησα για να ενημερώσω ποια είναι και ότι πρέπει να παραδοθούν άμεσα. >> είπα με το άκρως επαγγελματικό μου ύφος

<< Συγνώμη παράληψη μου. Είμαι ο Κωνσταντίνος Τζανετάκης μεγαλύτερος αδελφός του Φιλίππου και δεξί του χέρι. Θα μπορούσατε να ενημερώσετε εμένα. >> είπε με σταθερή φωνή, φυσικά έπρεπε να το έχω καταλάβει

<< Εμμ ναι φυσικά. Ένα αντίγραφο της άδειας του μαγαζιού όπως και των λογιστικών βιβλίων σας του τελευταίου εξαμήνου και τέλος ο τελικός προυπολογισμός του περσινού έτους. >> είπα με σταθερή και αργή φωνή πιστεύοντας ότι σημειώνει αυτά που του ζήτησα

<< Ευχαριστούμε πολύ μέχρι μεθαύριο θα τα έχετε στα χέρια σας. ! >> μου απάντησε εκείνος

<< Ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για την ενόχληση και καλή σας συνέχεια! >> είπα και η φωνή μου γλύκαναι λίγο

<< Παρακαλώ. >> απάντησε και κατέβασε το ακουστικό.

Κατέβασα το ακουστικό και συνέχισα να ασχολούμαι με κάποιες λεπτομέρειες για το πλάνο. Είχα αποφασίσει ότι θα έδινα το σχέδιο στην Κατερίνα δεν θα το έκανα εγώ για κανένα λόγο.