Στα δίκτυα των Αναμνήσεων

Κεφάλαιο 10 ( Flashback )

«Το φιλί είναι ένα όμορφο κόλπο, που σχεδίασε η φύση, για να σταματούν οι λέξεις όταν τα λόγια είναι περιττά»
Ingrid Bergmen

Τον είδα να πλησιάζει και πισώπατησα του είπα ότι θα βρισκόμασταν να μιλήσουμε. Άρπαξα μια σαμπάνια από ένα σερβιτόρο και κάθισα σε έναν άδειο καναπέ βγάζοντας τα πέδιλα μου. Μέσα σε λίγα λεπτά ήρθε στο μυαλό μου η γνωριμία μας

Flashback ( Γνωριμία Φιλίππου Αμαλίας )

7 Χρόνια πριν ( 17 Ιούνιο )

Έχουμε κλείσει ένα χρόνο γνωριμία με την Βενετία και έχουν περάσει περίπου δύο ημέρες από τα δέκατα όγδοα  γενέθλια μου.
Σήμερα είναι η μέρα της συναυλίας του Iratus. Θυμάμαι πως τρέχαμε μες την πανεπιστημίου για να προλάβουμε και το Ticket House ανοιχτό αλλά και να μη γίνει sold out  η συναυλία. Ακόμα είναι στο μυαλό μου.

Την περίμενα σπίτι μου για καφέ και να με βοηθήσει να ετοιμαστώ εξάλλου είχαμε μπροστά μας τουλάχιστον τέσσερις ώρες. Είχα κάνει μπάνιο είχα στεγνώσει τα μαλλιά μου και είχα βάλει το μαύρο μου παντελόνι όταν χτύπησε το κινητό μου.

<< Έλα μου >> της είπα μόλις το σήκωσα. << Που είστε; >> ρώτησα ξέροντας ότι είναι και μια άλλη κοπέλα μαζί.

<< Στο σπίτι του Στέφανου. Μένει πάνω από τα coffee island στην Φρύνης. Έλα να κάτσουμε εδώ να πιούμε ένα καφέ και να φύγουμε. >> μου είπε και στράβωσα.

<< Έλα ρε μαλακά. >> μου είπε και το έκλεισα φωνάζοντας της ότι σε 25 θα είμαι εκεί

Τράβηξα μια μπλούζα με χιαστή πλάτη και το σημαία της Αγγλίας μπροστά έβαλα μέσα στη τσάντα κινητό πορτοφόλι λεφτά και το εισιτήριο και ξεκίνησα για τα κοφυ. Πριν όμως ενημέρωσα τη μητέρα μου να έρθει να με μαζευψει κατά τις μια που τελείωνε η συναυλία.

Έφτασα από κάτω περίπου 20 λεπτά μετά και έστειλα στη Βενετία ότι είμαι από κάτω. Χαρούμενη κατέβηκε και με πήρε σχολιάζοντας πόσο μακρυά είναι η μπλούζα και γιατί κρύβω πάλι το σώμα.

Φτάσαμε σχεδόν αμέσως στον τρίτο και μια ανοιχτή πόρτα μας περίμενε. Περάσαμε στο σαλόνι και απο εκεί στην ανοιχτή μπαλκονοπορτα.

Τότε τον είδα καθόταν χαλαρός στη γωνία κάνοντας ένα τσιγάρο. Φορούσε ένα τζιν και ένα μαύρο μακό. Πόσο ωραίος ήταν. Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα ότι εμείς οι δυο θα μπλεκαμε άσχημα.

Μετά από τον καφέ που ήπιαμε όλοι μαζί καταλήξαμε να πλένω πιάτα και τον Φίλιππο από πίσω μου να με τρίβει. Ούτε που θυμάμαι με ποια δικαιολογία εμφανίστηκε στη κουζίνα που είχα απόδραση για να μην τον βλέπω.

Η βροχή έπιασε και εμείς θα έπρεπε να ήμαστε στο σημείο της συναυλίας σε 3 ώρες. Η βροχή δυνάμωνε και ένα εισιτήριο μας έλειπε έτσι. Μετά από συνεννόηση έπρεπε να φτάσουμε ομόνοια για να πάρουμε το εισιτήριο και από εκεί Κυψέλη. Εν τέλει αφού βρήκαμε το εισιτήριο ανεβήκαμε Εξάρχεια η βροχή δυνάμωσε ακόμα περισσότερο και εκείνη τη στιγμή τα παιδιά έφυγαν εκείνος την άρπαξε και τη φίλησε. Εκεί κάτω από την βροχή έδωσαν το πρώτο τους φιλί.

Εκείνη ήξερε ότι αυτό ήταν η αρχή του τέλους ή θα το σταματούσε τώρα ή θα το πήγαινε μέχρι το τέλος. Εξάλλου ποιος μπορεί να τα βάλει με τα συναισθήματα.