Ang topak na namang ng watty..
Leche wag ka sumabay..
Iniwan na nga ako ng 2 years crush ko sa pag-aantay ng service eh.. <///3
Alam mo yun? Oo na ako na nga ang boring..
Sinampal mo pa sa mukha ko..
Hmp.. bitter na bitter si author tae na.. -____-
----------------------------------
Shane’a POV
Days have passed..
Nasanay na ako sa routine ko..
Pasok.. Aral.. Practice..
At si Ian ang kasama ko..
He still cold.. But I dont know why..
I just feel comfortable..
Natanong ko na din sa sarili ko..
May feelings pa ba ako para sa kanya??
At sa kamalasan.. My mind said YES..
Diba dapat ang nagsasabi puso??
E sira ulo yung puso ko ayaw sumagot...
Si utak na lang sumagot.. Bakit ganoon??
Dumating na ang senyas para sa eksena naming dalawa..
Maglalapit na naman kami..
Magsasayaw at magtititigan..
He hold my hand as the music starts..
Hindi ko maintindihan kung mabilis ba ang tibok ng puso ko at mabagal..
All I can say is...
May girlfriend na siya
May girlfriend na siya
May girlfriend na siya
May girlfriend na siya
May girlfriend na siya
May girlfriend na siya
May girlfriend na siyaaaaaaaaaaaaaaaaa! >______<
He turn me around at nagpapasalamat na ako dahl bibitawan nya na ako..
Ako kaya? Kelan ko siya bibitawan??
----------------------------------------------------
Natapos na kami sa mahaba-habang praktis..
Matagal-tagal na kaming nagpaparaktis pero mas lalo atang nagi9ng komplikado ngayon..
Ganun kasi si Sir Chua.. Mabusisi sa lahat ng bagay.. Maarte.. -____-
Ultimo kaliit-liitang mali sa tahi ng damit namin pinupuna niya.... -____-
Hindi pa rin ako umuuwi.. Ewan ko ba pero parang maynagsasabi saakin na tumambay muna ako dito sa locker room..
Hindi ako nagkamali..
“Ian..” halos pabulong kong tawag sakanya..
Ni hindi siya lumingon sakin..
Hindi niya ba ako narinig?
Siguro nga..
Kahit kelan naman hindi niya pagsasayangang tapunan ng pansin ang kahit anong bagay na gawin ko..
“Ian.. I’m still in love with you..”
Hindi na iyon kasing hina ng kanina..
At alam kong nririnig niya na ako..
Ewan ko lang kung magbingi-bingihan pa siya... -____-
“Mula noon hanggang ngayon Ian.. Mahal pa rin kita.. At hindi iyon nagbabago kahit pa naghiwalay na tayo..”
Yeah it’s true..
Sort of..
Hindi ko ito ginagawa para balikan niya ako..
Ano ako? Pulubi??
“Alam ko naman eh siya ang mahal mo..”
Tae.. Sabihin mo na please..
Talk!
Hindi ko na napigilan ang mga luha sa mata ko..
Eeeef.. Bakit hindi niya sabihin? STRAIGHTLY TO MY FACE?
Sabihin niya naman hindi niya na ako magagawang mahalin pa..
Sabihin niya lang..
Yun ang kailangan ko.. Hindi comfort o ano..
Oo.. Ginagawa ko ito para lalo akong masaktan..
Para lalo akong magkadahilan para kalimutan siya..
At gusto ko sabihin niya lahat ng masasakit na salita..
Yung tipong durugin niya na ang puso ko sa sakit...
Para masabi ko ring hindi siya karapat-dapat saakin..
Pero paano kung ayaw niya magsalita?!
He just walk towards the door...
And left me like a foool here..
Napatawa na lang ako ng mahina..
Kailangan ko nga bang gawin iyon??
Para lang mapatunayan ko sa sarili kong maling siya ang minahal ko??
Kailangan ko pa bang ibaba ang sarili ko..
Para marealize na hindi siya karapat-dapat na iyakan ng isang tulad ko??
Pero ano pa bang magagawa ko?
Tapos na..
Nagawa ko na..
Ibinaba ko na naman ang sarili ko para lang sakanya..
Hindi..
Gusto ko lang siyang kalimutan..
Yun lang..
--------------------------------------
Alam mo yun??
It so complicated! Very..
-________-
[>INFATUATED CHICK<]
