????Ανάμεσα Στις Φλόγες????

Κεφάλαιο 10

Εκάλη 2018

"Ένα παιδί που είχε ανάγκη την μητέρα του ήμουνα. Τίποτε άλλο.... Με απέρριπτε και εγώ την αγαπούσα... Και ακόμα και τώρα που δεν ζει την αγαπάω ακόμα και αν με έκανε να νιώθω ότι δεν έχω μάνα"
"Πως γίνεται; Όλοι νόμιζαν ότι κάηκες στην φωτιά"
"Όταν εγώ βγήκα από το σπίτι η μητέρα μου ήταν ήδη νεκρή.... Και τότε ευχήθηκα να είχα πεθαίνει και εγώ"
"Τι λες παιδί μου; Τι κουβέντες είναι αυτές;"
"Μαρίνα σε παρακαλώ πάρε τον Παύλο να έρθει"
"Ο Παύλος λείπει... Τηλεφώνησε πριν είπε να σου πούμε ότι θα πάει στην Αγγλία για λίγες μέρες και ότι δεν θα αργήσει"
"Τώρα βρήκε;"
"Γιατί γύρισες από την Αγγλία;"
"Για να βάλω σε εφαρμογή το σχέδιο μου"
"Τι λες; Πιο σχέδιο;"
"Να εκδικηθώ τον Μάξιμο Γεωργίου για τον θάνατο της μητέρας μου"
"Τι δουλειά έχει ο Μάξιμος Ελισάβετ;"
"Τίποτα.  Όσο πιο λίγα ξέρεις τόσο το καλύτερο" της είπε και σηκώθηκε.
"Που πας;"
"Έξω να πάρω αέρα" της είπε και βγήκε έξω στον κήπο.
"Ελισάβετ είναι εδώ ένας άντρας σε ζητάει"
"Πες του να περάσει"
"Εσύ εδώ.  Ξανά" είπε όταν είδε τον Λεωνίδα.
"Σε πειράζει; Πριν έρθεις να μείνεις εδώ ερχόμουν συνέχεια"
"Να έρχεσαι όποτε θέλεις"
"Ευχαριστώ"
Δεν ήταν ο Λεωνίδας που θυμόταν. Αν δεν έβλεπε τον Μάξιμο κάθε μέρα στην δουλειά θα έλεγε ότι κάποιος της κάνει πλάκα... Αυτός Είναι  Λεωνίδας που την έλεγε συνέχεια μικρή; Ο Λεωνίδας που αντιπαθούσε; Ο Λεωνίδας που δεν μιλούσε σε κανέναν πέρα από τους φίλους του; Να που τελικά οι άνθρωποι αλλάζουν.
Γιατί γιατί αυτός που έχει τώρα δίπλα της δεν είναι ο Λεωνίδας που γνώρισε.   Όπως και το αφεντικό της δεν είναι ο Μάξιμος που ήξερε. Τελικά άλλαξαν πολλά αυτά τα δέκα χρόνια που έλειπε. Ο Λεωνίδας άλλαξε ο Μάξιμος άλλαξε... εκείνη άλλαξε.
Ήταν τρεις μήνες στην Ελλάδα και τίποτα δεν της φαίνεται ίδιο... Πόσο μάλλον οι άνθρωποι που είχε γνωρίσει.
"Μοιάζεις πολύ με τον Μάξιμο"
"Εξωτερικά μόνο"
"Αυτό λέω.. γιατί δεν σας ξέρω για να δω αν μοιάζετε σε κάτι άλλο"
"Δεν Μοιάζουμε σε τίποτα άλλο.... Μαύρο αυτός άσπρο εγώ"
"Τόσο άσχημα;"
"Κάποτε τα πηγαίναμε καλά .. μετά τα πράγματα άλλαξαν"
"Γιατί;"
"Δεν θέλω να μιλήσω για αυτό"
"Εντάξει... Καταλαβαίνω"
"Πάντα έτσι συμβιβάζεσαι;"
"Ναι... Στα θέματα που δεν με αφορούν"
"Νομίζω ότι εμείς οι δύο θα κάνουμε καλή παρέα"
"Ότι έχω ανάγκη αυτή την στιγμή... Παρέα"
"Θα σου κάνω λοιπόν"
"Πάμε να κάτσουμε δίπλα στην πισίνα.... Θα πω στην Μαρίνα να μας φέρει και κάτι να πιούμε" του είπε και κάθισαν στο τραπεζάκι που υπήρχε δίπλα στην πισίνα. Κάθισαν πολύ ώρα εκεί και μιλούσαν για διάφορα θέματα. Και εκείνη την στιγμή η Ελισάβετ πείστηκε ότι αυτός δεν ήταν ο Λεωνίδας που ήξερε.