????Ανάμεσα Στις Φλόγες????

Κεφάλαιο 4

Η Ελισάβετ ήταν στο γραφείο της όταν ξαφνικά μπήκε μέσα η γραμματέας του Μαξίμου.
"Σε θέλει στο γραφείο του"
"Πάω"
Σηκώθηκε αμέσως και πήρε μαζί και τον φάκελο με την έρευνα που είχε κάνει πάνω σε ένα θέμα που της είχε αναθέσει... Ήταν σίγουρη πως για αυτό την ήθελε ο Μάξιμος.
Χτύπησε την πόρτα του γραφείου του και όταν εκείνος της είπε να περάσει εκείνη μπήκε μέσα και έκλεισε την πόρτα πίσω της.
"Κάθισε Ελισάβετ" της είπε και εκείνη υπάκουσε ενώ ταυτόχρονα του έδωσε στα χέρια τον φάκελο που κρατούσε.
"Τι είναι αυτό;"
"Η έρευνα που έκανα πάνω στο θέμα που ζητήσατε"
Ο Μάξιμος την κοίταξε έκπληκτος και άρχισε να κοιτάζει την έρευνα που είχε κάνει η Ελισάβετ η οποία ομολογουμένως ήταν άψογη και σε αυτή συμπεριελάμβανε μόνο τα στοιχεία που έπρεπε και όχι περιττά και ασήμαντα πράγματα.
"Ομολογώ να πω ότι έχω χρόνια να δω μια τόσο άψογη έρευνα.... Δουλεύεις σαν..."
"Σαν την Ηλέκτρα Ταξοπούλου;"
Η ερώτηση φάνηκε εφοδιαστική.
"Ορίστε;"
"Κάτι θα λέγατε... Ότι δουλεύω σαν... Και εγώ συμπλήρωσα... Θα λέγατε σαν την Ηλέκτρα Ταξοπούλου... Σωστά;"
"Σωστά... Αλλά εσύ που το κατάλαβες ότι θα έλεγα αυτό"
"Ήταν ...είναι και θα είναι στόχος της ζωής μου να δουλεύω σαν την κύρια Ταξοπούλου... Την θαύμαζα από παιδί.. την έβλεπα στις συνεντεύξεις της και έλεγα "Σαν αυτή θέλω να γίνω" την είχα πρότυπο... Μέσα από εκείνη αποφάσισα να γίνω δημοσιογράφος... Και μέσα από τις συμβουλές της στις συνεντεύξεις της κατάφερα να λειτουργώ όπως αυτή"
"Απίστευτο... Είναι σχεδόν να βελπω εκείνη με άλλη μορφή και σε μια κοπέλα πολύ μικρότερη από ότι ήταν εκείνη όταν ανέλαβε αυτό εδώ το κανάλι"
"Όταν θες κάτι πολύ και το παλεύεις το πετυχαίνεις... Δεν το ξέρατε αυτό κύριε Γεωργίου;"
"Φυσικά και το ξέρω"
"Τότε μην απορείται για την δουλειά που έκανα..σας τα είχα πει και από αρχή.. είμαι συνεπής και προσεκτική στην δουλειά μου"
"Αυτό το βελπω και με το παραπάνω... έχεις τα συγχαρητήρια μου"
"Σας ευχαριστώ"
"Ας κόψουμε επιτελούς αυτόν τον πληθυντικό"
"Αυτό το ζητάτε από όλους όσους δουλεύουν για εσάς;"
"Όχι μόνο από όσους ξέρω ότι το θα είναι για πολύ ακόμα κοντα μου... Και από την στιγμή που θα αρχίσω να Βασίζομαι σε εσένα θέλω να μην είμαστε τυπικοί στις κουβέντες μας"
"Όπως θέλεις" του είπε και σηκώθηκε από την καρέκλα που καθόταν.
"Σχόλασες;" Την ρωτησε όταν την είδε να φεύγει.
"Ναι... Έχω και ενα σπίτι.. πρέπει να πάω και εκεί κάποια στιγμή"
"Αλήθεια όλα καλά με το σπίτι; Το έφτιαξες;"
"Πριν λίγες μέρες τελείωσαν οι εργασίες... Το σπίτι έγινε όπως και πριν με κάτι μικρές αλλαγές"
"Πάντως μου κάνει εντύπωση... ειχες εσύ τόσα χρήματα για να αγοράσεις μια τέτοια βίλλα;"
"Είχα...δεν ήταν δικά μου όμως... Τα κληρονόμησα... Από τον θείο μου"
"Και οι γονείς σου;"
"Τον πατέρα μου τον έχασα Μικρή... Και μάνα δεν είχα ποτέ μου... Μετά τον θάνατο του πατέρα μου με μεγάλωσε ο θείος μου... Εκείνος παιδία δεν είχε και έτσι ότι περιουσία είχε πέρασε στα χέρια μου" του αποκάλυψε.
"Μάλιστα... Τότε να υποθέσω ότι θα τα πούμε αύριο"
"Καληνύχτα.... Μάξιμε" του είπε και έφυγε από το γραφείο του... Πήγε στο δικό της μάζεψε τα πράγματά της και αφού πήρε την τσάντα της μπήκε στο αυτοκίνητο που είχε αγοράσει λίγο καιρό πριν και γύρισε στο σπίτι της.
Όταν μπήκε μέσα είδε ότι η Μαρίνα ήταν ακόμα ξύπνια.
"Αργήσατε σήμερα... Η Μαρία σας έχει έτοιμο φαγητό από το μεσημέρι" της είπε ενώ η Ελισάβετ άφηνε την τσάντα της στον καναπέ.
"Μαρίνα πόσες φορές σου έχω πει να μου μιλάς στον ενικό.... Επειδή δουλεύετε εδώ δεν σημαίνει ότι θα έχουμε και τυπικότητες αφεντικού και υπαλλήλου"
"Εντάξει θα προσπαθήσω"
"Να ακούσω θέλω... Έλα Μαρίνα"
"Ενταει Ελισάβετ"
"Έτσι μπράβο... Πάω να κάνω ένα μπάνιο και έρχομαι να φάμε"
"Να πας να σας... Να σου το ετοιμάσω;" Διόρθωσε αμέσως μετά από το βλέμμα που ρε έριξε η Ελισάβετ.
"Όχι Μαρίνα... Μπορώ να πάω και μόνη μου να ετοιμάσω ένα μπάνιο" της είπε και πήγε πάνω.
Από τότε που άρχισε να έχει προσωπικό δεν του φέρθηκε ποτέ σαν να είναι υπάλληλοι της. Τους αγαπούσε και τους μιλούσε σαν να ήταν δικοί της άνθρωποι για αυτό και είχε την απαίτηση όλοι όσοι ήταν στην δούλεψη της να της μιλάνε στον ενικό... Ένιωθε και η ίδια άβολα όταν τους άκουγε να την αποκαλούν κύρια Ελισάβετ ή κύρια Σοφιανού. Ήταν μια κοπέλα μόνο είκοσι επτά χρονών...δεν ήταν δα και καμιά μεγάλη για να απαιτεί τόσο σεβασμό από το προσωπικό της. Ήθελε να την κρίνουν οι άνθρωποι που είχε εκεί... Να της υποδεικνύουν τα λάθη της και όχι να της λένε ναι σε όλα επειδή ήταν τάχα το "αφεντικό" σε αυτό το σπίτι.
Αφού τελείωσε με το ζεστό μπάνιο ένιωσε να χαλαρώνει... Έβαλε την πυτζάμα της και έκανε να κατέβει στην κουζίνα αλλά τα μάτια της έπεσαν στο δωμάτιο που δεν είχε πειράξει καθόλου... Το δωμάτιο της κόρης της Ταξοπούλου. Εκείνη θυμόταν ότι είχε αφήσει την πόρτα κλειστή αλλά τώρα ήταν ελάχιστα ανοιχτή.. μπήκε μέσα και είδε την Μαρίνα να κοιτάζει τα πράγματα που είχε στο δωμάτιο της το κορίτσι και τώρα στα χέρια της κρατούσε την κορνίζα που ήταν πάνω στο γραφείο.
"Μαρίνα...τι κάνει εδώ;"
"Με τρόμαξες"
"Τουλάχιστον έκοψες τον πληθυντικό" της είπε και γέλασαν.
"Γνώριζες την οικογένεια που ζούσε εδώ;"
"Φυσικά... Η αδερφή μου η Άννα δούλευε εδώ... ήταν η νταντά της μικρής Λίζας... Είχα έρθει κανα δυο φορές εδώ στο σπίτι με την αδερφή μου... Την είχα γνωρίσει την κύρια Ηλέκτρα... καλός άνθρωπος αλλά σκληρή.... Και χάθηκε τόσο άδικα... όπως και το παιδί της... Δεκαέξι χρόνων ήταν... Τίποτα δεν έζησε...και η κύρια Ηλέκτρα Μόλις που ήταν σαράντα χρονών... νεότατη γυναίκα και δεν φαινόταν και η ηλικία της.... Όποιος την έβλεπε την έκανε τουλάχιστον δέκα χρόνια νεότερη"
Για λίγο οι δύο γυναίκες δεν μίλησαν. Λίγο αργότερα πήρε τον λόγο η Ελισάβετ.
"Μαρίνα.... Ξέρεις πως έπιασε η φωτιά;"
"Όχι... Κανείς δεν ξέρει.... Την πυροσβεστική την κάλεσε ο αδερφός της συγχωρεμενης... Έμενε στην διπλανή βίλλα.. βέβαια δεν κατοικείται και από ότι έμαθα ζήτησε να μην πουληθεί ποτέ αυτό το σπίτι"
"Δεν ήταν κανείς εδώ όταν έπιασε η φωτιά"
"Όχι.. η κύρια Ηλέκτρα τους είχε διώξει όλους... έτσι μου είπε η αδερφή μου... Εκείνο το βράδυ μαζι ήμασταν ...μαζί ακούσαμε για την τραγωδία"
"Εντάξει αρκετά με αυτά τώρα...έλα πάμε κάτω να φάμε κάτι γιατί έχω να φάω όλη μέρα"
"Να πάμε να πάμε... Γιατί δεν το λες τόση ώρα"
Η Ελισάβετ έκλεισε την πόρτα του δωματίου και κατέβηκε στην κουζίνα μαζί με την Μαρίνα για να φάνε μαζί... Ο Πέτρος ήταν ακόμα στην δουλειά . Είχε να αναλάβει μια σημαντική υπόθεση.. είπε ότι θα περνούσε από εκεί να φάνε μαζί... Δεν έμενε μαζί της.. Της το είχε πει από την αρχή ότι δεν μπορούσε να ζει μέσα σε ένα σπίτι με τέτοια τραγική ιστορία... Βρήκε ένα ωραίο και μεγάλο διαμέρισμα και με την βοήθεια της Ελισάβετ το αγόρασε και ζει εκεί όμως την επισκέπτεται συχνά. Αφού οι δύο γυναίκες έφαγαν μαζί η Ελισάβετ βοήθησε να μαζέψουν το τραπέζι η η κάθε μία πήγε στο δωμάτιο της. Ήταν αργά και η Ελισάβετ δούλευε από νωρίς. Πριν πάει στο δωμάτιο της έριξε μια ματιά στην κλειστή πόρτα του δωματίου της μικρής Λίζας... Έβγαλε ότι σκέψη πέρασε από το μυαλό της και πήγε στην κρεβατοκάμαρα της.. ξάπλωσε και αμέσως την πήρε ο ύπνος.

______________________________________________
Γεια σας!

Τι μου κάνετε;

Αυτό είναι το κεφάλαιο.

Πως σας φάνηκε;

Ελπίζω να σας άρεσε.

Τώρα θα αρχίσουμε να βάζουμε τα πράγματα σε μια σειρά.. και να μαθαίνετε εσείς τις εξελίξεις.

Να σας πω επίσης συγγνώμη που άργησε το κεφάλαιο αλλά βλέπετε διακοπές...

Αυτά προς το παρόν από εμένα

Τα λέμε στο επόμενο κεφάλαιο.

Φιλάκια πολλά 😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘

❦ⓐⓝⓓⓡⓘⓐⓝⓐ❦