Κεφάλαιο 17

466 42 0
                                        

Εκάλη 2008

"Μάξιμε;"
"Γιατί δεν κοιμάσαι;"
"Εσύ τι κάνεις τέτοια ώρα εδώ; Νόμιζα ότι θα κοιμόσουν σπίτι σου σήμερα"
"Ήταν να πάω"
"Έχεις κάτι;"
"Μην ανάψεις το φως"
"Νταξει καλά" του είπε και άναψε το φως.
"Μάξιμε"
"Άστο Λιζάκι"
"Τι έγινε;"
"Μάλωσα με τον αδερφό μου δεν σε αφορά αυτό"
"Πέντε χρονών είστε ρε Μάξιμε; Έλος... Ούτε τα μωρά δεν χτυπιουνται έτσι"
"Μου την είπες για τα καλά τώρα και μου άξιζε"
"Περίμενε εδώ πάω να φέρω από το μπάνιο τα πράγματα να στο καθαρίσω"
Λίγο αργότερα ήταν πάλι στην κουζίνα.
"Αου"
"Τώρα πονάς;...δεν με νοιάζει"
"Καλα ντε"
"Καλαμια... Σαν μωρά κάνετε...και μετά λέτε εμένα μικρή"
"Εσύ είσαι μικρή"
"Μάξιμε θα σε βάλω πιείς το οξυζενέ κανόνισε" του είπε και εκείνος γέλασε ενώ εκείνη συνέχισε να περιποιείται τις πληγές του.
"Και στην τελική εγώ είμαι μικρή στην ηλικία όχι στο μυαλό... Ενώ είσαι είσαι μικρός στο μυαλό.. μάντεψε τι είναι χειρότερο"
"Γιατί μου την λες τώρα;"
"Σου αξίζει"
"Δεν μιλάς τώρα εεε;"
"Τι να πω; Ότι και να πω θα έχεις απάντηση"
"Γιατί μαλωσες με τον Λεωνίδα;"
"Δεν σε αφορά αυτό Λίζα"
"Γιατί εμένα κάτι μου λέει ότι φταίει η μάνα μου για αυτό"
Δεν μίλησε.
"Κατάλαβα...δεν μιλάς ..άρα η μάνα μου φταίει"
"Δεν ξέρω τι να κάνω με την μάνα σου Λίζα"
"Μάξιμε...την θες;"
"Δεν είναι ότι δεν...."
"Έλα τώρα Μάξιμε με εμένα μιλάς.... Πες την αλήθεια"
"Όχι ρε Λίζα... Με καταπιέζει για τα Πάντα... θέλει να γίνω αυτό που αρέσει σε εκείνη"
"Μάξιμε... Η μαμά μου μπορεί να εξαγοράσει τα Πάντα ακόμα και τους ανθρώπους ένα πράγμα όμως δεν μπορεί να εξαγοράσει... Την αγάπη... Και το ξέρει ότι δεν μπορεί να το κάνει... Και αυτό είναι που την εξοργίζει... Το ότι δεν μπορεί να εξαγοράσει την αγάπη σου.... Δεν μπορεί να σε κάνει να την αγαπήσεις για αυτό θα κάνει αυτά"
"Εσύ που τα έμαθες όλα αυτά;"
"Μάνα μου είναι Μάξιμε... Μάνα μου. Την ξέρω καλύτερα από τον καθένα"
"Και εγώ τώρα τι πρέπει να κάνω;"
"Να πας με τα νερά της... Δεν σου λέω να λες σε όλα ναι... Η μάνα μου δεν μπορεί να είναι με ανθρώπους που δεν έχουν αντιρρήσεις για τίποτα... Θέλει παντα να υποδεικνύει στους άλλους...αν εσύ κάνεις ότι λέει δεν θα μπορεί να σε διατάζει... Θα κουραστεί θα βαρεθεί... Ελπίζω"
"Αχ ρε Λιζάκι... Δεν ξέρω τι θα έκανα αν δεν ήσουν και εσύ εδώ"
"Ξέρω τι θα έκανε η μάνα μου αν δεν ήμουν εδώ...για εσένα νομίζω ότι θα σε είχε σκοτώσει ήδη η Ηλέκτρα"
"Είσαι σπάνιο κορίτσι Λιζάκι"
"Και είσαι είσαι σπάνιος άνθρωπος... Αλλά έμπλεξες με την Ηλέκτρα... Αλλά δεν ήξερες που είχες μπλέξει...στην αρχή"
"Και τώρα που ξέρω νομίζεις ότι μπορώ;"
"Για το παιδί λες;"
"Ξέρεις;"
"Φυσικά και Μάξιμε... Εδώ σε αυτό το σπίτι ζω"
"Τι θα κάνω;"
"Αυτό που θέλει η καρδιά σου Μάξιμε"
Στο άκουσμα αυτής της πρότασης ο Μάξιμος σηκώθηκε από την καρέκλα που καθόταν και με μια απότομη κίνηση φίλησε την Λίζα... Ήταν ο άντρας που της έκλεψε το πρώτο της φιλί.

Εκάλη 2018

Σήμερα η Ελισάβετ πήγε κανονικά στην δουλειά της και μπήκε ξανά ο Μάξιμος στο γραφείο της.
"Στις 9" του είπε όταν τον είδε.
"Ορίστε;"
"Σήμερα στις 9... Δέχομαι να βγούμε" του είπε ξανά.
Ήξερε τι ήθελε... Και δεν θα σταματούσε να της το ζητάει μέχρι εκείνη να δεχόταν... Πρέπει να είχε καταλάβει ότι είχε προτιμήσει τον αδερφό του από εκείνον.
"Δεν ήρθα για αυτό αλλά αφού δέχεσαι θα είμαι εκεί στις 9" της είπε και έφυγε.
Δεν ήρθες για αυτό σκέφτηκε ειρηνικά η Ελισάβετ.
Έφυγε από την δουλειά της μια ώρα νωρίτερα για να ήταν έτοιμη στις 9 που ήρθε να την πάρει ο Μάξιμος. Ήταν να βγούνε έξω να φάνε αλλά ο Μάξιμος της άλλαξε τα σχέδια και πήγαν στο σπίτι του.
Μια χαρά σε βολεψαν τα λεφτα της μητέρας μου σκέφτηκε από μέσα της όταν είδε το σπίτι του.
Μπήκαν μέσα και της προσέφερε ένα ποτήρι κρασί.
"Στην υγειά μας" της είπε.
"Δεν καταλαβαίνω γιατί ήρθαμε εδώ... Για φαγητό δεν θα πηγαίναμε;" Τον ρώτησε και άφησε το ποτήρι στο γυάλινο τραπέζι.
"Ναι αλλά άλλαξα γνώμη... Μαγείρεψε η Ιωάννα και είπα να φάμε εδώ"
"Δεν με ενημερωσες όμως"
" Θα έπρεπε;"
"Ναι. Πρώτη φορά στο σπίτι σου... έπρεπε να φέρω και κάτι"
"Και μόνο η παρουσία σου αρκεί" της είπε και την πλησίασε.
Η Ελισάβετ παρατήρησε ότι κανείς από το προσωπικό δεν ήταν στο σπίτι.
Περίεργο.
"Ναι αλλά νομίζω ότι πρέπει να πηγαίνω" του είπε και απομακρύνθηκε.
"Μα Μόλις ήρθαμε"
"Ναι αλλά πρέπει να φύγω"
"Δεν θα πας πουθενά" είπε και την τράβηξε.
"Με πονάς"
"Δεν έχεις καταλάβει ότι παίρνω παντα αυτό που θέλω"
"Και γιατί να είμαι εγώ αυτό που θέλεις"
"Γιατί εσύ δεν θέλεις;"
"Όχι... Φύγε από πάνω μου" του είπε αλλά εκείνος χωρίς να απαντήσει την φίλησε βίαια ενώ η κοπέλα προσπάθησε να τον απομακρύνει αλλά αυτό στάθηκε μάταιο.
Εκείνο το βράδυ ο Μάξιμος έκανε έρωτα μαζί της χωρίς εκείνη να το θέλει αλλά δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς... Είχε περισσότερη δύναμη από εκείνη... Την κράτησε εκεί χωρίς να μπορεί εκείνη να κάνει κάτι ..ούτε καν να κουνηθεί.... Εκείνο το βράδυ έφυγε από το σπίτι του συντετριμμένη.... Και εκείνη την ώρα ... Εκείνη την ώρα μετάνιωσε την ώρα και την στιγμή που τον άφησε τότε να κλέβει το πρώτο της φιλί.... Μετάνιωσε που άφησε την καρδιά της να ερωτευτεί αυτόν τον άθλιο άνθρωπο..

______________________________________________

Γεια σας.

Τι κάνετε;

Αυτό είναι το κεφάλαιο.

Πως σας φάνηκε;

Τι έγινε; Ο Μάξιμος αγριεψε;

Για να δούμε τι θα γίνει παρακάτω.

Spoil: δεν ξέρω τι θα μου βγει να γράψω μετά... Δεν σας λέω κάτι 😂

Αυτά από εμένα.

Ελπίζω να σας άρεσε το κεφάλαιο.

Τα λέμε σύντομα στο επόμενο.

Φιλάκια πολλά 😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘

❦ⓐⓝⓓⓡⓘⓐⓝⓐ❦

????Ανάμεσα Στις Φλόγες????Stories to obsess over. Discover now