Η κηδεία έγινε την επόμενη μέρα ακριβώς. Εκεί ήταν πολλοί φίλοι και γνωστοί του κυρ Χρήστου... Μόνο ο άλλος του γιος δεν ήταν .. ο Μάξιμος... Ο αδερφός του πέρα από την λύπη του για τον θάνατο του πατέρα του έπρεπε να νιώθει και ντροπή που δεν είχε έρθει ο ίδιος του ο αδερφός στην κηδεία του πατέρα τους....κάνεις τους όμως δεν ήξερε ότι ο Μάξιμος ήταν εκεί... Μπορεί να μην ήταν εκεί που ήταν όλοι αλλά ήταν εκεί και παρακολούθησε την κηδεία του πατέρα του από μακριά.... Δεν ήθελε να βρίσκεται εκεί κοντά.... Θα τον έκριναν... Τόσα χρόνια και ποτέ δεν είχε πάει να δει αν ήταν καλά με την υγεία του ο πατέρας του... Μόνο ρωτούσε...μια φορά στο τόσο απλά για να δείχνει ενδιαφέρον... Δεν νοιάστηκε ποτέ αν ο πατέρας του ήθελε κάτι... Μπορεί να μην το πιστεύετε αλλά ντράπηκε να πάει κοντά για αυτό και έμεινε να κοιτάζει από μακριά... Και όταν ο κόσμος άρχισε να σκορπίζεται έφυγε και εκείνος χωρίς να τον καταλάβει κανείς.
"Αγάπη μου... Εγώ πρέπει να πάω από τον αδερφό μου... Ίσως ξέχασα ότι χάσαμε τον πατέρα μας σήμερα... Θα είσαι εντάξει αν πας σπίτι μόνη σου;"
"Έχω να πάω και εγώ κάποιου Λεωνίδα μου... Έχω μια δουλειά που πρέπει να κάνω οπωσδήποτε... Οπότε θα τα πούμε όταν γυρίσεις και εσύ"
"Εντάξει... Να προσέχεις" της είπε χωρίς να ρωτήσει παραπάνω πράγματα.
Της έδωσε ένα φιλί και έφυγε από κοντά της.
Εκείνη την ώρα η Ελισάβετ κοίταξε τον δικηγόρο του Χρήστου που στεκόταν απέναντι της... Όταν έκανε στροφή για να φύγει εκείνη τον ακολούθησε. Μπήκε στο αυτοκίνητο της και συνέχισε να τον ακολουθεί μέχρι που έφτασαν έξω από το δικηγορικό του γραφείο.
_________________
Την ίδια στιγμή ο Λεωνίδας κατευθασε στο γραφείο του αδελφού του έξαλλος.
"Πως μπαίνεις έτσι μέσα;" Φώναξε ο Μάξιμος
"Και εσύ πως μπορείς να μην εμφανίζεσαι στην κηδεία του πατέρα μας; Ξεχνας Μάξιμε; Ξεχνάς ότι αυτός μας μεγάλωσε... Μόνος του .. πως μπόρεσες να μην δεν είσαι εκεί;"
"Σταμάτα"
"Μόνο αυτό έχεις να μου πεις; Σταμάτα; Με ρωτούσαν που είσαι και είπα ότι έλειπες μέρες σε ταξίδι και δεν προλάβαμε να σε ενημερώσουμε έγκαιρος για αυτό δεν πρόλαβες θέση στο αεροπλάνο... Είπα ψέματα στους δικούς μας ανθρώπους μόνο και μόνο για να καλύψω την αδικαιολόγητη απουσία σου από την κηδεία του πατέρα μας"
"Εκεί ήμουν αδερφέ ... εκεί ήμουν.... Δεν θα μπορούσα ποτέ να μην δεν ερχομουν στην κηδεία του μοναδικού ανθρώπου που είχα στην ζωή μου"
"Δεν ήσουν εκεί Μάξιμε"
"Ήμουν αλλά κανείς δεν είδε... Ήμουν μακριά.... Εσύ κρατούσες στην αγκαλιά σου την Ελισάβετ... Και δίπλα σου στεκόταν η κύρια Μαρία κρατώντας σου το χέρι... Αυτή που πρόσεχε τον πατέρα μας λέω όσο εσύ έλειπες από το σπίτι"
Ο Λεωνίδας τον κοιτούσε παραξενεμένος.
"Μπορεί να μην είχα ποτέ τα μούτρα να αντικρίσω τον πατέρα μου αλλά ήξερα τι κάνει... Μάθαινα"
"Έχεις μετανιώσει ποτέ για ότι έχεις κάνει; Ένιωσες τύψεις ποτέ σου;"
"Τύψεις; Γιατί να νιώσω τύψεις;"
"Για όλα όσα έκανες στο παρελθόν... Σηκωσες όπλο και σκότωσες"
"Δεν έχω τύψεις όχι... Γιατί αυτό με έφερε εδώ είμαι.... Με έκανε αυτό που είμαι τώρα.. όχι δεν το μετανιώνω"
"Σκότωσες και ένα παιδί Μάξιμε... Πόσο άρρωστος είσαι;"
"Θες αλήθεια να ανοίξουμε αυτή την κουβέντα;"
"Ποια κουβέντα;"
"Του παιδιού που σκότωσα"
"Είσαι τόσο άνετος; Σκότωσες ένα κορίτσι δεκαέξι χρονών"
"Ναι εεε;"
Του είπε και ο Λεωνίδας τον κοίταξε.
"Και εγώ γιατί νομίζω ότι αυτό το κορίτσι που τότε είχα "σκοτώσει" είναι τώρα αυτή που θα φέρει στον κόσμο το παιδί σου σε λίγους μήνες;"
"Τι είπες;"
"Είπα ότι η δεσποινίς Ελισάβετ Σοφιανού ή αλλιώς η δεσποινίς Μαρία-Ελισάβετ Ταξοπούλου δεν μπορεί να ξεφύγει... Επίσης είπα ότι ξέρω ποια πραγματικά είναι η κύρια Σοφιανού"
____________
"Ήρθα λοιπόν.... Είναι αυτό το σοβαρό που πρέπει να μάθω;"
"Μην βιάζεστε... Θα κάνω την δουλειά μου όπως μου είπε ο πιστός φίλος και πελάτης μου"
"Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπαίνετε Κατευθείαν στο θέμα.... Έχω και άλλα πράγματα να κάνω... Ο Λεωνίδας θα με περιμένει στο σπίτι"
"Ακριβώς αυτή είναι η προτεραιότητα μου... Να σου πω για τον Λεωνίδα"
"Αυτό που θέλετε να μου πείτε έχει σχέση με τον Λεωνίδα;"
"Σχεδόν....για την ακρίβεια έχει σχέση με κάτι που έγινε 11 χρόνια πριν στην βίλα την οποία μένετε"
"Μιλάτε για τον θάνατο της μητέρας μου;"
"Ακριβώς"
"Τι σχέση μπορεί να έχει ο Λεωνίδας με αυτό; Ο Λεωνίδας δεν ήταν καν εκεί όταν έπιασε η φωτιά... Ήταν έξω με φίλους"
"Τα γνωρίζω όλα αυτά που μου είπατε... Αλλά εγώ γνωρίζω και κάποια άλλα πράγματα που εσύ δεν τα γνωρίζεις"
"Τι είναι αυτό που γνωρίζετε εσείς και όχι εγώ που ήμουν μπροστά όταν έγιναν όλα αυτά"
"Ξέρετε την αιτία της φωτιάς δεσποινίς Ταξοπούλου;"
"Ορίστε;"
"Εγώ γνωρίζω την αιτία της φωτιάς κάτι που εσύ αγνοείς"
"Πως το ξέρετε εσείς αυτό;"
"Οι απαντήσεις που θες είναι όλες εδώ.... Σε αυτό το γράμμα"
"Γράμμα;"
"Ναι.... Όταν σε γνώρισε ο μακαρίτης μου έδωσε αυτό το γράμμα και μου είπε ότι σε περίπτωση που του συνέβαινε κάτι να φτάσει στα χέρια σου αυτό το γράμμα"
"Τι είναι;"
"Δεν γνωρίζω περισσότερα.... Αυτό ανήκει σε εσένα... πάρτο και διάβασε το και φρόντισε να το προσέξεις πολύ καλά.... Αυτά που θα διαβάσεις μπορεί να μην σου αρέσουν καθόλου"
"Ήταν που δεν ξέρατε τι έχει μέσα το γράμμα"
"Σκέψου τα λόγια μου... Και τώρα με την εγκυμοσύνη σου καλύτερα να είσαι ψύχραιμη όταν θα διαβάζεις... Για δικό σου καλό"
______________________________________________
Γεια σας
Τι κάνετε;
Αυτό είναι το κεφάλαιο.
Πως σας φάνηκε;
Τι να λέει μέσα αυτό το γράμμα;
Τι είναι αυτό το μυστικό που έκρυβε ο πατέρας των αγοριών;
Τελευταία αποκάλυψη πριν το τέλος της ιστορίας.
Ελπίζω να σας άρεσε το κεφάλαιο.
Τα λέμε στο επόμενο.
Αυτά από εμένα.
Φιλάκια πολλά 😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘
YOU ARE READING
????Ανάμεσα Στις Φλόγες????
Teen FictionΗ Λίζα Ταξοπούλου είναι ένα κορίτσι που ζει με την μητέρα σε μια τεράστια βίλλα ενώ έχει χάσει τον πατέρα της όταν ήταν πολύ μικρή. Ο Μάξιμος και ο Λεωνίδας Γεωργίου είναι δύο δίδυμα και είναι γιοί του Χρήστου Γεωργίου. Ο Χρήστος που εκτελεί καθήκον...
