????Ανάμεσα Στις Φλόγες????

Κεφάλαιο 14

Εκάλη 2008

Σήμερα είναι τα γενέθλια της Λίζας. Εκείνη όμως είναι κλεισμένη στο δωμάτιο της και δεν έχει βγει...και που θα βγει θα την θυμάται κανένας; Μόνο η Άννα και η Κατερίνα και ο κύριος Θανάσης ο κηπουρός αλλά τι αξία έχουν αυτοί μπροστά στην μάνα της; Που περιμένει 10 χρόνια να θυμηθεί τα γενέθλια της κόρης της; Και ο Μάξιμος; Ο Μάξιμος πλέον αναγκάστηκα την θυμάμται για να μην την στεναχωρεί η τουλάχιστον αυτό νομίζει η Λίζα. Ξαφνικά η πόρτα του δωματίου της χτύπησε και γύρισε το κεφάλι της για να δει ποιος θα μπει. Ήταν ο Μάξιμος.
"Καλημέρα πριγκίπισσα" της είπε και εκείνη του χαμογέλασε... Μόνο.
Μα πως γινόταν; Ότι και να έκανε ο Μάξιμος δεν μπορούσε ποτέ να αποφεύγει το χαμόγελο που εμφανιζόταν αυθόρμητα στα χείλη της κάθε φορά που τον έβλεπε.
"Καλημέρα Μάξιμε"
"Χρόνια πολλά πριγκίπισσα μου" της είπε και την αγκάλιασε σφιχτά.
"Ευχαριστώ"
"Έχω δωράκι"
"Δεν χρειαζόταν Μάξιμε"
"Έλα μαζί μου"
"Γιατί;"
"Για να δεις το δώρο σου"
"Γιατί δεν το φέρνεις εδώ;"
"Δεν μπορώ"
"Καλά" του είπε και τον ακολούθησε.
Πριν βγουν στον κήπο ο Μάξιμος την σταμάτησε.
"Κλείσε τα μάτια"
"Γιατί;"
"Κάντο Λίζα" της είπε και εκείνη υπάκουσε.
"Ωριαία τι κάνω τώρα"
"Άπλωσε τα χέρια σου" της είπε και εκείνη αφού τα άπλωσε ένιωσε κάτι απαλό να χαϊδεύει τα χέρια της
"Άνοιξε τα"
"Μάξιμε"
"Χαρούμενα γενέθλια"
Της είπε και του χαμογέλασε πλατιά.
Ήταν ένα σκυλάκι... ο Μάξιμος της είχε πάρει δώρο ένα πανέμορφο σκυλάκι.
"Όταν νιώθεις μόνη σου... Θα σου κάνει παρέα"
"Πως τον λένε;"
"Δεν ξέρω .. δικό σου... Εσύ θα του δώσεις όνομα"
"Μμμμ .. θα τον βγάλω Μαξ"
"Νομίζω ότι είναι πολύ ωραίο"
"Ευχαριστώ Μάξιμε"
"Τίποτα μικρή"
"Έλα... Μην κάνεις και εσύ σαν τον αδερφό σου"
"Καλά καλά... Εσύ όσο μεγαλώνεις αγριευεις"
"Ωριμάζω Μάξιμε"
"Δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό στην περίπτωση σου" της είπε και γέλασαν.
"Οπ τι κάνετε εδώ" ακούστηκε η φωνή του Λεωνίδα
"Λύνουμε το κυπριακό" τον ειρωνετηκε η Λίζα.
"Μην μεγαλώσεις άλλο"
"Δεν θα σε ρωτήσω"
"Χρόνια πολλά μικρή" της είπε και της έδωσε ένα μικρό κουτάκι.
"Μου πήρες δώρο; Εσύ;"
"Ματάκι είναι... Για να μην σε ματιαζουν και μας βγάζεις την ψυχή"
"Ευχαριστώ μεγάλε"
"Παρακαλώ μικρή"
"Από πότε άρχισε να γίνεται ευγενικός ο αδερφός σου;"
"Δεν ξέρω... Ξαφνικά"
"Έτσι ξαφνικά αλλάζουν οι άνθρωποι;"
"Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν Λιζάκι... Οι συνθήκες αλλάζουν....για αυτό αλλάζουν και οι άνθρωποι"
"Και τι άλλαξε τώρα με τις συνθήκες για να αλλάξει και ο αδερφός σου;"
"Δεν ξέρω ρώτα τον"
"Ναι σιγά...αυτός αύριο μπορεί να ξανά γίνει όπως ήταν"
"Η να γίνει σαν εμένα"
"Ποτέ.... Είστε το άσπρο και το μαύρο Μάξιμε... Δεν θα γίνει ποτέ σαν εσένα"
"Ποτέ μην λες ποτέ"
"Και να γίνει σαν εσένα η γνώμη μου για εκείνον δεν θα αλλάξει"
"Και τι γνώμη έχεις για εκείνον;"
"Ότι είναι σπαστικός... Εκνευριστικος... Εγωιστής και ότι άλλο τέτοιο"
"Και για εμένα; Για μένα τι γνώμη έχεις;"
"Την ακριβώς αντίθετη.... Εσύ καλός... γλυκός... Και φωνάζεις παρά πολύ"
"Αυτό δεν χρειαζόταν να το μάθεις"
"Σας ακούω Μάξιμε"
"Το ξέρω"
"Προβλήματα με την Ηλέκτρα;"
"Δεν είσαι σε ηλικία για τέτοιες συζητήσεις"
"Μάλιστα.... Κατάλαβα.... Σε πιέζει να κάνεις πράγματα που δεν θέλεις μόνο και μόνο για να είναι περήφανη εκείνη για εσένα"
"Ορίστε;"
"Αυτό δεν είναι;"
"Ακριβώς όμως"
"Ξέρω την μαμά μου Μάξιμε... Νομίζεις ότι εγώ ήθελα να μάθω πιάνο; Κιθάρα; Νταξει πιάνο ήθελα αλλά όλα τα άλλα; Χορός... Όλες αυτές τις ξένες γλώσσες... Εκείνη το ήθελε για να λέει ότι έχει μορφωμένη κόρη. Αλλά και πάλι περήφανη δεν είναι"
"Σ'αγαπάει Λιζάκι...απλά δεν έχει τον τρόπο της για να στο δείξει"
"Τότε να μην έκανε παιδία... Η Άννα με μεγαλώνει Μάξιμε... εκείνη δεν κάνει ποτέ τίποτα"
"Έλα .. σταματα... Σήμερα πρέπει να είσαι χαρούμενη... Έχεις γενέθλια"
"Ναι... Ναι... Τεράστια χαρά"
"Μάξιμε γλυκιε μου"
"Σε καλεί το καθήκον"
"Η καταδίκη μου με καλεί αλλά τέλος πάντων"
Πάλι μάλωσα.... Επειδή ο Μάξιμος εχθές κοιμηθηκε στο σπίτι του επειδή είχε βγει και γύρισε αργά. Δεν το δεχόταν αυτό η κύρια Ταξοπούλου.
"Ηλέκτρα να τα πούμε αύριο αυτά... Πήγαινε να πεις στην κόρη σου για αυτό που κανονισες για το βράδυ"
"Εντάξει καλέ μου .. αύριο θες... Αύριο. Μεθαύριο... Μεθαύριο... Αλλά δεν θα το Ο ληξουμε έτσι... Πάω στο παιδί μου"
Χτύπησε την πόρτα του δωματίου της και την βρήκε να κάθεται στο γραφείο της και να διαβάζει ένα βιβλίο.
"Ελισάβετ μου"
"Γεια σου μαμά"
"Αγάπη μου σήμερα θα κάνουμε ένα πάρτυ- δεξίωση για τα γενέθλια σου"
Η μικρή τα έχασε.
"Μαμά είσαι καλά;"
"Ναι παιδί μου... Η μαμά είπε κάτι και θα γίνει... Και χρόνια πολλά" της είπε και έφυγε.
"Τι ήταν αυτό τώρα;"
Πάνω που είχε συνηθίσει την απόρριψη τώρα αυτό;
Ας το διασκέδαζε...δεν θα γινόταν ξανά.
Εκείνο το βράδυ η Λίζα ήταν πιο όμορφη από ποτέ... Και είχε φορέσει ένα από τα φορέματα που δεν έκαναν στην μητέρα της και τα είχε κρατήσει για εκείνη ήταν περιποιημένη βαμμένη και είχε φτιάξει τα μαλλιά της. Αν την έβλεπαν οι γνωστοί της δεν θα την γνώριζαν. Εδώ κόντεψε ο Μάξιμος να μην την γνωρίσει.
Δεν πέρασε και πολύ καλά εκείνο το βράδυ. Βαρέθηκε πολύ. Όσοι ήταν εκεί ήταν άτομα που δεν γνώριζε καν .. Γνωστοί της μητέρας της που είχαν έρθει με τα παιδία τους τα οποία δεν είχε δει ποτέ της γιατί ποτέ η μητέρα της δεν την έπαιρνε μαζί όπου και να πήγαινε.
"Γλυκιά μου...έχεις δει τον Μάξιμο;"
"Όχι μαμά δεν ξέρω"
"Καλά δεν μπορώ να αφήσω τους καλεσμένους.... πας δεις αν είναι κάπου εδώ κοντά; Έχουμε να ανακοινώσουμε κάτι"
Στις τελευταίες λέξεις η Λίζα τρόμαξε... Να ανακοινώσουν κάτι;
"Ναι πάω"
"Βγήκε έξω απο το εστιατόριο όχι για να βρει τον Μάξιμο αλλά για να πάρει λίγο αέρα. Λίγο πιο μακριά όσο την είσοδο του εισιτηρίου άκουσε φωνές. Πλησίασε γιατί νόμιζε ότι άκουσε τον Μάξιμο. Καλά τον είχε ακούσει. Μόνο που.... Μόνο που ο Μάξιμος δεν ήταν μόνος αλλά με μια γυναίκα... Μια άγνωστη σε εκείνη γυναίκα που εδώ είχε έρθει συνοδευόμενη από τον Λεωνίδα. Τι έκανε όμως με τον Μάξιμο; Αυτό δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να το δει η μητέρα της.

_____________________________________________

Γεια σας;

Τι κάνετε;

Αυτό είναι το κεφάλαιο.

Πως σας φάνηκε;

Ελπίζω να σας άρεσε.

Το πρόσωπο που είπα λοιπόν είναι μια γυναίκα.

Ποια είναι; Και τι έκανε με τον Μάξιμο;

Τι ανακοίνωση θέλει να κάνει η Ηλέκτρα με τον Μάξιμο;

Αυτά από εμένα.

Τα λέμε σύντομα στο επόμενο κεφάλαιο.

Η μέλλουσα μαμά πάει να φάει 😂😂😂

Θα τα πούμε σε λίγο πάλι.

Φιλάκια πολλά 😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘

❦ⓐⓝⓓⓡⓘⓐⓝⓐ❦