Για πάντα. Στο υπόσχομαι!

κεφάλαιο 12ο

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Δυστυχώς κόλλησε το κινητό μου και δεν μπορούσα να γράψω άλλο οπότε αυτό είναι η συνέχεια του προηγούμενου κεφαλαίου και το επόμενο κεφάλαιο μαζί........

"Δυστυχώς όχι... Μεθαύριο το μεσημέρι πετάω για Ηράκλειο αλλά δεν μπορούσα να περιμένω άλλο... Χθες το απόγευμα το αποφάσισα... " είπε και τον πήρα αγκαλιά....

"Δεν πειράζει αγάπη μου... Έστω και λίγο θα μπορώ να σε αγκαλιάζω, να σε μυρίζω, να σε φιλάω... Είχα σκοπό να έρθω κι εγώ... Τον άλλο μήνα θα μπορώ να λείψω δέκα μέρες και θα έρθω... "

"Αλήθεια;;; Αχ με κάνεις τόσο χαρούμενη.. Ξέρεις οι γονείς μου θέλουν να σε γνωρίσουν αλλά δεν ξέρω αν είναι νωρίς ακόμα... " είπε και κοίταξε στο πάτωμα γιατί ντρεπόταν λίγο...

"Εννοείται πως θα με γνωρίσουν και δεν έιναι καθόλου νωρίς μωράκι μου.. Κι εσύ ξέρεις τους δικούς μου και θέλω κι εγώ να τους γνωρίσω πολύ... "

Η Χρύσα χαμογέλασε και τα μάτια της έλαμψαν.. Είναι τόσο γλυκός σκέφτηκε και του χάιδεψε απαλά το χέρι...

"Μωρό μου θα συζητήσω με τους γονείς μου αν θέλουν να μείνεις μαζί μου τον άλλο μήνα που θα έρθεις... Τι λες;; Σου αρέσει η ιδέα μου;;; "

"Ναι αγάπη μου.. Δεν έχω πρόβλημα... Ίσα ίσα.. Πάμε βόλτα το απόγευμα;;; "

"Ναι αμέ... Μου έλειψε τόσο πολύ η Θεσσαλονίκη και ας πέρασα τόσα εδώ... Πάντα θαου θυμίζει και γνώρισα εσένα κι ας έγινε όλως έγινε... Που λες να πάμε;;;; "

"Μμμμμμ αυτό θα είναι έκπληξη..... " είπε και της φίλησε τρυφερά στον κρόταφο της....

"Μάνα Εμεις θα πάμε μια βόλτα και θα φάμε έξω μη μας περιμένετε... "

"Εντάξει γιε μου... Να πάτε και να περάσετε καλά... "

"Που θα με λες αγάπη μου;;; " είπε η Χρύσα με περιέργεια....

"Σου είπα έκπληξη.... Σε λίγο φτάνουμε... " είπε εκείνος και της έστειλε ένα φιλί από τη θέση του οδηγού....

"Ωραία μου κυρία, Φτάσαμε... "

"Δεν το πιστεύω... Αχ ήταν τέλεια η ιδέα σου.... Σε ευχαριστώ αγάπη μου"

Την πήγε για περίπατο στη λεωφόρο Νίκης μέχρι που κατέληξαν στον Λευκό Πύργο... Έκατσαν στο ίδιο παγκάκι με τότε και σχεδίαζαν τη ζωή τους... Ήταν τόσο ερωτευμένοι και δεν μπορούσαν να το κρύψουν... Κοίταζαν ο ένας τον άλλον με τόση αγάπη... Λες και τίποτα δεν μπορούσε να μπει ανάμεσα τους...
Ο Μάνος άκουσε την κόρνα του μικρού καραβιού και σηκώθηκε από το παγκάκι κρατώντας τη Χρύσα από το χέρι και της είπε...

"Έλα πάμε.... "

"Που πάμε;; "

"Έλα θα δεις... " είπε και ανέβηκαν στο καραβάκι το οποίο ξεκίνησε....

"Αυτό το καραβάκι κάνει βόλτα στον Θερμαϊκό και μέσα στο λιμανάκι... " είπε και η Χρύσα ενθουσιάστηκε... Μόλις κατέβηκαν εκείνη τον φίλησε στο μάγουλο και του είπε...

"Ήταν πανέμορφα...  Σε ευχαριστώ πολύ... "εκεκνκς χαμογέλασε και της είπε...

"Χαίρομαι που σου άρεσε αγάπη μου...  Όταν έρθεις ξανά θα ξαναπάμε...  Πάμε όμως να φάμε γιατί πέρασε η ώρα και πεινάω σαν λύκος;;;"
Εκείνη γέλασε...

"Ναι αγάπη μου πάμε... "

Κάπως έτσι πέρασαν οι μέρες και η Χρύσα έπρεπε να επιστρέψει στο Ηράκλειο.... Ο Μάνος την πήγε στο αεροδρόμιο και είχε έρθει η ώρα να μπει στο αεροπλάνο...

"Θα μου λείψεις τόσο πολύ...  Να προσέχεις.... " της είπε ενώ την κρατούσε στην αγκαλιά του και της φίλησε τα μαλλιά....

"Κι εμένα αγάπη μου θα μου λείψεις...." του είπε

"Μερικές μέρες υπομονή και θα είμαστε ξανά μαζί... "

"Ναι αγάπη μου...  Όμως πρέπει να φύγω γιατί θα χάσω την πτήση... " του είπε και απροθυμία βγήκε από την αγκαλιά του....

"Μόλος φτάσεις να με πάρεις τηλέφωνο... " της είπε και εκείνη έφυγε....

Είχε προχωρήσει μόλις δέκα μέτρα όταν τον άκουσε να της φωνάζει....

"Χρύσα;; "

Εκείνη γύρισε προς το μέρος του και τον κοίταξε....

"Σ'αγαπαω" της φώναξε και εκείνη έτρεξε πάνω του δακρυσμένη και τον έσφιξε στην αγκαλιά της....

"Κι Εγώ...  Κι εγώ σ'αγαπαω μωρό μου...  Του είπε και έδωσαν ένα φιλί παθιασμένο....

Γεια σας...  Δυο κεφάλαια σήμερα... Αν σας άρεσε βάλτε μου ένα αστεράκι...  Σας ευχαριστώ που διαβάζετε την ιστορία μου....