Mr.Byun...

4

Zawgyi>>>

ေမွာင္မိုက္ေနေသာ အခန္းက်ဥ္းထဲက အိပ္ယာေပါ္မွာ Chan တစ္ေယာက္ထဲ သက္ျပင္းေတြခ်ေနမိတယ္...

မိုးသည္းတဲ့ညမို့လားေတာ့မသိ သူေကာင္းေကာင္းအိပ္မေပ်ာ္နိုင္ေခ်...

ေအးစိမ့္ေနေသာ ရာသီဥတုနဲ့အတူ မိုးျခိမ္းသံက်ယ္က်ယ္ေတြကလဲ ရံဖန္ရံခါထြက္ေပါ္လာတတ္သည္မို့ ခပ္ထူထူေစာင္ကို ကိုယ္ေပၚလႊားရင္းမွ တစ္ေယာက္ထဲျငိမ္သက္ေနမိတယ္...

Chan မိုးရြာတာကိုေျကာက္တယ္... မိုးျခိမ္းတာကိုေရာပဲ...

တစ္ေယာက္ထဲရွိေနတဲ့အခ်ိန္မို့လားမသိ ေျကာက္စိတ္ကပိုဆိုးလာျပီး ေစာင္ကိုသာလက္နဲ့တင္းတင္းဆုပ္ထားမိသည္...

အရင္ကဆို ဒီလိုမိုးရြာရင္ Omma ကက်ြန္ေတာ့္အခန္းထဲကိုလာျပီး လာဖက္ေပးထားတတ္တာ...

က်ြန္ေတာ္ေျကာက္တယ္ Omma...

တစ္ေယာက္ထဲဘယ္လိုေနရမွာလဲ??

မ်က္ဝန္းတို့အား မွိတ္ခ်လိုက္ေသာအခါ မ်က္ရည္ပူပူတို့စီးက်လာျကသည္...

လြမ္းလိုက္တာ Omma ရယ္...

"ငယ္...."

တိုးလ်တဲ့ေခါ္သံနဲ့အတူ က်ြန္ေတာ့္ခါးကို ရစ္ပတ္လာတဲ့ သန္မာေသာလက္အစံု...
နူးညံတာလားမသဲကြဲတဲ့ ညွင္သာေသာေထြးေပြ့မွုနဲ့အတူ က်ြန္ေတာ္ဟာသူ့ရဲ့ရင္ခြင္က်ယ္ထဲေရာက္ေနခဲ့ျပီ...

"Mr.Byun..."

"အရမ္းေျကာက္ေနလားငယ္...ကိုယ္ေနာက္က်သြားလို့ေတာင္းပန္ပါတယ္"

သူ...က်ြန္ေတာ္ ေျကာက္ေနတာကို  ဘယ္လိုသိတာလဲ?

ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာနိုင္ရတာလဲ?

"ဒီတစ္ညေတာ့ မင္းကိုေထြးေပြ့ထားခြင့္ျပဳပါငယ္...
မင္းရဲ့အေျကာက္တရားေတြကေန၊ကိုယ္ကာကြယ္ေပးပါရေစ..."

Mr.Byun...ခင္ဗ်ားက်ြန္ေတာ့္ကို ရူးေအာင္ျပဳေနသလားပဲ...

ေႏြးေထြးတဲ့သူ့ရင္ခြင္က က်ြန္ေတာ့္ရဲ့ေျကာက္စိတ္ေတြကို ဖယ္ရွားေပးျပီး လံုျခံဳမွုရွိသြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္...