Mr.Byun...

9

Zawgyi>>>

ကိုယ့္ခ်စ္သူ ငိုေျကြးတဲ့အခါ ကိုယ့္နွလံုးသားေသြးက်တယ္...

ကိုယ္ခ်စ္သူက ပစ္ပယ္တဲ့အခါ ကိုယ့္ကမာၻကအေမွာင္က်တယ္...

ကိုယ့္ခ်စ္သူက မလိုေတာ့တဲ့အခါ
ကိုယ့္ဘဝက အဓိပၸါယ္မဲ့သြားတယ္...

ဒီလိုနာက်င္မွုေတြပဲ ေပးတတ္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းတရားကို ခ်ိဳျမိန္တယ္လို့ ဘယ္သူကသတ္မွတ္လိုက္ေလသလဲ??

ခ်စ္ျခင္းရဲ့နတ္ဘုရားသာရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္...

တစ္ခြန္းပဲေမးခြင့္ျပဳပါ...

က်ြန္ေတာ့္နွလံုးသား က်ိန္စာသင့္ခဲ့ေလသလား..လို့ေလ...

"ငယ္..."

ငယ့္အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ နာမ္စားေလးကို က်ြန္ေတာ္တစ္ေယာက္သာ ေခါ္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုတာ သိရတိုင္း
ဒီနွလံုးသားက အျပံဳးပန္းေဝတယ္...

တစ္ေယာက္ထဲရွိတဲ့ က်ြန္ေတာ့္ရဲ့ငယ္ဟာ ကိုယ့္ကိုမခ်စ္နိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အသိကေတာ့ အဲ့ပန္းေလးေတြကို ရက္ရက္စက္စက္သတ္ပစ္တတ္တယ္...

ဒီလိုပါပဲငယ္...
မင္းေျကာင့္ကိုယ့္နွလံုးသားဟာ အခ်ိန္အခါမလပ္ ေျဗာင္းဆန္ေနဆဲပဲ...

"က်ြန္ေတာ့္ကို ဘယ္ေတာ့အျပင္ထြက္ခြင့္ေပးမွာလဲ Mr.Byun..."

ငယ့္ရဲ့ အရည္လဲ့ေနေသာ ေတာင္းဆိုဟန္မ်က္ဝန္းေလးေတြက
သူ့နွလံုးသားကို ကိုင္လွုပ္ေနေတာ့သည္...

ဒီလိုပံုစံနဲ့ အျကိမ္ျကိမ္က်ရံွုးရေအာင္ မလုပ္ပါနဲ့လားငယ္...

ဒီလူကအနိုင္ေပးျပီးသားမို့ပါ...

"ငယ္က...ဘယ္ကိုသြားခ်င္လို့လဲ?"

"က်ြန္ေတာ့္မိဘေတြဆီခဏသြားခ်င္တယ္ Mr.Byun..."

Mr.Byun ရဲ့နွုတ္ခမ္းသားမ်ား အနည္းငယ္တုန္လွုပ္သြားတာကိုေတြ့ရသည္...

တုန္ယင္ေနတဲ့လက္အစံုက တစ္ခုခုကို နာက်င္ေနရဟန္မ်ိဳး...

ခင္ဗ်ားမ်က္ဝန္းကအေျဖကို က်ြန္ေတာ္ဘာလို့မရွာနိုင္ရတာလဲ
Mr.Byun ရယ္...

ေအးစက္ေနတဲ့ခင္ဗ်ားရင္ထဲ က်ြန္ေတာ္တစ္ခါေလာက္ဝင္ျကည့္ျပီး အေျဖရွာခ်င္မိတယ္...