In The Middle of the Woods

Chapter 6

It's been 2 days since i saw him. Pero hanggang ngayon andito nanaman ako sa kama nakatulala at iniisip parin ang pangyayaring sariwang sariwa parin sa utak ko.

I suddenly hear a noise that's coming from the door. It's gladden at Llee. Ugh. Kung mangiinis lang sila, lumayas na sila sa harapan ko.

"What do you want?" Tanong ko sakanila, at binaling ang paningin ko sa kisame. Pero ilang minuto na akong nakatulala, hindi parin sila nagsasalita. Tumingin naman ako sakanila ng masama at nakita ko silang dalawa na nakatingin sakin nang nakingiti. Problema nila? Mga siraulo.

"Speak the fuck up" inis na sambit ko sa dalawa.

"Kase....ano, we've noticed na palagi kang tulala at ang lungkot mo." Anong lungkot! HAHAHAHA gusto kong tumawa pero di pwede.

"Oh?" Kunot noo kong hintay sa susunod na sasabihin nya.

"Kaya we made a cake for you." Nagulat naman ako and biglang may hinarap sila saaking chocolate cake. Napaupo ako bigla ng makita ko ito. Amazing! Marunong pala sila magbake.

"You guys made this for me?" Ngiti kong tanong sakanila.

"Syempre naman. Ayaw ka naming nakikitang malungkot. Syempre as your brother i don't want my little sister to feel blue. So cheer up sis" nginitian nila akong dalawa at inabot saakin ang cake. Syempre ako, tinanggap ko naman. I feel touched. I'm so lucky to have these two dorks in my life. Especially Kuya Llee.

"Thank you Den and Llee. I really appreciate your efforts in making this"

"No problem. Ikaw pa ba?" Sabay nilang sabi at humagalpak sa tawa at nag apir pa.

"Sige baba na kami. Enjoy sana magustuhan mo." Pinagmasdan ko pa silang lumabas ng kwarto hanggang sa isarado nila yung pinto. Inilagay ko muna yung cake sa loob ng mini fridge ko para hindi langgamin. At kumuha ng platito at fork at inayos lahat sa veranda dahil doon ko kakainin yung cake. Nagtimpla pa ako ng juice for myself and took out the cake again from the fridge and placed it on the table. Nang matapos na ako, umupo na ako at hiniwa yung cake.

*beep* narinig ko ang pagtunog ng phone ko at may one message galing kay Seb.

From Seb
          Can i eat with you?

Nilibot ko naman agad ang aking paningin, pero bat ganon? Di ko sya makita. Tumunog naman uli yung phone ko saka ito tinignan.

From Seb
           Looking for me huh? Can i join you?

Me to Seb
          As if naman na pupunta ka dito.

Sasabi-sabi di naman kaya gawin.

From Seb
           Are you daring me?

Me to Seb
           If that's what you think. Then it's a dare.

From Seb
            Do you want me to join you? Yes or no lang ang answer.

Then let me test you kung gaawin mo talga.

Me to Seb
          Yes

Naramdaman ko ang paglakas ng hangin na dumampi saaking balat. Napatayo naman ako bigla ng may tumalon na galing kung saan papunta sa veranda. Unti- unti syang tumayo at naglakad papalapit saakin. Ramdam at dinig na dinig ko ang pag tibok ng puso ko. Holy shit sya 'to? Brown eyes, messy hair but i find it hot as fuck. Perfectly pointed nose. And smooth white skin. Holy fuck. Ang lapit nya saakin sobra. Konti nalang para na kaming maghahalikan.

"So" sambit nya habang nakangiti. Wala paring lumalabas na salita mula sa bibig ko. Na speechless ako. Gusto ko magsalit pero di ko magawa. Lumayo naman na sya ng konti at nagsmirk. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil don. Ang gwapo tangina. Mas gwapo pa kay ford. Di ko inakala na may ganto kagwapo'ng nilalang ang nandito.

"Tititigan mo nalang ba ako?" Fuck his filipino accent. It's killing me. Fuckkk.

"Ah---i---ahmm" why am i stuttering! Damn nakakahiya.

Tumawa naman sya. Holy damn! Ang ganda ng tawa nya.

Nakangiti syang lumapit saakin at hinawakan ang pisngi ko gamit ang dalawa nyang kamay saka ito inangat.

"You're even more beautiful looking at you this close" parang biglang tumigil ang tibok ng puso ko at umakyat lahat ng dugo ko sa mukha. Binitawan nya naman na ang mukha ko saka muling nagsalita.

"I should go. Di ka naman nagsasalita. Diba gusto mo ako makita? Here i am. In front of you and yet you're just staring at me" akmang tatalon na sya ng tumakbo ako papunta sakanya at hinihit ang tshirt nya.

"Don't go. Eat with me." He looked at me with a shocked face saka sya ngumiti uli.

"Okay, basta ikaw" sambit nya, saka umupo. Ganon din ang ginawa ko. Magkaharap na kami ngayon. Naghiwa ako ng cake na para sakanya at sinalinan sya ng juice sa baso. Nagkaroon ng awkward silence saaming dalawa kaya sya na ang unang bumasag.

"So uh, i'll eat this."

"Yeah. Masarap yan." I said ang ngumiti, and he smiled back naman.

"You're the one brought me here when i passed out?" I curiously asked him.

"Yes. Nasa puno ako non. Lumalanghap ng sariwang hangin, nang bigla kitang makita na nanghina at unti unting ipinikit ang iyong mga mata." Pageexplain nya saakin. Sya nga.

"And how did you find out where i live?"

"I told you, i have my ways. And if you're gonna ask how did i get your number, the same answer. I have my ways" pagtapos nya sabihin yon. Ay sumubo uli sya ng cake. Pinagmasdan ko lang sya hanggang sa maubos nya ito.

"You want some more?" I asked.

"Thanks, but no thanks. I'm good. How 'bout you? Aren't you gonna finish your food?" Kunot noo nyang tanong.

"Uh---i---maybe later. Wait me here, i'll just put this inside the fridge." I hurriedly put the cake inside the fridge and went back to the veranda. Pagbalik ko ay nakita ko na syang tumayo at ngumiti. Damn.

"I should go. Baka may makakita pa saakin. Don't tell someone about my existence here. I trust you." Tatalon na sana sya ng lumingon sya uli saakin.

"I didn't know your name i'm sorry, what's your name again?" Owshit nakalimutan ko magpakilala.

"I'm Graeycha" Ngumiti uli sya saka muling nagsalita.

"Nice name. I love it. I'll call you Graey, para ako lang tumatawag sayo non." Sambit nya saka tumalon at nawala sa paningin ko. What the fuck just happened. Am i  dreaming?