In The Middle of the Woods

Chapter 7

It's already midnight, and i still can't sleep. Damn, what the heck is happening to me! Di ko talga maalis alis sa isipan ko yung nangyare kanina. Di ako makapaniwala na yung so-called-superhero ko dito is ang gwapo. I wonder here he lives. Hindi naman sya mukhang gusgusin. Ang dumi lang ng damit nya kahapon. Hindi din sya mukhang mahirap at gipit. I think he is rich. Pero ang tanong saan talga sya nakatira? Damn. Nacucurious na ako sakanya. Nagflashback sakin lahat ng nangyare kahapon at yung mala anghel nyang mukha. Kinikilig ako, tangina. Di ko maipaliwanag yung nararamdaman ko. Pag naaalala ko yun bigla bigla nalang akong napapangiti.

Kahit na anong oras na ako nakatulog kagabi ay maaga parin akong nagising. Naligo ako at nagayos. I'm wearing a Ripped jeans and a plain black v-neck shirt. Tinignan ko sa sarili ko sa salamin. Nang makuntento ako ay bumaba na ako para lumabas. At kung nagtataka kayo kung saan ako pupunta, pupunta ako sa kung saan ako dalhin ng paa ko. Magiikot ako uli hanggang sa makita ko si Seb. It's a good thing na tulog pa silang lahat kaya nagiwan nalang ako ng note na aalis ako at magiikot and i'll be back at 4:00 pm.

Ayun nga, hinayaan ko na ang paa ko ang magdecide ko saan pumunta. At ngayon? Di ko na alam kung nasaan ako. Tumigil muna ako sandali para kunin yung phone ko. No text messages? Hmmm. Umupo muna ako saglit at sumandal sa puno dahil ang sakit na ng paa ko kalalakad. Pumunta ako sa photos sa phone ko at tinignan ang mga pictures with ford. I miss him so fucking much.

"What are you doing here?" Nagulat ako ng may biglang magsalita sa harapan ko. Dahan-dahan kong iniangat ang ulo ko. Nang maaninag ko kung sino yon ay biglang bumilis ang tibok ng puso ko.

"Uh? Nakaupo" parang tanga kong sagot.

"Stupid. I mean, bat ang aga aga andito ka?" Tinawag pa talga akong stupid. Sinagot ko lang naman yung tanong nya.

"Gusto ko lang magexplore. And I--uh"

"What?" Nakakunot nanaman noo nya!

"I was looking for you asshat!" Inis kong sagot sakanya. Bigla namang nawala ang kunot nyang noo at ito'y napalitan ng ngiti.

"Why are you looking for me?" Nakangiti pa sya na parang nangaasar kinginang 'to.

"I uh--" di ko na natuloy ang sasabihin ko ng putulin nya nanaman at magsalita.

"Because you missed me?" Tuloy nya sa sinasabi ko at humagalpak ng tawa. Sa inis ko tumayo nalang ako at naglakad uli.

"Hey! Wait for me." Rinig kong sabi nya kaya lumingon ako. Paglingon ko nasa likod ko na sya agad. Bilis neto ah? Kaano- ano nya kaya si Flash? Tch.

"Where are you going?" He suddenly asked.

"I don't know." I simply answered him. Nagulat naman ako ng hinawakan nya yung kamay ko at hinigit ako.

"What the! Bat ba bigla bigla mo nalang ako hinihigit!" He didn't even let out a word nor look at me. Nice. Ang ganda nya kausap.

"We're going to our house" Para namang nabuhay lahat ng dugo ko at bigla akong naexcite.

"Really?" I excitedly asked. Tumigil namn sya bigla sa paglalakad, ganon din ako at tumingin sya saakin.

"Yeah, babe" para namang nanlambot ang tuhod ko ng tawagin nya ako ng ganon. Tangina feeling ko talga maiihi na ako!

Kung saan saan kami dumaan. Ang layo. Halos di ko na matandaan. Paano ako uuwi ne'to?

"Hoy Seb! Paano ako uuwi?" Pagaalala kong tanong.

"Edi ihahakbang mo yung paano mo para makalakad. What a stupid question, Graey." Pilosopo!

"Tss"

After a few minutes of walking tumigil na sya.

"We're here" he said. Tinignan ko naman kung nasaan kami at ooooooh shiiiiit eto yung mansion na nakita namin! HE LIVES HEREEE? I can't believe it.

"You live here?"i asked in disbelief.

"Well, yes babe." Sumimangot naman ako saka sya binatukan!

"Stop calling me babe!" Inis kong sabi, pero tumawa lang sya. Nagulat ako ng kusang bumukas yung gate at tuluyan na kaming pumasok. Damn, it's more beautiful that i expected! Habang naglalakad kami nilibot ko ang paningin ko. I saw like uhm? 5 pools? Wow! And their garden is so aliveee, i saw all the beautiful different flowers. And their garage, there are like 3 cars 2 van and 2 motorcycles. Wala na akong masabi kundi WOW!

"Graey!" Bumalik naman ako sa ulirat ng tawagin ako ni Seb. Nasa pinto na pala sya. Ako nalang hinihintay. Aish, tumakbo ako papunta sakanya at sabay kaming pumasok. Tangina ang yaman ang bongga sa loob! Yung chandalier na nasa kisama tanginaaa. Everything is so beautiful.

"You want me to tour you here at my house?" Tumango lang ako sakanya sa sobrang speechless ko. Grabe talga.

"Okay then. Let's go." The he lead the way. Sa pag to-tour nya saakin ay napahinto ako ng makita ko ang family picture ata nila? Napansin nya yatang tumigil ako sa paglalakad kaya lumapit sya saakin.

"Uh that's my family and my siblings. Only I and my younger brother survived. They died in a suicidal bomb a few years ago." So sila nalang ang natira?

"Wag ka maawa sakin. Atleast we still have the money that our parent's left." Di ko parin talga maiwasan na hindi maawa sakanila.

"Paano nalang pag naubos yong pera nyo? Saan kayo kukuha ng panggastos nyo?" I asked.

"Well, since tapos naman na akong magaral. Ako na ang naghahandle ng bussiness namin sa France at sa ibang bansa." Wow tapos na pala sya magaral samantalang ako 4th year palang ako sa college.

And time passed it's already 2:30 in the afternoon ng magaya na syang ihahatid nya ako.

"Mamaya na!" Pagpigil ko skanya.

"Di pwede. Bawal ka magpagabi. Atsaka ang layo ng nilakad natin baka gabihin ka pag mamaya pa kita i hahatid." Wala na akong nagawa. Lumabas na sya ei. Nakakainis talga 'tong lalaking 'to.

Nang maihatid nya ako sa bahay ay saka sya nagsalita.

"We're here. Don't be mad. May next time pa naman, i just don't want you to be scolded by your parents." He smiled at me at lumapit sya sakin. Hindi ko inaasahan yung ginawa nya saakin. He kissed my forehead before he left. Damn this man. He's making my heart pound.