CHAPTER : (13)
KESSEZ'S POV
Kanina pa ko tumahan pero na nanatili ako naka tingin sa kisame nasa guest room parin ako ngayon kumalma rin ako kailangan ko kasi patahanin ang sarili ko dahil alam ko naman na walang gagawa non sakin walang makikiramay sa sakit na nararamdaman ko walang makikinig walang yayakap sakin at sasabihin na ok lang ang lahat na meron pang nag mamahal sakin pero ni kailan man hindi ko Iyon naranasan para kong pinanganak ng walang magulang at nang hihingi ng pag mamahal sa iba
*KNOCK , knock, knock*
" Ija kakain na ......"
Nagulat pa ko ng may kumatok dahil kung ano ano ang iniisip ko ngayon lumapit ako doon saka iyon binuksan at nakita ko doon si manang na naka tayo at bumakas sa kanya ang pag aalala
"Bakit nanjan ka sa guest room?.."
Sabi niya pa at nahahalata mo ang pag aalala doon sa boses niya ngumiti ako sa kanya ng matamis parang sinasabi na ok lang ako
" Mas malamig Dito manang "
Sabi ko sa kanya pero tumitig lang siya sakin maya maya pa ay bumaba na wala pa kami sa kusina pero rinig ko na ang tawanan mukang nag kaka siyahan sila ? Sabay nahanap pala si mica bakit ba hindi ko ulit ulitin yun sa utak ko
Pag punta namin sa kainan ni manang ay nakita ng mata ko kung gano kasaya si Dad at si Darren siguro dahil may na kakatuwa silang pinag uusapan umupo naman ako sa tapat ni Darren katabi si Dad samantalang si mica naman ay katabi ni Darren
" Nung bata pa iyan nauntog iyan sa Mesa namin tapos umiyak ng umiyak HAHAHAHA"
Naririnig ko pang pag kukuwento ni Daddy at sobrang saya niya ano naman ang nakakatawa doon ? Sakin kaya may na alala ba siyang nangyari nung bata pa ako siguro wala nilapag ni manang ang Plato sa harap ko
"DAD!."
Rinig ko pang sigaw ni mica at nakita ko pa sa gilid ng mata ko ang pag nguso niya dahil sa kwento ni Dad ? Nauntog lang naman siya sa Mesa nung bata ako na hulog ako doon sa hagdan namin na sobrang haba tapos noong nakita nila mom and Dad na nahulog ako sa hagdan at umiiyak ay hindi nila ko pinansin na para bang normal lang yun at hindi ako umiiyak dahil sa sakit
Habang nakain ako ay nakita ko sa gilid ng mata ko si manang na naka tingin sakin at may lungkot sa mata niya dahil ba nakita niya kong umiyak kanina ? sila Dad naman ay patuloy sa tawanan at hindi manlang ako nilingon ng dumating ako sa hapag kainan siguro papasok na lang ako bukas ? Para naman malibang ako dahil pag wala akong ginagawa lalo kong nararamdaman ang lungkot
Binilisan ko amg pag kain ko dahil ayuko ng marinig ang tawanan nila ano kayang magandang gawin ngayon ? Ayusin ko kaya yung mga libro sa library ? Punasan ko kaya yung sahig ng mga guest room ? Mag dilig kaya ? O bintana nalang ang punasan ko O kaya mag laba na lang kaya ako ? O mag walis sa buong graden? O kaya naman yung swimming pool Yung linisan ko? okya mag gala na lang ako ?
Gawin ko kaya lahat ng yun ? Siguro maka kalimutan ko ang poblema ko ngayon siguro nga dapat ko munang libangin ang sarili ko napangiti ako doon dahil sa mga naisip ko kaya mas lalo kong binilisan ang pag kain ko para maka pag libang na ko nung nilagay ko na ang baso at kutsara sa Plato ko ay nakita ko ang pag tingin ni Darren sakin pero ako ya naka ngiti parin tama siguro tong gagawin ko diba kesa mag mukmok ako lilibangin ko na lang ang sarili ko
Tumayo na ko sa kina uupuan ko habang ngiting ngiti parin ano kaya ang uumpisahan kong gawin sumalubong naman sakin si manang at kinuha ang dala ko kaya mas lalo ako na pangiti hindi ko na ilalagay ang pingan eh ang babaw ko diba ?
