Çok Erken Oldu

Unutuluş

Odada loş bir ışık vardı.Yavaşça doğruldu ve derin bir nefes aldı. Eskileri düşündü ve yatakta ayağa kalktı.Kendini yataktan aşağıya yavaşça bırakmak istedi ama yer çekimine meydan okuduğunu unutmuştu aynı eskileri unuttuğu gibi.Yada unutmaya çalıştığı gibi .Strest baskı gereksiz duygular .Unutmak bazen iyidir .Hiç siz okumayı bile bilmediğiniz zamanı düşündünüz mü ? Hayatın boş olduğu zamanlar .Saf küçük bireyler.Peki harflerin birleşmesiyle kelimelerin oluşumuyla cümlelerin bütünüyle okunan romandaki her kelimeyi tek tek bilmediğinizi yada okumayı unuttuğunuzu düşünün .Hayatını okumakla geçiren bir insan için kör olmakla aynı şeydir peki insan görmeyi unutabilir mi ? Gece planı baştan yapmıştı herşey hazırdı .Tek engeli etkenlerdi.Rahat günlük birşeyler giydi ve odadan çıktı .Tam tahmin ettiği gibi herkes uyuyordu.Mutfağa gitti ve bir bıçakla hiç acımadan alnında küçük bir yarık açtı.Acıyla gözü yaşanmıştı akan gözyaşıylada kan birleşmişti.Yere yattı ve sabahı bekledi kan kaybından ölme ihtimalini göze alarak.Acı ve kan kaybının birleşmesiyle bayıldı .Sabah onu ilk Çınar görmüştü.Ne yapacağını bilmeden bir süre baktıktan sonra şokun içinden çıkarak yanına koştu kanaması hala yavaş yavaş devam ediyordu .Olayın şokuyla eşofmanlarıyla hastaneye götürdü.Ayıldıktan sonra 6 dikiş attılar.Eve dönene kadar ikiside konuşmadı.Zaten Gece'nin kendine gelmesi zaman aldı.Eve vardıklarında ilk kelime

"Nerdeyiz" oldu.Çınar'ın boş bakışlarına sebep olan bu soru aslında sadece Gece'nin bildiği planın ilk aşamasıydı.Yavaş yavaş salona geçtiler .Ev halkından sadece Ateş uyanmıştı .Ateş şaşkın bakışlar içinde Gece'yi ve kafasındaki dikişleri izliyordu.Sessizliği bozan bu sefer Çınar oldu.

''Gece bize ne olduğunu yavaş yavaş anlatır mısın ?''

Gece sadece sustu sonra herkesin ona baktığını farkedince ben mi diye eliyle kendindini gösterdi.Çınar ve Ateş kafasını hafifçe onaylayarak sallasalarda olayın şaşkınlığından çıkamamışlardı.

''Şimdi benim adım Gece yani siz öyle diyorsunuz ve ne olduğunu derken hiç birşey anlamadım benim tek hatırladığım şu çocuğun kafama bişi yaptırıp buraya getirdiği asıl siz bana ne olduğunu anlatır mısınız ''

''Evet senin adın Gece ve ben şu çocuk değil Çınar sana bütün hikayeyi anlatmaya kalkarsam kaç gün alır bilmiyorum ama şunu söyliyim biz senle çok şey yaşadık ve galiba biz sevgiliyiz ''

''Galiba derken '' 

Gece yanlışlıkla ağzından kaçırıdı ama bir sorun çıkmadı.

''Yani yaşadıklarımız biraz karışık sana anlatırım ama şimdi değil şu anda tek bilmek istediğim kafanda 6 dikişe sebep olan olay ne lütfen hatırlamaya çalış''

Gerçekçi olması için başına ağrı saplanmış gibi yaptı ve biraz düşündü eğer hatırlarsa bütün herşeyi yavaş yavaş  hatırlardı ama eğer hatırlamazsa hayatına yeni bir sayfa açacaktı zorlukları olacaktı ama yinede eğlenceli olabilirdi belkide herkes onun hafızasının yerine gelmesi için ilgilenecekti ve belki olayları biraz insanlara unutturacaktı .Kararsızdı belkide hayatını değiştirecek bir karar alıyordu belkide küçük çocukça bir oyun oynamak istiyordu.