.
CHAPTER THREE
“Late na tayo.”
Napatingin si Kim sa wall clock na nasa hallway.
“Very late.”
“Okay lang ’yan,” sagot ni Michelle na parang walang problema. “First day naman natin.”
“First day nga,” singit ni Alex. “Kaya nga mas nakakahiya.”
“Guys, stop talking and walk faster.”
Malamig na utos ni Ghail habang nauuna sa kanilang lahat.
Napailing si Kim.
After everything that happened at the entrance, parang wala lang kay Ghail ang nangyari.
Nakipagsampalan na.
Nakipagtalo pa.
At ngayon, parang ordinary school day lang ang lahat para sa kanya.
“Ghail.”
Lumingon ito.
“What?”
“Next time, please control yourself.”
“Why?”
“Because we’re new here.”
“So?”
Napabuntong-hininga si Kim.
Impossible.
“Forget it.”
Hindi na siya nakipagtalo pa.
Maya-maya, narating na rin nila ang classroom.
Huminto silang lahat sa harap ng pinto.
Nang buksan ni Alex ang pinto, biglang natahimik ang buong classroom.
Lahat ng mata ay napunta sa kanila.
Again.
Napatingin si Michelle sa paligid.
Here we go again.
“Anong meron?” bulong ni Yannie.
“Everyone’s staring,” sagot ni Michelle.
“Hayaan mo sila.”
Pero hindi iyon ganoon kadali.
Halos lahat ng estudyante ay nakatingin sa kanila.
May ilang nagbubulungan.
May ilan namang diretsahang nakatitig.
At may ilan ding tila kilalang-kilala na sila kahit ngayon pa lamang sila unang nakita.
“New students,” bulong ng isang lalaki.
“Five of them?”
“Yeah.”
“From where?”
“Don’t know.”
“Probably rich.”
Napataas ang kilay ni Kim.
Probably?
“Guys,” sabi ni Michelle. “Let’s just sit.”
Pumasok sila sa classroom.
Hindi pa man sila nakakalayo, isang estudyante ang agad na lumapit sa kanila.
“Hi.”
Isang babaeng may maaliwalas na mukha ang nakangiting bumati.
“New students kayo, right?”
