CHAPTER FIVE: TROUBLE
“Gosh! Pati dito sa cafeteria, tayo pa rin ang tinitingnan. Argh!” inis na reklamo ni Michelle habang napapalingon sa paligid.
Simula nang pumasok sila sa Chantel Academy, parang wala nang katapusan ang mga matang nakasunod sa kanila.
Well, I don’t care.
Tumingin sila nang tumingin hanggang sa magsawa sila.
Hindi naman sila makakahanap ng kahit anong interesante sa limang transferee na kagaya nila.
“Uy, guys!” biglang singit ni Yannie, halos kumikislap ang mga mata sa excitement. “Ang cute talaga nung boy kanina! Gad!”
Napatingin sa kanya si Kim.
“Seryoso ka ba, Yannie? Sinong cute?” natatawang tanong nito.
“Hoy, Kim, manahimik ka nga. Cute naman talaga ’yon!”
Napailing na lang si Ghail.
Basta tungkol sa mga lalaki, palaging may nakikitang cute si Yannie.
Samantalang siya, wala siyang nakikitang espesyal sa mga lalaking nakasalubong nila kanina.
In fact, hindi siya komportable sa kanila.
May kakaibang pakiramdam siyang nararamdaman tuwing nasa paligid ang mga iyon.
Hindi niya maipaliwanag kung bakit.
Pero may something.
At hindi niya iyon kayang balewalain.
Lalo na pagkatapos ng nangyari sa cafeteria.
Tahimik lamang silang nagmemeryenda nang biglang dumating ang isa sa mga lalaki. Walang paalam na sinugod ang mesa nila, sinipa ang upuan, at natapon ang mga inumin sa kanilang mga gamit.
Kung hindi iyon bastos, ano pa?
Kaya hindi rin siya nagdalawang-isip na gumanti.
Ngayon, napilitan tuloy silang umuwi muna para makapagpalit.
Unang araw pa lamang nila sa Chantel Academy, gulo na agad ang sumalubong sa kanila.
What a way to start.
“Malas talaga ’yung babaeng ’yon,” bulong ni Michelle habang inaayos ang gamit niya.
Hindi na sumagot si Ghail.
Sa halip, tahimik niyang tinitigan ang screen ng laptop na nasa harapan ni Kim.
May isang bagay siyang gustong malaman.
“Kim.”
Napatingin sa kanya ang dalaga.
“I-background mo nga ang limang lalaking ’yon.”
Bahagyang kumunot ang noo ni Kim.
“Five boys?”
“Yes.” Diretso ang tingin ni Ghail sa kanya. “Make sure na mahahanap mo lahat ng information tungkol sa kanila.”
Si Kim ang pinaka-sanay sa kanilang grupo pagdating sa paghahanap ng impormasyon.
Kahit gaano pa ka-private ang isang profile, may paraan itong mahukay ang kailangan nilang malaman.
“For what?” tanong ni Kim.
“I want to know who they are.”
Bahagyang sumandal si Ghail sa upuan.
“Hindi ako sigurado sa mga ’yon.”
Hindi niya alam kung bakit, pero may kutob siyang hindi basta-basta ang limang lalaki.
