The Start; The End

7.7K 413 4
                                        

zawgyi

ေနျခည္ျဖာေႏြးေႏြးက ခပ္မွိန္မွိန္ျဖာက်ေနၿပီး အေရာင္အေသြးစံုေနေသာ ဖန္သားျပတင္းေပါက္ကို ျဖတ္ေက်ာ္လာရသျဖင့္ ဆိတ္ၿငိမ္ေနေသာ အခန္းေလးကို အလင္းေရာင္စံုတို႔ျဖင့္ စစ္ေရးဆင္ႏႊဲေနသဖြယ္ သက္ဝင္လႈပ္႐ွားေစေနေလသည္။ ေနေရာင္ျခည္ခပ္စူးစူးက သူ႔မ်က္ႏွာကို လာေရာက္ထိေတြ႕ေနသျဖင့္ Chanyeol တစ္ေယာက္ မ်က္လံုးကိုတစ္ခ်က္က်ံဳ႕လိုက္ၿပီး တျဖည္းျဖည္းဖြင့္ဟၾကည့္လိုက္ေလသည္။ ေခါင္းေလးကို တစ္ဖက္ျခမ္းဆီသို႔ လွည့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ Chanyeol တစ္ေယာက္ သူ႔ဘဝတြင္ ျမင္ဖူးသမ်ွလူသားေတြထဲက အေခ်ာေမာ အျပည့္စံုဆံုးဟု ဆိုႏိုင္ေသာ လူတစ္ဦး၏ အိပ္ရာႏိုးထခါစအၿပံဳးက သူ႔ကို ဆီးႀကိဳလိုက္ေလသည္။ Kris ရဲ႕ လက္ေမာင္းေတြက Chanyeol ကို ရစ္ပတ္ေပြ႕ဖက္ထားဆဲျဖစ္ၿပီး သူ႔တို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ မ်က္ဝန္းႏွစ္စံုကေတာ့ အခ်င္းခ်င္းေႏွာင္ဖြဲ႕ေနေလရဲ႕....

"မင္းက ငါ႔ကိုထားမသြားဘူးပဲ..." Chanyeol က ေလသံေလးျဖင့္ တီးတိုးေျပာလိုက္၏။ သူ႔တို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ မ်က္ႏွာႏွစ္ခုၾကား၌ ႏွစ္ စင္တီမီတာေလာက္သာ ျခားပါရဲ႕...

"ထားမသြားပါဘူးလို႔ ငါေျပာသားပဲ.."

Kris က သူ႔ရဲ႕လက္ဖဝါးေလးကို Chanyeol ရဲ႕ ပါးျပင္ေပၚသို႔တင္ကာ ပြန္းပဲ႔ဖူးေရာင္ေနေသာ ဒဏ္ရာေလးမ်ားကို သူ႔လက္မေလးျဖင့္ တယုတယပြတ္သပ္ေပးလို္က္၏။ ႏူးညံ့ေသာအထိအေတြ႕ျဖစ္ေသာ္လည္း အနည္းငယ္နာက်င္သြားေသာေၾကာင့္ Chanyeol တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္႐ႈံ႕လိုက္ေလ၏။ Kris နဲ႔ ဒီေလာက္ထိ နီးစပ္ခဲ႔မယ္လို႔ သူ႔ကိုယ္သူ ယံုၾကည္လို႔ကမရႏိုင္ေသး... Kris က သူ႔အတြက္ ေသြးသားရင္းခ်ာအစ္ကိုတစ္ေယာက္နဲ႔တူေန၏။ လြန္ခဲ႔ၿပီးေသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက သိကြ်မ္းခဲ႔သည့္ အစ္ကိုတစ္ေယာက္လိုမ်ဳိး..

ဒီလိုပိုၿပီး သံေယာဇဥ္တြယ္ေလေလ... ေနာက္ႏွစ္ႏွစ္အၾကာမွာ ပိုၿပီး ခက္ခဲေလေလျဖစ္မွာပါပဲ...

Chanyeol တစ္ေယာက္ ထိုအေတြးစမ်ားကို သက္ျပင္းနဲ႔အတူ အေဝးသို႔ ဖယ္႐ွားလိုက္ၿပီး လက္႐ွိအခိုက္အတန္႔ကိုသာ စဥ္းစားဖို႔ သူ႔ကိုယ္သူ ႀကိဳးစားလိုက္မိပါရဲ႕...

But I Hate YouDonde viven las historias. Descúbrelo ahora