Multimediada Haktan var. Vote ve yorumlarınızı bekliyoruz. Öpüldünüz.
~~
O çocuğu tanımıyordum. Ve anlamıyordum da. Attığı mesaja şaşkın şaşkın bakarken, göz yaşları dökmekten yorulan gözlerim kapandı.
Gözlerimi açtığımda saat daha 08.39 idi. Gece hiç uyumamıştım. Yatakta dönüp durmuştum. Böyle bir durumda kimin gözüne uyku girerdi ki zaten? Annem ve babam yine kavga etmişti. Tanımadığım bir çocuk beni benden daha iyi tanıdığını iddia ediyordu.
Yine 'sahte' insanlar mesaj kutumu doldurmuşlardı. Ben boş boş gelen mesajlarıma bakarken annemin bana attığı mesaj ile irkildim.
'Uyanınca ara.'
Fazla soğuktu. Kötü bir durum olduğu apaçık ortadaydı. Bu haberi duymaya hazır olduğumu düşünmüyordum.
Mesajı görmezden gelip odamdaki banyoya girdim. Göz kalemim akmış durumdaydı. Saçlarım cadıyı andırıyordu. Arkadaşlarının yanındaki Gece ile alakam yoktu. Yüzümü makyaj temizleyici ile köpürttükten sonra ılık bir su ile duruladım. Aynanın önünde duran tarağımı, ipeksi saçlarıma daldırdım. Taradıktan sonra basit bir atkuyruğu yapıp, ellerimi krem ile nemlendirdim. Şuan çok daha iyi görünüyordum. Banyodan çıktıktan sonra dolabımdan kot şortumu ve beyaz atletimi üstüme geçirdim. Boy aynama baktıktan sonra sabahki halimden uzaklaştığımı görünce gülümsedim. Ben Gece Arslan idim.
Merdivenlerden gururlu bir şekilde indikten sonra mutfağa yöneldim.
Ayşe teyze çoktan kahvaltımı hazırlamıştı bile. Masaya oturmadan hemen ağzıma bir zeytin attım. Sandalyeme kurulduktan sonra tabağıma kahvaltılık doldurmaya başladım.
Kahvaltımı bitirdikten hemen sonra, televizyonumuzun karşısında duran koltuğa yerleştim. Telefonumu elime aldığım an çalmaya başladı.
GELEN ÇAĞRI: ANNEM
Gözlerimi devirdikten sonra telefonu açtım.
"Alo."
"Alo, kızım nasılsın?" annemin sesinde bir tedirginlik vardı.
"İyi, ne oldu?"
"Bak kızım babanla aklımıza bir fikir geldi."
"Nedir bu fikir?"
"Biz.."
"Anne yzatma ve söyle."
"Bir süre ayrı yaşamanın bizim ve onun için iyi olacağını düşündük." Bir süre duraksadıktan sonra cevap verdim.
"Nasıl yani?"
"Ben işimi İzmir'de devam ettirebilirim. Ve sen de üniversiteyi orada okursan... Yeni bir sayfa açmayı başarabiliriz kızım." Gözlerim dolmaya başlamıştı bile. Durmadan duygularımla oynamaktan zevk alıyorlardı sanki. Sesim titremeye başlamıştı.
"Peki."
"Bu gün erken gelirsem ev bakmaya başlarız, seni de özel bir üniversiteye yazdırırız. Oraya gidince her şey tamamlanmış olur."
"Peki."
"Seni seviyorum."
Cevap vermeden telefonu kapatıp odama doğru koşmaya başladım. Lanet olsun! Her şey niye benim başıma gelir ki?
Kendimi yeniden yatağa atmıştım. Gözlerim yanıyordu. Sadece normal bir hayat istemiştim. Fakat yaşadığım şeyler...Bana çok fazlaydı.
Düşünceler beynimde dans ederken hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Yastığı yumrukluyor, bir yandan ağlıyordum. Bunları yaparken birden gözüm, titreyen telefonuma ilişti. Yine 'gizli kişi' mesaj atmıştı. Burnumu çektikten sonra ağlamayı kesip telefonu elime aldım. Mesajları açtığımda gelen mesaja şaşırdım.
