~Επιλογος~

109 8 7
                                        

Κοίταξα φευγαλαια την τηλεοραση.

"Για 6ο μήνα αγνοείται ο Βασιλης  Παπαστρατου ελεύθερος επαγγελματιας. Οι Αρχες τονίζουν πως πιθανόν πρόκειται για απαγωγή και καλείται η προσοχή όλων. Τραγική φιγούρα αποτελεί η 18χρονη κόρη του η οποία έχει δεχτεί τον χαμό και των δύο γονιών της" χαμογελασα ειρωνικά.

Που να ήξεραν.

"Οριστε" είπε ο Άγγελος γλυκά και μου έδωσε ένα ποτήρι με κόκκινο κρασί

"Σε ευχαριστώ" χαμογελασα αληθινά και κοίταξα το πανέμορφο καλοκαιρινό φεγγάρι.

"Σε ευχαριστώ που εμεινες δίπλα μου" συνέχισα κοιτωντας τον στα μάτια

"Εγώ-εγώ σε αγαπαω" εξισε αμήχανα τον σβέρκο του και τον αγκάλιασα σφιχτά

"Και εγω" απαντησα ειλικρινά και ένιωσα ολοκληρωμενη στην ζωή μου

"Δεν θα το μάθουν ποτέ..." μουρμουρισε κοιτώντας τις ειδήσεις και κατάλαβα αμέσως γιατί μιλα.

"Όχι." Κοίταξα το κενό "Και αν το καταλάβουν ποτέ εγώ θα ξέρω πως έκανα το σωστό όπως κι η μάνα μου." Είπα και κοίταξα ψηλά τον ουρανό.

Με κοίταξε συμπονετικά

"Και ξερω" γύρισα και τον κοίταξα "Ότι και εκεινος το ξερει. Ξέρει ότι τον λυτρωσα" Είπα τρεμαμενα ενώ ένιωθα τα μάτια μου να βουρκωνουν και ενώσε τα κουτελα μας

"Το ξερει μωρό μου. Το ξερει..."

Has llegado al final de las partes publicadas.

⏰ Última actualización: Jul 04, 2019 ⏰

¡Añade esta historia a tu biblioteca para recibir notificaciones sobre nuevas partes!

ΠΑ-ΤΕΡΑΣDonde viven las historias. Descúbrelo ahora