Harry’den biraz uzaklaşıp açtım telefonu.
Hala inanmak istemiyordum onun aradığını.
Çünkü her şeyi bitirmişken kafamdan onu silmişken tekrardan sesini duyarak aldığım kararları yıkmaktan korkuyordum.
“Alo.”dedim şaşkın sesimle.
Ses gelmedi.
Galiba açmamı beklemiyordu.
“David Açtın.”dedi mutlu şaşkın sesiyle.
Derin bir iç çektim.
Neden açtım ki?
Yine acı çekmek için mi?
Yine mutsuz olmak için mi?
"David yapamıyorum. Sensiz olmuyor. Lütfen al götür buradan beni. Bak söz veriyorum. Artık uslu bir kız olacağım."
"Bunları önceden de konuşmuştuk. Orada kalman gerek. Senin için en iyisi bu."
"Hayır. Sen yanımda olmadığın sürece iyi olamayacağım. Buradaki kadın seni unutturmayı çalışıyorlar David. Ama ben seni unutursam bende yok olurum.”
“Lara yeter artık.Unut beni.Çık hayatımdan tamam mı?”
Bunları der demez kapattım telefonu.
Eğer biraz daha dinlersem onu, buraya getirirdim tekrar.
Ama bunu yapamazdım.
Bunu ona yaparsam suçlu olurdum herkesin gözünden.
En önemlisi de ailemin gözünde.
“David iyi misin?”
“İyiyim Harry.Neden kötü olayım ki?”
“Konuşurken üzgün gibiydin de o yüzden.Eski sevgilin miydi?”
“Hayır.Hayır.O .. o benim hiçbir şeyim.Hayatımda bir daha olamayacak biri.”
“İyi tamam.Fakat anlatmak istersen dinlerim seni.Küçük olabilirim ama anlarım biraz.”
Gülümsedim sadece.
Sonra oturup Lara’yı kafamdan atmayı çalıştım.
Onu düşünmemeliydi.
Onunla ilgili hiçbir anı gelmemeliydi.
Eğer gelirse hiçte iyi şeyler olmazdı ikimiz içinde.
“David ne yaptın sen?”diye söyleyince Laura kendime geldim.
Sorunlar tek değildi ki.
Şimdi de bu sorunla uğraş bakalım.
“Ne yapmışım Bayan Swam?”dedim salağa yatarak.
“Grace’e tost yedirmişsin.Bu müthiş bir şey..Grace tanımadığı birinin elinden yemek yemez ama sen bunu başarmışsın hemde ilk günden.”
Grace döndüm.Bu kız ne biçim biri?Şeytan mı melek mi?Yada ikisinin karışımı mı?
“Görevim bu efendim.Elimden geleni yapmalıydım.”
“Anne biliyon mu?Şimdi Dayid bana Pamuyk Pyenses ve Yedi Cüceleyi anlatacak.Hem de pek istemeden dedi.”
“Öyle mi?Dün sen bakıcı istemiyorum demiştin ama bak ne kadar da çok sevmişsin.”
“Eveyt çok şevdim anne.Dayid benim heyşeyim.Aytık onşuz dışarıyı bile çıkmam ben.”
Ne diyordu bu kız?
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Erkek Bakıcı
RomanceAylardır iş arayan David en son umudu olan malikanenin önündeydi.Bakıcılık hiç yapmamıştı.Zaten erkek bakıcı pek görülen bir şey değildi.Ama işe ihtiyacı vardı ve son umuduysa bu işti. İçeri girip sırasının gelmesini bekledi.Güzel bayanlar arasında...
