Κρατούσα στα χέρια μου το γράμμα και έκλαιγα . Γιατι δεν περιμενε να μιλήσουμε . Γιατι εφυγε έτσι . Δε ξέρω πόση ωρα ημουν στο πάτωμα και έκλαιγα . Οταν χτυπησε η πορτα έτρεξα γιατι νόμισα ηταν αυτός . Οτι ξαναγύρισε . Όμως δεν ηταν . Στη πορτα στεκόταν ο Φίλιππος .
" τι επαθες ; Τι έγινε ;"
" εφυγε Φίλιππε . Νομίζει το παιδι ειναι δικό σου . "
Έπεσα στην αγκαλιά του και άρχισα παλι να κλαίω .
" ελα ηρεμήσε . Θα του εξηγήσεις "
" τι να εξηγήσω . Μου έστειλε τα χαρτιά του διαζυγίου υπογεγραμμένα . "
" οτι και να έγινε θα του εξηγήσεις . Θα δεις ολα θα λυθούν "
Δε ξέρω πόση ωρα με κρατούσε αγκαλιά και έκλαιγα . Ούτε που κατάλαβα ποτε με πηρε ο ύπνος . Οταν άνοιξα τα ματια μου ηταν πλέον απόγευμα . Διπλα μου βρήκα ενα χαρτι απο το Φίλιππο .
' δεν ήθελα να σε ξυπνησω . Με πήραν τηλεφωνο και επρεπε να φύγω επείγον για θεσσαλονικη . Θα σε πάρω τηλεφωνο αργότερα .'
Σηκωθηκα μηχανικά και πήγα στο μπάνιο . Ενιωθα ενα κενό μεσα μου . Πως εγιναν έτσι τα πράγματα ; Επρεπε με κάποιο τροπο να του πω την αλήθεια . Μπορει να μην ήμασταν μαζι πλέον αλλα ειχε δικαίωμα να ξέρει . Πληκτρολογήσα τον αριθμό του . Περίμενα υπομονετικά να το σηκώσει αλλα τιποτα . Δοκίμασα τρεις φορές αλλα δεν το σήκωνε . Πηρα τηλεφωνο στο γραφειο του . Για κακή μου τύχη το σήκωσε η Δημήτρα .
" καλησπερα Δήμητρα η Αλεξανδρα ειναι . Μπορω να μιλήσω με το Στεφανο ;"
" δεν ειναι εδω απουσιάζει "
" ποτε θα επιστρέψει ;"
" δε ξέρω "
" καλα θα ξαναπάρω αυριο "
" καλα θα κανεις να μη ξανα πάρεις . Ο Στεφανος δε θέλει να σου μιλησει . Προσπάθησα να στο πω ευγενικά . Μου ειπε να μη του περάσω ποτε τηλεφωνο απο σένα "
Εκλεισα το τηλεφωνο χωρίς να πω τιποτα αλλο . Ειχε αφήσει οδηγίες στη γραμματέα του να μη μιλήσουμε ποτε ;
Δε θα τον παρακαλούσα κι ολας .
Έμεινα όλη μετα στο δωμάτιο . Παρηγγειλα κατι να φάω και έπεσα ξανα για ύπνο .
Οι μέρες κυλούσαν χωρίς να εχω κανενα νέο απο το στεφανο . Ειχα στείλει τα χαρτιά υπογεγραμμένα και τα εςτειλα στο γραφειο του Στέφανου . Ειμαι σίγουρη οτι η Δήμητρα θα του τα έδινε αμεςως . Ειχε περαςει σχεδόν ένας μήνας αλλα δεν ειχα κανενα νέο . Ειχα πάρει τηλεφωνο το δικηγόρο μου αλλα και αυτός δεν ήξερε τιποτα . Το μονο που με έκανε χαρούμενη ηταν οτι ειχε αρχίσει να φαίνεται πλέον η κοιλιά μου . Στο ξενοδοχειο το είχαν μάθει ολοι και μου συμπεριφέρονταν σαν να ημουν μέλος της οικογένειας τους .
Η σεζόν σχεδόν ηταν αστό τέλος της . Ειχα αποφασίσει να πάρω άδεια κάποιες μέρες και να παω κάπου να ξεκουραστω . Ο Φίλιππος με παρακαλούσε να παω στη θεσσαλονικη να γνωρίσω και τη κοπέλα του αλλα φοβόμουν .
Ημουν στο γραφειο και ελεγχα τα λογιστικά οταν χτυπησε το κινητό μου .
" ελα Φίλιππε , εσένα σκεφτομουν τωρα "
" Αλεξανδρα, ο Στεφανος ξέρει "
" τι ξέρει ; Τι εννοείς ;"
" ξέρει οτι το παιδι ειναι δικό του "
