" πως το έμαθε ;"
Δεν πηρα καμια απάντηση .
" Φίλιππε πως το έμαθε ;"
" απο μενα ;"
Γιατι του το ειπε ; Πως ;
" μπορεις να μου εξηγήσεις γιατι θα τρελαθώ !"
" δεν ειχα σκοπό να του το πω . Ειχα βγει έξω με τη κοπέλα μου την Ειρήνη . Είμασταν σε ενα εστιατόριο και τρώγαμε . Ξαφνικά ένιωσα κάποιον να με τραβάει απο το σακάκι και πριν προλάβω να το καταλάβω με χτυπησε . Επικράτησε ένας πανικός . Η Ειρήνη ούρλιαζε , ο Στεφανος με έβριζε και φώναζε πως μπόρεσα να σου το κανω αυτο . Οτι δε μου άξιζε να γίνω πατέρας . Οτι εσυ ησουν Κρήτη και εγω έκανα τη ζωη μου στη θεσσαλονικη με γκόμενες και αλλα τέτοια . "
Όσο μιλούσε κρατούσα την αναπνοή μου .
" οταν τελικα μας χώρισαν έτρεξα πίσω απο την Ειρήνη να της εξηγήσω . Όπως καταλαβαίνεις πίστεψε το Στεφανο . Οτι εχουμε παιδι μαζι . Την πέτυχα στο δρομο που έκλαιγε και προσπαθουσα να της εξηγήσω . Οταν της είπα οτι ο πατέρας του παιδιού ηταν ο Στεφανος και όχι εγω δεν ειχα προσέξει οτι ο Στεφανος ηταν απο πίσω μου . Εκει ξεκίνησε δεύτερο ματς . Μου Όρμηξε και άρχισε παλι να με χτυπαει . Οταν μας χώρισαν για άλλη μια φορα με ρώτησε αν ηταν αλήθεια οτι το παιδι ηταν δικό του . Δε μπορούσα να του πω ψέματα Αλεξανδρα. Ηταν και η Ειρήνη μπροστα . Του είπα την αλήθεια "
" και τι ειπε ;"
" τιποτα . Απλά εφυγε . "
" πως το πηρε ;"
" όχι καλα . Πιστεύω οτι θα τον δεις μπροστα σου πολυ σύντομα . "
" εντάξει Φίλιππε . Δεν έφταιγες εσυ . Θα το αντιμετωπίσω μονη μου . Συγνώμη για τη παρεξήγηση που έγινε με την Ειρήνη . Πες της οτι λυπάμαι πολυ "
" μη στεναχωριεσαι για αυτο . Εσυ κοιτα να εισαι ήρεμη . Ειδικά τωρα . "
Κλείσαμε το τηλεφωνο και άρχισα να αγχώνομαι . Δεν ήθελα να το μάθει έτσι . Θα νομιζε οτι του το έκρυβα . Δε θέλω να φαντάζομαι τωρα τι θα σκέφτεται . Άραγε θα με πιστέψει οτι προσπάθησα να του το πω ; Όλες αυτές οι ερωτηςεις με βασάνιζαν . Δε μπορούσα να κανω τιποτα όμως παρα να περιμένω .
Είχαν περασει δυο μέρες και δεν ειχα κανενα νέο . Τι σκατα ειχε γίνει ; Μήπως δεν ηθελε το παιδι ; Μήπως δεν πίστεψε τελικα το Φίλιππο ; Μήπως θα επρεπε να τον πάρω τηλεφωνο εγω ;
Θα τρελαινομουν στο τέλος με αυτη την αναμονή .
Ευτυχώς το ξενοδοχειο δεν ειχε πολυ δουλεια και δε χρειαζόταν να ειμαι στη πόστο μου όλη μερα . Ειχα ανεβεί στο δωμάτιο να ξαπλωσω λιγο για μεσημέρι . Οταν άνοιξα τη πορτα ένιωσα τη γη να φευγει κάτω απο τα πόδια μου . Ο Στεφανος . Ποτε ήρθε ; Καθόταν στο καναπε και με κοιτούσε . Ενα βλεμμα κενό . Δε μπορούσα να καταλάβω τιποτα .
" μπες μεσα και κλείσε τη πορτα "
Δεν είπα τιποτα . Μπήκα και καθησα απέναντι του . Σήκωσα τα ματια και με κοιτούσε με το ίδιο ύφος . Αυτη η αναμονή με σκότωνε .
" Στέφανε .."
" πως μπόρεσες ; "
" τι;"
" πως μπόρεσες να μου το κρύψεις ; Με έκανες να νομίζω οτι έκανες παιδι με τον άλλον . Τι θα γινόταν αν δεν το μάθαινα ; Θα το μεγαλώνες μονη σου ; Και μετα τι ; Θα έβρισκες κάποιον και θα γινόταν άλλος πατέρας του παιδιού μου ; "
" προσπάθησα ..".
" ποτε προσπάθησες Αλεξ ;"
" σε πηρα τηλεφωνο . Δεν το σήκωσες ποτε . "
Ειχε αρχίσει να ανεβαίνει η ένταση μεταξύ μας .
" ημουν θυμωμένος οταν με πήρες "
" δεν έφταιγα εγω . Μεχρι και στο γραφειο σε πηρα αλλα μου μετέφερε η Δήμητρα τα νεα ."
" ποια νεα ; "
" αυτα που της είπες . Να μη ξαναπάρω και οτι δεν ήθελες να μου μιλήσεις "
Η έκπληξη του ηταν φανερή .
" τι σου είπε;;;;;"
" εεε... Αυτο που της είπες "
" δεν της είπα ποτε τέτοιο πράγμα "
Άρχισε να πήγαινει πανω κάτω στο δωμάτιο . Μουρμούριζε και έβριζε ταυτόχρονα .
" αν τη πιάσω στα χέρια μου δε ξέρω και γω τι θα γίνει "
Γύρισε προς το μέρος μου και με μια κίνηση βρέθηκε μπροστα μου . Μου έπιασε τα χέρια μου μου ψιθυρισε γλυκά
" μωρο μου νομίζω πρεπει να κάνουμε μια μεγάλη κουβέντα "
@ καταφερα να βαλω ενα ακομα μικρό κεφαλαιο . Γράφω ακομα απο το κινητό και δε ειναι πολυ εύκολο . Ελπιζω να σας αρέσει !! Μη ξεχνάτε να σχολιάζετε και να ψηφίζετε !!@
