Επιβίωση

Κεφάλαιο 2

Κατεβαίνω γρήγορα τις σκάλες και κατευθύνομαι προς το μέρος του διστακτικά.
"Έγινε κάτι;"ρωτάω σιγανά, σχεδόν ψυθιριστά.
"Ναι έγινε" λέει γρυλίζοντας
Οοχ λέω στον εαυτό μου...αυτό δεν είναι καλό. "Τι έγινε;"ρωτάω όσο πιο γλυκά μπορώ.
"Με πήραν τηλέφωνο από το σχολείο σου μωρή, αυτό έγινε"
Ξαφνικά αισθάνομαι το αίμα μου να παγώνει. Γιατι πήρε η τηλέφωνο η βλαμμένη η Παπασταύρου; Αφού μου είπε ότι δε θα πάρει.
"Και τι σου είπαν;"απαντώ όσο πιο ήρεμα μπορώ.
"Ξέρεις πολύ καλά τι μου είπαν τσουλάκι, μην πας να μου ξεφύγεις εμένα!!"έρχεται ακόμα πιο κοντά μου και με μια απότομη κίνηση μου τραβάει το μαλλί και ψυθιρίζει στο αυτί μου: "Ξέρεις πολύ καλά τι σημαίνει αυτό"
Με φέρνει κολλητά στο σώμα του, έτσι ώστε η πλάτη μου να ακουμπάει το στήθος του.
"Μηηηη..όχι σε παρακαλώ... Είναι επάνω ο Νίκος" λέω με σπαρακτικό ύφος.
"Πάω να κάνω μπάνιο. Εάν σε ενα τέταρτο δεν είσαι στο δωμάτιο μου, να δεις τι θα πάθει ο αδερφός σου" λέει και φεύγει.
Τρέχω κατευθείαν στο δωμάτιο του αδερφού μου.
"Νινί ώρα για ύπνο" του λέω γλυκά.
"Τι από τώρα;;;"
"Ναι, να κοιμηθείς νωρίς γιατί... εεμ ...εεμ αύριο θα πάμε εκδρομή μετά τον παιδικό" λέω καθώς τον σκεπάζω με το πάπλωμά του.
"Γιουυυπιιι" μου λεει και με φιλάει στο μάγουλο.
"Άντε μικρέ νάνι εε; Άμα βγεις από το δωμάτιο σου δεν θα πάμε εκδρομή"
"Όχι όχι"χαμογελάει.
"Άντε καληνύχτα"λέω και του κλείνω την πόρτα.
Τα λόγια της μητέρας μου μου έρχονται ξαφνικά στο μυαλό: "να προσεχείς τον αδερφό σου"... Έτσι μου είχε πει πριν πεθάνει.
Κατευθύνομαι διστακτικά στο δωμάτιο του και ανοίγω την πόρτα. Το θέαμα που αντικρίζω ειναι αηδιαστικό. Ο Θάνος ημίγυμνος, να τον καλύπτει μόνο η πετσέτα του μπάνιου.
"Έλα εδώ" μου λέει επιτακτικά.
Χωρίς να πω κάτι, πλησιάζω στο μέρος του. Ξέρω τι θα ακολουθήσει.
"Βγάλε μου την πετσέτα!!"
Τον κοιτάω λυπημένα.
"Κάνε αυτό που σου είπα μη σε πάρει και σε σηκώσει" απαντάει εκνευρισμένα στο βλέμμα μου.
Αφαιρώ την πετσέτα από τη μέση μου και να τος, κάθεται εκεί στη μέση του δωματίου, γυμνός δίπλα μου. Με μια του κίνηση με ρίχνει πάνω στο κρεβάτι βίαια και πέφτει από πάνω μου. Αρχίζει να με φιλάει στο στόμα, δαγκώνοντας ταυτόχρονα τα χείλη μου. Προσπαθεί να μου αφαιρέσει το παντελόνι, μα δεν τα καταφέρνει.
"Βγάλε το γαμημένο το παντελόνι σου. Δεν μπορώ να περιμένω!! Με τρελαίνεις" λέει και τρίβει τη στύση του πάνω στο παντελόνι μου.
Χωρίς να πω κάτι, υπακούω στη διαταγή του και αφαιρώ και το δικό μου παντελόνι.
"Και τώρα και το εσώρουχο" γρυλίζει μέσα απ' τα δόντια του.
Με μια μου κίνηση αφαιρώ και το εσώρουχο.
Εισβάλλει γρήγορα μέσα μου. Πονάω αλλά δεν λέω τίποτα γιατί ξέρω ότι θα γίνει χειρότερο. Τον αφήνω να κάνει αυτό που θέλει. Συνεχίζει ακόμα πιο γρήγορα και άγρια. Μετά από λίγο φτάνει στην κορύφωση και ξαπλώνει πάνω μου.
"Μάζεψε τα πράγματα σου και τσακίσου στο δωμάτιο σου. Και φρόντισε αύριο μετά τη δουλειά να έχει ένα φαΐ της προκοπής" λέει καθώς σηκώνεται.
"Άμα ήταν η μαμά εδώ θα ήταν αλλιώς" λέω αλλά το μετανιώνω την ίδια στιγμή. Τι το άνοιξα το ρημάδι;;
"Τι είπες μωρή;"
Η γροθιά του προσγειώνεται στο μάτι μου. Πονάει πολύ αλλά δε λέω τίποτα. Παίρνω τα πράγματα μου και πηγαίνω στο δωμάτιο μου. Μπαίνω κατευθείαν στο μπάνιο. Πρέπει οπωσδήποτε να ξεπλυθώ από τη βρόμα του. Τα λόγια της μαμά ς σου επανέρχονται στο μυαλό μου:
"Θα είσαι μόνη σου Αννούλα. Πρέπει να μάθεις να επιβιώνεις μόνη σου στον έξω κόσμο. Εγώ δεν θα είμαι εκεί για σένα. Πρέπει να προστατεύεις εσένα και τον αδερφό σου. Είσαι μεγάλη κοπέλα. Σ' αγαπώ πολύ, μη με απογοητεύσεις!" Αχ βρε μαμά να 'ξερες. Αν ήσουν εδώ θα ήταν αλλιώς.
Βγαίνω από το μπάνιο και χώνομαι κατευθείαν στο κρεβάτι. Ο ύπνος με παίρνει κατευθείαν και για πρώτη φορά κοιμάμαι ήρεμα, έχοντας τη σκέψη της μαμάς μου όταν ήταν ακόμα στη ζωή.
"Μαμά μου λείπεις πολύ" ψυθιρίζω μέσα στον ύπνο μου.

~~~

Μικρό κεφάλαιο, αλλά δεν είχα πολύ χρόνο. Το επόμενο υπόσχομαι να είναι μεγαλύτερο. Θα μπει στην ιστορία μας ο Δημήτρης. Θα ανεβάσω επίσης και το casting. Πείτε μου τις προτάσεις σας.
Χαίρομαι που βλέπω ότι αυξάνονται οι αναγνώστες και ότι σας αρέσει η ιστορία. Είστε το κίνητρο μου για να συνεχίσω. Για αυτό σχολιάστε και πατήστε το αστεράκι.