Επιβίωση

Κεφάλαιο 7

Παίρνω βαθειά ανάσα και προχωράω με το Δημήτρη στο πλευρό μου προς τα παιδιά.

"Γεια σας" παίρνει την πρωτοβουλία ο Δημήτρης.
"Γεια σας, γεια σας. Καλώς τα παιδιά" λέει η Χριστίνα μες την καλή χαρά.
"Κώστα τι έγινε ρε, όλα καλά;" λέει ο Δημήτρης στον αδερφό της Χριστίνας και αγκαλιάζονται έτσι όπως κάνουν οι άντρες.

Εξακολουθούμε να κρατιόμαστε από τα χέρια και αυτό δεν πέφτει απαρατήρητο από τον Κώστα.

"Τι έγινε ρε; Χτυπήσαμε καινούριο γκομενάκι; Δεν μας τα είπες αυτά" λέει και αρχίζει να γελάει μαζί με τη Χριστίνα.
"Δεν είναι γκομενάκι. Είναι η κοπέλα μου" λέει και μπορώ να πω ότι δείχνει εκνευρισμένος.

Χωρίς προειδοποίηση γυρνάει το κεφάλι του προς το δικό μου. Παίρνει το πρόσωπο μου στα χέρια του και πλησιάζει το πρόσωπό του στο δικό μου. Το βλέμμα μου πέφτει πάνω στο δικό του. Αντικρίζω αυτά τα υπέροχα γαλανά μάτια, αυτούς τους δυο ωκεανούς, που άμα τους κοιτάς αρκετή ώρα, μπορεί να χαθείς στα βάθη της. Χωρίς να καταλάβω οτιδήποτε, ακουμπάει τα χείλια του επάνω στα δικά μου. Με φιλάει αργά και προσεκτικά. Σχεδόν ευλαβικά. Το φιλί του σιγά σιγά αρχίζει να ζητάει περισσότερα. Με φιλάει με πάθος σαν να θέλει να κατακτήσει κάτι, ίσως και να θέλει αν αποδείξει κάτι. Δεν ξέρω πόση ώρα βρισκόμαστε σε αυτή τη θέση αλλά το φιλί μας διακόπτει η Χριστίνα βήχοντας διακριτικά.

"Εεμ, παιδιά. Οκέι το καταλάβαμε. Μπορείτε να σταματήσετε τώρα" προσπαθεί να πει μέσα στα χαχανητά της.
"Ναι συγνώμη. Παραφερθηκάμε" κοιτάω το Δημήτρη με ένα ερωτηματικό βλέμμα προσπαθώντας να ανακτήσω την αυτοκυριαρχία μου.
"Λοιπόν παιδιά για πείτε, πως τα φτιάξατε εσείς οι δυο; Μου φαίνεται πολύ περίεργο, εσείς οι δυο δεν μιλούσατε καθόλου" λέει ο Κώστας και κοιτάει και τους δυο μας.
"Εεμ, εεμ είναι αστεία ιστορία βασικά.. Εεμ..." Προσπαθώ να αρθρώσω ολόκληρες προτάσεις πριν με διακόψει ο Δημήτρης.
"Ναι είναι όντως αστεία ιστορία. Η Άννα μου κάνει εδώ και ένα διάστημα ιδιαίτερα στα μαθηματικά, γιατί δεν τα πάω και τόσο καλά. Και... Έγινε ότι έγινε" συμπληρώνει ο Δημήτρης με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Γυρνάει και με κοιτάει με τρυφερότητα.
"Πάντως ταιριάζετε πολύ. Εεε Κώστα; Εσύ τι λες;" Ρωτάει η Χριστίνα τον αδερφό της.
"Ναι ναι, πολύ.. Μπράβο παιδιά πολύ χαίρομαι για εσάς" απαντάει ο Κώστας.

Η ώρα κυλάει πολύ ευχάριστα, ο καθένας λέει τις βλακείες του, και μπορώ να πω ότι αισθάνομαι πολύ ωραία που μπορώ έστω και για λίγο να παριστάνω την κοπέλα του Δημήτρη. Δεν περίμενα ποτέ τον εαυτό μου να συμπαθήσει τόσο πολύ το Δημητρη. Πάντα πίστευα ότι ήταν άλλος ένας που απλά αλλάζει τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα και νοιαζετε μόνο για το πως θα του κάτσει γκομενα. Αλλα τις τελευταίες μέρες έχει αλλάξει τελείως τη γνώμη μου. Έχει κάνει τόσα πράγματα για μένα τις τελευταίες μέρες που τον αισθάνομαι αρκετά κοντά μου.