MS. AND MR. BULLYING👑. ( NEW GAME )

CHAPTER 17

ZYLIE'S P.O.V

Nasa labas ako ng bahay ni Lolo ngayun, grabe, nakakamiss narin pala dito matagal tagal narin kasi ako'ng hindi pumupunta rito, almost 2 months na siguro?

Pinindot kona yung doorbell at agad rin naman ako'ng pinag buksan ng kasambahay nila Lolo.

" Oh, iha, kamusta na? " Salubong sakin ni manang osang isa'ng matalik na katiwala ni Lolo dito sa mansion.

" Oh, nay, ayus naman po ako," Sabi ko sabay yakap sakanya.

" Tsk, dalagita na talaga ahh," pang-aasar ni manang sakin.

" Nang, naman." Pinaningkitan ko siya ng Mata, hehehehe katuwaan lang.

" Si Lolo pala po nay? " Tanung ko haba'ng pumupunta kami sa kitchen, busy sila yaya nesang at iba pang maid dito." Nang, sino'ng may birthday? " Taka'ng tanung ko, eh, para'ng may fiesta eh, may kung ano ano'ng protahe ang nasa lamesa.

" Hindi mopa ba alam, iha? " Huh?

" Ano po'ng hind---" naputol yung sasabihin ko kay manang ng may tumawag sakin.

" Eun park? " Taka'ng sabi ni Lolo, pagkarinig ko nun ay tumingin ako sa may likod ko at...

" Lolo?!" Sabi ko sabay yakap ng mahigpit sakanya. " Lolo, namiss po kita..." Masaya'ng sabi ko sabay hug ng mahigpit.

" I-I can't breathe, Eun." OMG, OMG...

Agad ako'ng bumitaw sa pagkakayakap ng sabihin yun ni Lolo, tiningnan ko si lolo nakahawak sa dibdib niya, nag hahabol ng hininga.

" Omygadddddd... Omygod.... Omg, manang tubig, tubig po dali!!!" Natataranta'ng sabi ko.

Gosh... Pano to?

Inabot sakin ni manang yung tubig at inabot ko naman to kay Lolo, pag kainom nito ay ayun, medyo okay namana.

" Goshhh..... Sorry po, Lolo." Pag paumanhin ko, syaka yumuko, medyo pumapatak yung luha ko, ganun kasi ako pag natataranta na or may tao'ng mahalaga sakin na may mapapahamak.

Natrauma ako nung 10 year's old ako nun.

Nakaramdam ako ng may humawak sa pisnge ko, hindi ko pa alam ko'ng sino yun dahil nga naka-yuko ako.

Nakaramdam ako ng pag angat ng muka ko at....

" Dongsaeng?! " Sigaw ko, at sabay yakap kay kuya, medyo hindi ko hinigpitan kasi baka makatulad kay Lolo.

HUHUHUHUHUH....

Hindi ko mapigila'ng hindi umiyak, ewan ko kung ano'ng sakit to.

" Shhhh..." Sabi ni kuya habang nakayakap parin saakin. " Tahan na, tsk, iyakin parin." Mahinang nito, at dahil dun mapabitaw ako sa yakap niya, at tumingin sakanya.

" Hmmmp." Iniripan ko siya.

" Pffffft... Halika, namiss kona yung baby ko." Sabi niya at hinila ako at yinakap ng mahigpit.

" *Ehem* nandito Lolo niyo," narinig ko'ng sabi ni Lolo. Napabitaw si kuya sa pag kakayakap sakin at tumingin kami kay Lolo, at yinakap kami'ng dalawa.

" Lolo..." Sabi naming dalawa.

" Tsk, immature." Sabi niya, tsaka bumitaw nanaman ako sa pag kakayakap.

" Lolo." Nakapout nasabi ko.

" It's a joke, Eun park." Medyo tawa na Sabi nito sakin. " Tsk, hatid mona si kuya mo sa kwarto niya, ng makapag-usap kayu." Sabi pa niya, sabay alis na.

" Oh, baby, tayu na! " Masaya'ng sabi ni kuya inakbayan ako.

Nakapasok na kami sa kwarto niya, grabe, wala paring binagbago.

" Hey, come here, kwentohan nga ako," Sabi niya at pinaupo ako sa tabi ng kama niya, naka-upo naman siya sa single sofa, malapit sa bed niya.

Pag ka-upo ko, " Ano naman ang ikwekwento ko sayu? " Mataray na sabi ko.

" Tsk, kahit ano, tsk, after 3 year's walang nangyare? " Masungit na sabi niya, napairap naman ako.

" Che, wala naman nangyare after 3 year's, paulit lang rin naman, work-school, school-work. Tch, boring nanga eh... ARAYYY..." Agad ako'ng tumingin ng masama dahil sa pagbatok niya sakin.

Nagi'ng poker face na siya, " tsk, hindi boring ang pag-aaral, Eun park. Tandaan mo pag hindi ka naka-pagtapus nako, wala kanang kapit sakin, maski kala mom and dad." Cold na sabi niya.

" What? Kuya naman.... Kapatid ba talaga kita? Kung sabihan mo ng ganyan para ako'ng ampin na kailangan pagbayaran yung mga binigay niyo ahhh..." Naka-pout nasabi ko at nagdadabog pa habang naka-upo. " Nakaka-tampo natalaga, 3 year's na nga kayu'ng nawala dito tapus ganyan kapa! HUHUHUHUHUH.." Lumuluha nasabi ko, kasi naman ehh...

" Tch, para'ng bata. Wag mo'ng sabihin na umiiyak ka sa iba'ng tap ng ganyan? " Natatawang tanung niya.

" Of course not, hindi moba alam ako ang bitchy sa room------ ARAYYY..."

" Kuya! Nakakadalawa kana ha! " Sabi ko habang inahawakan ulo ko, na alog ata.

" Tsk, ganyan ba tinuro ko sayu? " Galit na tanung niya.

Ngayun ito na, nagigi'ng monster na si kuya.... Charott..

Nakakatakot nasiya, tsk, bakit ganun nakakatakot parin siya paggalit.

" Yahhhh.. you said that. Sabi mo nga,
' tch, wag kang patanga-tanga---"

Binato niya ko ng unan na nasatabi niya, " kuyaaaa..."

" Gago, sinabihan naba kita ng wag patanga-tanga? Ang sabi ko, wag kang mag pahalata na mahina ka, ipakita mo yung kaya mo."

" Oonga..."

" Takte, pero hindi ko sinabi na maging isa kang bitch, kala koba matalino ka? "

" Yahhhh... Kung pina-intindi mo, ide sana hindi ko ginawa," nakasimangot na sabi ko.

Tiningnan ko naman siya, naka-face palm, stress na siguro sakin. Kaya lumapit nako sakanya, at yinakap.

" Kyaaahhh... Sorry na..." Malambing nasabi ko, yinakap ko siya ng medyo mahigpit.

" Tch, ano ba magagawa ko," rinig ko'ng sabi niya sabay yinakap narin ako, pero ang cold parin nung boses niya eh...

" Tsk, cold." Singhal ko.

Bumitaw naman siya sapag kakayakap at ngumiti sakin.

" Tumigil kana nga, tayu na sababa, may hindi kapa nakikita." Excited nasabi niya.

' weird huh.'

________________________________________________________________

Itutuloy...........