Part 27

6.4K 446 38
                                        

Zawgyi

"ငယ္ ဒီေန႔ေဆးရံုဆင္းရမွာေနာ္..."

"အင္း...."

Luhan ဝယ္လားတဲ့မုန္႔ထုပ္ေတြကို
တစ္ထုတ္ၿပီးတစ္ထုတ္ ေဖာက္စားေနေသာ
ငယ္က သူ့ကိုပင္ လွည့္ေတာင္မၾကည့္....
အစက ငယ္ဗိုက္ဆာေနတယ္လို႔ထင္ၿပီး
သိမ္းစရာ႐ွိတာေတြကို သိမ္းလိုက္တယ္...
အကုန္သိမ္းၿပီးေတာ့ သူ ငယ့္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့
ေဆးရံုျပတင္းေပါက္ကိုၾကည့္ေနျပန္တယ္...
သူသိတာေပါ့ ဒီေကာင္ေလးကအရင္လိုရႊင္ရႊင္လန္းလန္း
မ႐ွိေတာ့တာ....

"ငယ္..."

"......"

"အခုထိစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတာလား.."

"ဦး"

"ေျပာေလ ငယ္"

"ဘားမွမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး..."

သက္ျပင္းေငြ႔ေငြ႔ခ်ကာ ေ႐ွာင္ထြက္သြားတဲ့ ငယ့္ကို
လက္ေမာင္းကေနျပန္ဆြဲရင္း နံရံနဲ႔ဆြဲကပ္ျပစ္လိုက္သည္။

"ေျပာေလငယ္...မင္းျဖစ္ခ်င္တာကိုယ့္ကိုအကုန္ေျပာ
ကိုယ္ဘာလုပ္ေပးရမလဲ....လူသတ္ေပးရမလား
ရတယ္...ကိုယ္သတ္ေပးမယ္
အဲ့ဒါေၾကာင့္ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အနားက
ထြက္သြားဖို႔စဥ္းစားေနတာေတြရပ္လိုက္ေတာ့..."

ဦး ကဘယ္လိုလုပ္သိတာလဲ
သူ ကိုကို႔နဲ႔ ေပက်င္းကို သြားဖို႔လုပ္ေနတာကို

"......"

"က်စ္....မႈိင္ေတြမေနပါနဲ႔ ကေလးရယ္
ကိုယ့္ ရင္ေတြ မြန္းက်ပ္လြန္းလို႔ပါ..."

ေျပာရင္းနဲ႔ မ်က္ရည္ေတြက်လာေသာ ဦးကိုၾကည့္ကာ
baekhyun ပါဝမ္းနည္းလာသည္။
ျဖစ္ၿပီးသားကိစၥေတြကလည္း ဦးအမွားမွမဟုတ္တာ...
သူနားလည္တာေပါ့...ဦးက သူ႔ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတာ
လဲသူသိတယ္...ဒါေပမဲ့...ဒါေပမဲ့....
သူ အခု ဦးရဲ႕အနားမွာမေနခ်င္ေသးဘူး...
ဦးကိုေတြ႔ရင္ အရမ္းနာက်ဥ္ရလို႔.....
သူ႔အျပစ္မကင္းလိုခံစားရလို႔
အဲ့တာေၾကာင့္ ခဏပဲ ကိုကိုနဲ႔ေပက်င္းကိုလိုက္သြားဖို႔
စဥ္းစားမိတာ...စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္အေနနဲ႔...
ဒါကလဲ ကိုကို႔က သူ႔ပါးပါးႏွစ္ပတ္လည္ကို
ဦး ကိုခြင့္ေတာင္းၿပီးလိုက္ခဲ့ပါလားေမးလို႔...

My Cute babyStories to obsess over. Discover now