" အစမရှိသော "

Chapter-13

( Zawgyi❣️)

ဘယ္လိုေျပာရမလဲ...
အရာရာဟာ အစီအစဥ္တက် ပ်က္သုဥ္းခဲ့တာမ်ိဳး...။

• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • •
Chittaphon's Point Of View;

အခ်စ္မၾကာခင္အတန္းကျပန္လာေတာ့မယ္
ထင္တာပဲ...။

ထားခဲ့ရၿပီးမွ စိတ္ကမခ်နိုင္ဘူး...

ကၽြန္ေတာ္သြားေစာင့္ေနရင္ အဆင္ေျပမလား?

အခ်စ္ဟာ သူ႔ကို ကေလးလိုဆက္ဆံေနတယ္
ဆိုၿပီး စိတ္ဆိုးေနဦးမလား?

အာ...

ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္မွမေနနိုင္တာဗ်ာ..

သြားမယ္ သြားမွကိုျဖစ္မွာ..

လမ္းမွာ အခ်စ္ကိုဆံပင္အေရာင္ေျပာင္းေပးဖို႔
ေဆးဘူးဝင္ဝယ္သြားရင္ေကာင္းမလား?

ဟိုတစ္ေန႔က မွန္ၾကည့္ရင္း
Blonde အေရာင္ေလးဆိုးခ်င္သားပဲလို႔
ေရရြတ္ေနတယ္ထင္တာပဲ...။

အေတြးေတြနဲ႔ ထိုင္ေနလို႔မျဖစ္ပါဘူး..

ကၽြန္ေတာ္ ျဖဴႏုတဲ့ မ်က္ႏွာေလးကိုေငးဖို႔
တစ္စက္ေလးမွေတာင္ မေစာင့္နိုင္ေတာ့ဘူးေလ...

ဆိုင္ကိုေရာက္ေတာ့
ဆံပင္ဆိုးေဆးဘူးေလးရွာရတယ္။

ဆံပင္ကို Side Effect အနည္းဆုံးေပးနိုင္မယ့္
အေကာင္းဆုံးေဆးကိုလည္းေမးရေသးတယ္။

ေတာ္ၾကာ.. ႏူးညံ့တဲ့ ဆံပင္ေလးေတြ
ထိခိုက္သြားမွျဖင့္...။

လက္ထဲက ဘူးေလးကို ဆြဲကိုင္ထားရင္း
ေက်ာင္းကိုျမန္ျမန္ေျပးခ်င္လာတဲ့
ေျခလွမ္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကိုဆြဲေခၚသြားၾကပါတယ္..

ကၽြန္ေတာ္ Bus စီးမယ္ဆိုတာလဲ
အခ်စ္ကိုညာလိုက္တာပါ...

ကၽြန္ေတာ္ဟာ တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနတဲ့
အခ်ိန္ဆို.. လူမ်ားတတ္တဲ့ေနရာမ်ိဳးေတြကို
ေရွာင္တယ္ေလ ..

အခ်စ္ေရွ႕မွာသာ
သာမန္လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့႐ုံေပါ့..။

ေက်ာင္းဝန္း‌ေရွ႕က အုတ္ခုံေဘးမွာ
ရပ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ အခ်စ္ကိုေစာင့္ေနလိုက္တယ္။

လူေတြက သြားသြားလာလာနဲ႔မို႔...
တိတ္ဆိတ္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မဟုတ္တဲ့အတြက္
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ နည္းနည္းပင္ပန္းတယ္။