My life in university academy

Chapter 26

alaala

Alexandra's P.O.V

"ALEXA ok kalang?"huling napakinggan ko bago mawalan ng malay.

~

"KUYA alex sino sila?"bulong niya sa kuya alex niya at palihim na sinulyapan yun nasa harapan nila 

"Mga kaibigan ko"sagot nito sabay hila sa kanya papunta doon sa kaibigan nito

"Guys ito nga pala ang kababatang kapatid ko si alexandra"pagpapakilala nito sa kanya na ikayuko niya nahihiya kasi siya sa mga ito 

"Hi?ako nga pala si matthew"nakangiting saad ng isang bata dito na ikatingala niya hindi siya sanay sa mga mararaming tao ang gusto niya maging mapag-isa pero ngayon parang sumaya ang pakiramdam niya

"Hello"maikli at mahina na sabi niya dito at iniwas ang tingin

"Ganito talaga siya hindi kasi siya sanay sa mga mararaming tao"

.

"Okay ka lang bata?"tanong niya dito kaya napatingin sa kanya ito habang nakaupo sa lupa nakita niya na umiiyak ito kaya ibinigay niya ang panyo 

"Salamat"mahina sabi nito at pinunasan ang mga luha niya.nang ok na ito tinulungan niya ito tumayo

"Nawawala kaba?"

"Hindi naglayas ako samin"sagot nito sa tanong niya mukhang gutom na ito kaya nakaisip siya ng paraan

"Samin ka muna pagnaisipan mo na umuwi sabihin mo na lang samin"nakangiti nito na sabi kaya niyakap nito siya

"Salamat talaga sayo"

.

"Kuya alex sigurado kaba hindi masakit ang pagpapaopera?"tanong niya habang kinakabahan siya 

"Oo naman"pagpapalakas ng loob nito sa kanya naikahinga niya ng maluwag

"Pero natatakot ako....natatakot ako na baka hindi ko kayanin"tatakot nito na saad 

"Kakayanin mo diba you promise to ate alexan na kakayanin mo?"napalunok siya at may dumaloy na luha naalala ulit niya ang ate niya na si alexandria

"Yeah....i miss ate alexan"bulong nito at pinahid ang luha niya 

"Aishi nan dito lang kami hihintayin ka namin ha?"

"Salamat hiteru pati sa inyo"

"Alexandra kailangan na kita torokan para makatulog kana"sabi ng isang doctor

"Kuya shion ikaw na bahala sakin ha?"isang ngiti ang ipinakita nito bago ito iturok sa kanya

.

"Miss ko na sila kuya alex matagal na rin yun huling nagkita kami"malungkot niya na sabi at ipinagpatuloy ang pagdidilig sa mga rosas

"Sigurado na miss karin nila kaya wag kang malungkot sasama ka samin na umuwi sa pilipinas"bigla siya nakaramdam ng saya dahil sa sinabi nito

"Talaga?sasama na ako sa pag-uwi sa'tin?"hindi niya makapaniwalang sagot at tinunguhan siya nito kaya yumakap siya dito at malawak na ngumiti

"Ano na kaya ang ugali nila ngayon after four years makakabalik na rin ako"

.

"Hindi ko inaasahan na iba na sila keysa ngayon"bulong niya sa sarili at malungkot na tinignan sila sa ibaba malalaki na sila at ang laki ng pinagbago nilang lahat