INFORMACJE
KLASYFIKACJA
Trupojady
WYSTĘPOWANIE
Cmentarze, krypty, pobojowiska i inne miejsca pełne trupów
SPOSOBY ODŻYWANIA SIĘ
Odżywia się zwłokami
TAKTYKA
Próbują powalić ofiarę i pożreć ją żywcem
ODPORNOŚCI
Odporny na niektóre trucizny
PODATNOŚCI
Srebro
Olej Przeciw Trupojadom
Znak Aksji
SKŁADNIKI ALCHEMICZNE I TROFEA
Szpik alghula
Trupi jad
Biały ocet
WYSTĘPOWANIE W GRZE
Wiedźmin
Wiedźmin 3: Dziki Gon
Wiedźmin 3: Serca z Kamienia
Wiedźmin 3: Krew i Wino
Alghul to taki przechuj wśród ghuli.YARPEN ZIGRIN, KRASNOLUDZKIWOJOWNIK.[1]
Alghul – potwór spokrewniony z ghulem, ale silniejszy od niego. Walka z zastosowaniem stylu silnego. Nie był wspomniany w żadnej z książek. W pierwszej części od zwykłego ghula wyróżnia go zielonkawe zabarwienie skóry, a także większe rozmiary oraz siła. W trzeciej części alghule mają ciemne pręgi oraz wsuwane kolce na grzbiecie, które ranią przeciwnika.
Wiedźmin 3: Dziki Gon
W trzeciej części gry alghule posiadają wysuwające się z pleców kolce, które dotkliwie ranią. Można zmusić je do schowania ich za pomocą znaku Aksji. Występują w grupach. Od zwykłych ghuli odróżniają je właśnie wysuwane kolce oraz ciemne pręgi. Są silniejsze, więc podczas walki z nimi trzeba uważać.
Opisy z książek i gier
Dane z gry Wiedźmin
Alghulami nazywa się te ghule, które pożerały zwłoki przez lata, a potem tak rozsmakowały się w ludzkim mięsie, że zaczęły atakować żywych i zjadać ich ciepłe jeszcze ciała. Stworzenia te widuje się w kryptach i na pobojowiskach, często w otoczeniu ghuli. Prości ludzie nie dostrzegają różnic między trupojadami – w przeciwieństwie do wiedźminów, którzy wiedzą, że alghul jest bardziej agresywnym i wymagającym przeciwnikiem.
WIEDŹMIN
Dane z gry Wiedźmin 3: Dziki Gon
Alghul różni się od zwykłego ghula rozmiarem, siłą, umaszczeniem i co najważniejsze – sprytem. Podczas gdy ghule i graveiry są prymitywnymi istotami niezdolnymi do zaplanowania najprostszej nawet zasadzki, alghule oraz ich odmiany, takie jak cmentary, potrafią być wyrachowane – a przez to znacznie bardziej niebezpieczne.
Ghule zdają się to dostrzegać, dlatego pozwalają alghulom i cmentarom na przewodzenie swym sforom. Wataha pod ich przywództwem staje się często postrachem okolicy. Ghule atakują wtedy nie tylko pojedynczych podróżnych, ale także całe grupy czy nawet samotne gospodarstwa. Napotkawszy takie stado, alghula należy wyeliminować w pierwszej kolejności jako przewodnika i dopiero wówczas skupić się na reszcie potworów. Szczególnie trzeba na alghule późnym wieczorem i nocą – wówczas bowiem walczą ze zdwojoną siłą.
W trakcie starcia alghule i cmentary próbują przewrócić przeciwnika na ziemię, by reszta stada mogła dokończyć dzieła, rozszarpując go na strzępy. Podobnie jak zwykły ghul, raniony alghul wpada w szał i atakuje ze ślepą furią. Doświadczony wiedźmin wie, by zejść mu wtedy z drogi i zadać cios od tyłu – niedoświadczony zaś często dochodzi wówczas do krańca swej Ścieżki.
WIEDŹMIN 3: DZIKI GON
