INFORMACJE
MIEJSCA WYSTĘPOWANIA
istoty stworzone przez Salamandrę; powstały w efekcie badań nad stworzeniem mutanta idealnego
TAKTYKA
są szybcy i zwinni, starają się wykorzystać te cechy w starciu z przeciwnikiem; najskuteczniejszy w walce z nimi jest styl szybki
ODPORNOŚCI
bardzo sprawni i wyćwiczeni ludzie
PODATNOŚCI
podatne na miecz stalowy
ŁUP
przysadka mózgowa, ścięgna i kły bestii
ŚWIAT RZECZYWISTY
WYSTĘPOWANIE
Wiedźmin
Mutant zabójca – mutant, efekt wieloletnich badań organizacji Salamandra nad idealnymi wojownikami, zaliczany do Braci Większych.
Opis
Mutanci zabójcy to udane eksperymenty przeprowadzane na ludziach przez Azara Javeda, przywódcę Salamandry. Stanowią oni w sumie kwintesencję badań Salamandry, gdyż są najbardziej podobni do wiedźminów względem stylów walki oraz szybkości, zwinności i sile organizmu oraz ciała. Różnią się od wiedźminów tym, iż są pozbawieni jakichkolwiek uczuc i ludzkich odruchów. Ich stworzenie napawało dumą Azara Javeda i jego zwierzchnika Jakuba de Aldersberg. W filmie otwierającym epilog gry widac Jakuba w otoczeniu mutantów zabójców przed klasztorem Zakonu Płonącej Róży. Jednego z nich mianuje na swego adiutanta. Nowo mianowany odpowiada "Zabic!", gdy słyszy od Wielkiego Mistrza słowa "Wiesz, co masz robic!". Wpis o nich w bestiariuszu pojawia się po przeczytaniu notatek z eksperymentów, którą to książkę można wziąc ze zwłok Azara Javeda po zabiciu go w laboratorium pod Starym Dworzyszczem. W trakcie jednego ze spotkań na lodowych pustkowiach Wielki Mistrz opowiadając o wiedźminach przeciwstawi Geraltowi rzekomą doskonałośc owych istot tym, jakimi stworzeniami mieli okazac się sami wiedźmini, na co Geralt - w zależonści od tego, co powie Alvinowi w rozdziale IV gry - może np. odpowiedziec "Uważasz, że są doskonali, bo są pozbawieni emocji? Jesteś żałosny!".
Wiedźmin mierzy się z nimi w walce dosyc późno, gdyż pojawiają się pierwszy raz dopiero w Starym Dworzyszczu w rozdziale V oraz w jego podziemiach, gdzie razem z resztą sługusów Javeda usiłują powstrzymac Geralta z Rivii przed dotarciem do siedziby mistrza. Walka z nimi na tym poziomie, kiedy Geralt ma już dużo rozdanych talentów do umiejętności, nie sprawia praktycznie żadnego problemu: należy stosowac raczej styl szybki, gdyż potrafią unikac i parowac ciosy, oraz używac miecza stalowego ze względu na to, iż są istotami humanoidalnej rasy. Wbrew pozorom nie różnią się zbytnio od zwyczajnych mutantów, nie licząc wyglądu, i nie korzystają z eliksirów, chociaż widac je na ich zbrojach. Poza tym Geralt walczy z nimi sporadycznie w epilogu na ulicach Wyzimy Klasztornej i w lodowych pustkowiach - wizji Jakuba de Aldersberg. Ze zwłok mutantów można zdobyc nie tylko składniki alchemiczne - czasami można przy nich znaleźc interesujące fanty, jak np. eliksiry.
Opisy z książek i gier
Dane z gry Wiedźmin
Występowanie: mutanci, którzy powstali w wyniku eksperymentów z wiedźmińskimi recepturami i eliksirami; wiernie służą Zakonowi Płonącej Róży, wspomagając odziały szturmowców.
Odporności: nie czują strachu ani bólu; są odporni na zauroczenie, w tym Znak Aksji; nie można ich rozbroić; niewrażliwi na Precyzyjne Trafienie, powalenie i ogłuszenie.
Podatności: można ich zranić bronią stalową.
Taktyka: szybcy i mobilni; pod względem waleczności nie ustępują szturmowcom, chociaż są od nich gorzej opancerzeni; zadają precyzyjne trafienia, które wywołują ból.
Alchemia: mutagen i przysadka mózgowa.
Opis dodatkowy: Niewzruszona wiara, siła i odwaga – oto dewiza Braci Większych. Te cnoty są niezbędne do zwycięstwa, jednak same w sobie nie wystarczą, aby je odnieść. Nie wolno bowiem lekceważyć podstawowych zasad sztuki wojennej. Tworząc nowe formacje rycerskie, należy pamiętać o oddziałach pomocniczych, które zapewnią armii większą elastyczność na polach bitew całego świata.
WIEDŹMIN
