Okul (Düzenleniyor)

Yeni çocuk..

Bu olay beni yikmisti. Tabi mertin ailesinide. Ölum kolay bir olay degildi. Biz orada oturup aglarken yanimiza uzun boylu sari-kahverengi sacli kahverengi gozlu hos bi cocuk geldi. Mertin annesi seslendi:

Eray, seni acilen cagirmamizin sebebi abinin kaza yapmasiydi.

İyimi?

Hayir. Öldü. Onu kaybettik. Hemde sevgilisiyle beraber.

Anladigim kadariyla adi eray olan genç, annesinin yanina oturup onu avutmaya baslamisti. Aglamamaliydi eray, guclu olmak icin. Bunun farkindaydi ve gozyaslarini tutabilmek icin, kahverengi gozlerini tavana dikip kirpistiriyordu ara sira.

Bu tabloyu gormeye dayanamiyip canin yanina gittim. Kukagina egilip

Gotur beni buradan..

Diye fisildadim. Kafasini onaylarcasina salladi. Koluna girdim ve diger elimlede sari saclarini karistirdim. Bu hosuna gitmisti galiba. Yuzunden belli oluyordu hissettikleri. Endise, korku ve biraz da,.. ask. Ne hissedecegini sasirmis gibiydi sanki. Biz yururken arkamizdan birisi geldi. Sanirim bu kenandi. Arkama donmemle goz goze geldik. Gulumsedik. Elini uzatti.

Ben eray.

Elini sıkıp tokalastim.
Ben de, pelin ve.. buda can.

Hmm tamam can.dedi umursamazca.. Neyse, Senin gibi guzel bir kizi evine birakabilirmiyim acaba?

Bilmem

diyip sirittim ama o sirada canin bana attigi o bakislar bana herseyi anlati.

Hayir! O benimle geliyor onu evine ben birakirim.

Ben hanfendiye sormustum kucuk adam. Sana noluyor?

Bana bak sen kime kucuk adam diyorsun. Seni oyle bir.'!

Cocuklar susun artik yeter'!

Bagirmam ise yaramisti ama canin eli hala erayin yakasindaydi. Bakislarimla duruma mudahele ettim. Can da elini oradan cekti.

Benim arabam var. İkinizide birakabilirim.

Benim icin sorun yok. Can icinde yok! DEGİLMİ CAN?

Hıı hı evet evet ne sorunu canim!

Tamam o halde gidelim.

Arabaya vardigimizda o cocugun yanina oturmayayim diye can hemen ön koltuga oturdu.

Ooo. Bakiyorum kaynaşmissiniz!?!

Yaa. Ne demezsin.?

İyi o zaman , dedim.

Eray ilk once cani birakti. Daha sonra beni birakti. Benim evin onune geldigimde arabadan inen sadece ben degildim. Once farketmemis gibi yaptim. Kapiyi acarken omuzumda bir el hissettim. Arkama donup onun eray oldugunu gorunce pek de sasirmadim.

O cocuk..

Can mi?

Evet.

Ne oldu?

O senin sevgilin mi?

Hayir. Şu anlik degil.... Yani arkadasiz!

İyi o zaman.

Ney iyi?

SAVAŞ BAŞLASİN.! Savaş mı.?..?.!?.!...!?

Diyerek arabasina dogru giderken ben de kapiyi acip evime girdim. Eve girdigimde kendi kendime kendi kendime soylenmeye basladim.

-Savaş....!
-Başlasın...?