Hayata yaptığımız bazı şeylerden çok pişman oluruz, olurum kusursuz değiliz o hatalardan birini yaptım ben belki bir şeyleri kabul etmek istemedim ama hatam büyüktü James'in kalbini kırmıştım bunun için kendimi affetmeyecektim.
Kendime itiraf edemesem bile ben James Potter'ı seviyorum normalde olsa yüzünü görmek istemezken şaklabanlıklarını bile özledim onunla birlikteyken kalbimin hızlanmasını seviyorum en küçük kusurunu bile hatta şakalarını bile sevdiğim oluyordu.
Kendine gel Lily toparlan şimdi git James'i bul ve ondan özür dile hadi kızım bunu yapabilirsin.
"Lily hadi kahvaltıya inelim." "Geliyorum Delph."
Büyük salona indik ve kahvaltıya oturduk dersten önce James'i bulabilmek için hızlı hızlı yiyordum çünkü beni görmemek için kahvaltısını bile çok erken yapıyormuş
"Delph bana neden öyle bakıyorsun?" Ağzını açmış bana bakıyordu.
"Yavaş ye Lily boğulucaksın." "Bono boşey olmoz." Ağzım doluydu kabul ama kaybedecek saniyelerim bile yoktu.
"Ağzında yemek varken konuşma."
"Peki anne." "Poko onno" beni taklit etti.
"Hey beni taklit etme! Herneyse ben doydum görüşürüz"
"Görüşürüz."
Büyük salondan çıktım peki şimdi onu nerede bulucaktım? Yatakhanede olduğunu düşünmüyorum çünkü dersten önce binaya gideceğim ve orda karşılaşma ihtimalimiz çok yüksek en iyisi bahçeye çıkayım biandan hızlı yürüyor bi andan etrafıma bakıyordum nerde bu ço-
"Hayır asla çok pişmanım lütfen affet keşke dilim olmasaydı da o lafları söylemeseydim."
"Lily sakin ol lütfen ağlama." Ne ağlıyormuydum? Fark etmedim bile. "Afedecek misin? Bak gerçekten pişmanım."
"Lily lütfen sakin ol."
"Olamam James o gün o lafları dediğim için affet beni."
"Lils lütfen sakin ol."
"Ama ama"
"Afediyorum tamamı?"
"Gerçekten mi?"
"Gerçekten güzelim."
Bir anda tutup beni kendine çekti sarıldı normalde olsa onu iterdim lanetler yağdırırdım ama bu nedense rahatlatmıştı sevgi denen buysa keşke James'i daha önceden sevebilseydim.
"Beni itmediğine göre gelişme var demektir."
"Evet kalbimde büyük bir gelişme var."
Usulca yaklaştı hareketleri çok yavaştı kalbim için aynı şeyi söyliyemiycektim o kadar hızlı atıyordu ki sanki çıkacaktı bu duyguyu bile seviyordum.
Yaklaştı ve dudaklarımızı birleştirdi çok naifti gözlerimi açtım gözlerimin içine bakıyordu daha sonra ne olacağını bilemem ama şuan asla pişman değilim...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
