HARE " Tamamlandı"

22. Bölüm

Önce oy verelim mi? Verelim bence :)

Keyifle okuyun :)

Korhanın bahsettiği neydi? Hangi notlardan bahsediyordu? Peşimize neden koruma takmıştı? Bunları duyduğumda, duymamış gibi yapmıştı. Eğer Korhan benden bunu saklıyorsa, vardır bir bildiği diye geçirdim içimden. Önceden olsa olayı sorup soruşturup kavga çıkartırdım. Ama şimdi ona güveniyordum, yaptığı her şey benim iyiliğim içindi. Ama içimde ki merak duygusunu da bastıramıyordum.

" Kuaförden sonra biraz dolaşalım istersen? Alışveriş de yaparız?" Koluma girdiğinde başımı ona çevirerek baktığımda gülümseyerek bana bakıyordu. Düşüncelerimden sıyrılıp ona tebessüm sundum.

" Fazla geçe kalmayalım ama, daha eve gidip yemek yapacağım. Korhan zaten işte çok yoruluyor. Erkenden gideyim. "

" Siz neden hala bir yardımcı almıyorsunuz ki? Yüklenme kendine bu kadar."

" Korhan söyledi ama kabul etmedim. Ben zaten bütün gün evdeyim, hem sevdiğim adam için uğraşmak bana iyi oluyor. Benim de kafam dağlıyor. "

" İyi madem. Hadi girelim o halde kuaföre. " Diyip beni sağ tarafa çekerek ilerledi. İlayda bizimle gelmemişti, evde işleri varmış. Sadece Alya ile ikimiz gelmiştik.

" Bak burası en kuaförlerden. Sahibi çok yakın arkadaşım olur. Çok pozitif enerjili biri. Tanı sen de çok seveceksin. " İçeri girdiğimizde yoğun parfüm kokusundan bir an yüzümü buruşturacak gibi oldum ama son anda engel oldum. Çünkü tahminime göre bize gülerek yaklaşan adam buranın sahibiydi.

" Ay hoşgeldin aşkım. Seni bekliyordum valla ben de. " Kollarını açıp Alya'ya sarıldığında ben biraz geri çekildim. Bütün parfüm şişesini mi üstüne boşalmıştı? Tamam güzel bir kokuydu ama fazla yoğundu. Alyadan ayrılıp Ela gözlerini bana dikti. Baştan aşağı beni süzdüğünde olduğum yerde az da olsa kasılmıştım. Fazla dikkatli bakıyordu. Sonrasında birden uzanıp beni de kendine çektiğinde, ne olduğunu anlamamıştım. Ellerim havada kalmıştım.

" Sen de hoşgeldin tatlım. Normalde ben pek insan sevmem ama seni görünce kanım kaynadı. İnşallah sonradan bir yılanlık yapmazsın." Derken tatlı tatlı gülümsüyordu ama sesinde ve gülüşünde bir ima vardı. Alya anladığında elini onun omuzuna koyup, bir bana bir ona baktı.

" Hare benim müstakbel yengem olur yanlız. Onunla konuşurken, abimi de hesaba katarsan iyi olur tatlım. Malum son görüşmenizde sana baya bir kıl olmuştu." Ona göz kırptı. Konuya pek hakim olamadığım için sadece onları izliyordum. Karşımda ki adam şaşırıp elini ağzına kapadı, ardından bacağına vurdu.

" Vay be, hiç aklıma gelmezdi kız senin o suratsız abinin sevgilisi olacağı. Kim bakardı o abine. Neyse bize hayırlısı olsun demek düşer." Yarım ağızla memnuniyetsiz bir şekilde konuşup burun kıvırdı. Alya da ona omuz silktikten sonra koltuklara ilerledi. O adam benim yanına çekip kulağıma eğildi hafifçe.

" Sen emin misin kız? Korhan konusunda? " Kaşlarımı çattım, daha az önce tanıştığım biri için fazla samimi davranıyordu. Bu halinden rahatız olup sadece ona dik dik baktım. O da anladı benim ona cevap vermeyeceğimden, burun kıvırdı.

" Tam kendine göre birini bulmuş, ruhsuz herif. " Beni bırakıp Alyanın yanına ilerlerken ellerini birbirine vurup çalışanlarına seslendi.

" Haydi hanımlar haydi. Buraya oturmaya mı geldiniz, yoksa çalışmaya mı? Seri hareket edelim valla kovarım kız sizi. " Çalışanların her biri bir yere dağılırken benden şimdiden uyuz olmuştum bu adama. Ama başka kimse de rahatsız olmuyordu, herkes ona güler yüzle bakıyorlardı. Belli ki hep böyleydi. Alya eliyle gel gel diyip beni yanına çağırdı. Adımlarımı ona yönelip yanında ki koltuğa oturdum. O adam yanıma yaklaşıp oturduğum masanın, aynasının yanında ki ışıkları açtı. Zaten salon yeterince ışıklıydı. Gözlerimi kırpıştırıp başımı başka bir yere çevirdim. Yanımıza iki kadın geldiğinde o adam arkamıza geçti. Bir elini Alyanın koltuğunun başlığına yasladı diğer elini benim oturduğum koltuğun başlığına.