Zawgyi
ေရွာင္က်န္႔ကားေလးထြက္သြားေတာ့
ရိေပၚဟာ အခန္းထဲက အခန္းအျပင္ကို မထြက္ေတာ့ဘူး
ထမင္းစားရင္လည္း အခန္းထဲမွာပဲ စားတယ္
ဝမ္ပါးမွာ သနားလြန္းလို႔ ေရွာင္က်န္႔ကို ေျပးေခၚ
ေပးၿပီး သား ျဖစ္သူရဲ့ ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေပးလိုက္ခ်င္ေပမဲ့
ျဖစ္မွ မျဖစ္ႏိုင္ပဲေလ
ရိေပၚ တစ္အားခံစားရသည္
"ကံၾကမၼာႀကီးရယ္ သိပ္ရက္စက္တယ္
ကြၽန္ေတာ့ကိုမွ ဘာလို႔ ရက္စက္ရတာလဲ
က်န္႔ေကာကို ကြၽန္ေတာ္သိပ္ခ်စ္တာဗ်
ျပန္လာေပးပါ က်န္႔ေကာ
ကြၽန္ေတာ့္ဆီကို ျပန္လာခဲ့ပါ"
ရိေပၚ ဒီအခ်ိန္မွာ ငိုဖို႔ကလြဲၿပီး ဘာမွ မတတ္ႏိုင္
ေရွာင္က်န္႔ ကားေပၚသို႔ေျပးတက္သြားၿပီး
ကားေပၚတြင္
မ်က္ရည္မ်ားကို မက်ေအာင္တင္းထားေလသည္
ယြီပင္းလည္း
"အစ္ကိုေလး ငိုခ်င္ရင္ ငိုခ်လိုက္ပါ
စိတ္ကို တင္းမထားပါနဲ႔"
"ယြီပင္း ငါ ငါေလ မွားသြားၿပီလားကြာ
တစ္ကယ္..ဆိုရင္ေလ ငါ ငါ ရိေပၚကို ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့သင့္တယ္မဟုတ္လား ငါျပန္လာတဲ့ထိ ေစာင့္ပါ့မလားဟင္ ငါ သူ႔ကို ယံုၾကည္လို႔ရပါ့မလား"
ေရွာင္က်န္႔ မ်က္ရည္မ်ားစြာက်လ်ွက္
ယြီပင္းကို ရင္ဖြင့္ေနေလသည္
"အစ္ကိုေလး အခ်စ္စစ္မွန္ရင္ လြယ္ကူရိုးမရိွပါဘူး ရိေပၚက အစ္ကိုေလးကို ေစာင့္ေနမွာပါ
အခုေတာ့ မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္ ျပန္ေရာက္ရင္ မားနဲ႔
ေတြ့ရေတာ့မွာကို"
ေရွာင္က်န္႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့
မားကိုေတာင္ ႏႈတ္မဆက္ႏိုင္
အခန္းထဲကို တန္းဝင္သြားေလသည္
ခုတင္ေပၚကို ေျခပစ္လက္ပစ္လွဲခ်လိုက္ၿပီး
ရိေပၚအေၾကာင္းမ်ားကို
စဥ္းစားေနသည္
"ေခြးေပါက္ေလး ခုခ်ိန္ဆိုရင္
မင္းဘာမ်ားလုပ္ေနမလဲ ျပန္လာတာ
တစ္ရက္ေတာင္မျပည့္ေသးဘူး
မင္းကို လြမ္းေနမိၿပီ
မင္းက ငါ့ကို သိပ္စိုးမိုးလြန္းတယ္"
ေရွာင္က်န္႔ အနားယူၿပီး မားကို ဆင္းၿပီး
စကားေျပာေလေတာ့သည္
"မား သားေျပာစရာရိွလို႔"
"မား သားေလးကလည္း အရမ္းကို ပင္ပန္းေနလို႔နဲ႔တူပါတယ္ မားကိုေတာင္ ႏႈတ္မဆက္ႏိုင္ဘူး
အခန္းထဲကို တန္းဝင္သြားတယ္"
YOU ARE READING
My Precious Doctor
Fanfiction"အသည်းခွဲခဲ့တယ်လို့ပြောရအောင်လည်း ကျန့်ကောက ငါ့ကို ချစ်တယ်လို့လည်း ပြောခဲ့တာမဟုတ် ပြန်လာမယ်ဆိုတာဟာ တစ်ခြားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့အတွက်လား ကျန့်ကောရယ်"
