Mijn ogen open ik. Kijk recht voor me uit.
“Nou? Durf je het aan?”
Het is een bekende stem die door mijn hoofd heen kaats. Nog even door galmt en dan verdwijnt.
Wat durf ik aan?
De woorden spreek ik niet uit omdat ik bang ben voor het antwoord.
“Er is een beter wereld daar.”
De stem spreekt me toe. Blijft spreken.
“Het is een droom wereld. Er bestaat geen pijn daar.”
De woorden klinken me goed in de oren, wat gek is omdat ik ze niet echt hoor.
“Ga met mij mee.”
De woorden beangstigen me.
Ga mee.
JE LEEST
Spring
Short StoryWel. Niet. Wel. Niet. Misschien? Ik weet het wel. Ik weet het niet. Ik weet het wel. Ik weet het niet. Ik weet het misschien? Zwart. Wit. Zwart. Wit. Grijs? Boven. Beneden. Boven. Beneden. Ertussen in? Of zijn er geen drie keuzes? Wat als je een ke...
