Sonsuz siyahlıkta bir sığınak arar insan aslında.
Ve aradıkça beyaz hiçliklere savrulur.
Yanlızlık ölüm zehri ve ben o zehrin ta kendisi...

17  yaşında arafta gölgeyle güneş arasında sıkışmış bir ben.

Zehri tadan insan ya ölür ya ölümün ta kendisi olurmuş ben ikiside olmadım zehrin ta kendisi olan zavallı Hümaşah oldum sadece.

Yalnızlıktan korkmayanlar ordusu hep Yener çünkü kaybın en büyüğü zaten onların ta kendisidir.....
                      Z.Y