CRUSH [Completed]

part-5

Unicode

တွဲထားတဲ့လက်တွေကို ပုတ်ထုတ်ပြစ်ပြီး ဒါကငါ့အပိုင်။ ဒီလူက ငါပိုင်တာ။ ဘယ်သူမှထိခွင့်မရှိလို့ မူပိုင်တံဆိပ်နှိပ်ပြစ်ချင်ပေမယ့် အော် သူကငါမပိုင်သေးတဲ့ ငါ့အပိုင်လို့သတ်မှတ်ထားမိတဲ့ ငါ့ရဲ့မြတ်နိုးရသူပဲ။

ရိပေါ်ထဖို့ပြင်တော့ လင်းရှန့်မှ လက်ကိုဆွဲ၍တားသည်။

"ဘယ်လဲ"

"ငါမစားတော့ဘူး၊ နင်တို့စားပြီးမှလိုက်ခဲ့၊ ငါသွားနှင့်ပြီ"

စကားပြန်တောင် မစောင့်တော့ပဲ လှည့်ထွက်သွားသော ရိပေါ်ကိုကြည့်ရင်း လင်းရှန့်တို့သုံးယောက် ခေါင်းခါပါတယ်။

ရှောက်ကျန့်ဆိုသော စီနီယာကို ကြည့်မရတာမှန်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့သူငယ်ချင်းကြီးက အသည်းအသန်ဖြစ်နေတော့လည်း သူတို့မှာ နားလည်ပေးထားရသည်။ အခုလို မျက်နှာမကောင်းပုံကို မြင်ရုံနဲ့ ရိပေါ်ရဲ့ခံစားချက်ကို သူတို့နားလည်ပေးလို့ရပါသည်။

ထိုနေ့ညမှာပဲ waiting for you အကောင့်လေးက စာတင်ခဲ့ပါသည်။

~ကျောခိုင်းသွားတဲ့ ကျောပြင်ငယ်
   ငေးကြည့်ခဲ့ရတဲ့ရက်တွေ ရေတွက်ကြည့်ရင်
   ပြက္ခဒိန်တွေလောက်ပါ့မလား...~

ကောင်လေးတစ်ယောက်ဟာလည်း ဝတ္တရားမပျက် အသည်းပေးခဲ့ပါသတဲ့။

ခုံပေါ်က ချောကလက်တောင့်ကိုကြည့်ရင်း ရှောင်ကျန့်မေးခွန်းတွေ ခေါင်းထဲအပြည့်။

"ဟေ့ကောင်ရှောင်း မထိုင်ပဲ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ကျင်းဟန်မှ ပုခုံးချင်းတိုက်ကာ မေးလာသည်။

"ဒီမှာ.."

ရှောင်ကျန့်က စားပွဲပေါ်ရှိချောကလက်တောင့်အား ရည်ရွယ်ကာပြောလိုက်သည်။

"မင်းဟာလားကျင်းဟန်"

"ငါမှချောကလက်မကြိုက်တာ၊ မင်းအတွက် တစ်ယောက်ယောက်လာထားသွာတာနေမှာပေါ့"

"တစ်ယောက်ယောက်??
ဘယ်သူလဲ ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက်တွေ"

"မင်းကိုတော့ ငါအားကျတယ်ရှောင်းရာ
အော် ဒါနဲ့ ဟိုတစ်နေ့ကလာတဲ့ ဟို မင်းရဲ့..."